woensdag 5 november 2008

~Sinterklaas wie kent hem niet~



Het schooljaar was nog amper begonnen of de speelgoedgidsen vielen al in de bus,je weet wel,die dikkers.Natuurlijk stond Sinterklaas er nog niet in maar toch.....
Mijn kinderen gingen verheugd bladeren in ieder hun eigen boek,want oma had de hare doorgegeven.En kruisten meteen hun favoriete speelgoed aan.Nog wat later werd het meest begeerde uitgeknipt en opgeplakt op hun ,JAWEL,verlanglijstje voor Sinterklaas.Zeg maar gerust een beste lijst,mijn dochter had 3 A4tjes nodig om alles op te plakken en mijn zoon spande de kroon met 5...,maar dat kwam door de plaatjes hoor,die waren gewoon groot(!) Jaja......de blaadjes werden met plakband aan elkaar geplakt en toen keurig opgerold en in de schoen geplaatst.Een oude,want hij moest nog wel even staan.Drie maanden om precies te zijn,en zo lang konden beiden hun schoenen niet missen.Mijn zoon nam een oude pantoffel(Sint zag dat echt niet hoor en dan nog,wat maakt het uit) mijn dochter een schoen van het vorige seizoen die nog in de kast stond te wachten om naar de kringloop te worden gebracht.
Ennuh...
of ik ook een wortel had voor Americo,je weet wel ,het paard van Sinterklaas.
Natuurlijk werden er voor de zekerheid ook alvast liedjes gezongen,
ik bedoel maar,stel je voor dat er ergens een Piet undercover was.Ze moesten maar het zekere voor het onzekere nemen.
Terwijl Sinterklaas in geen velden of wegen te bekennen was en ook nog helemaal niet dacht aan de kindjes in Holland bedachten mijn kinderen hoe fijn het toch wel niet was dat er überhaupt een Sinterklaas was,met zoveel geld dat ze zomaar van alles mochten wensen.En toen vond ik dat het tijd was om het sprookje toch enigzins te gaan verstoren.
"jullie weten toch dat Sinterklaas koopt met de portemonnee van je moeder?"heb ik ze nog even fijntjes herinnerd.
"Jahaaaa,maar hij legt er wel wat bij hoor mam!"zei mijn zoon nog hoopvol en hij bladerde zijn lijstje nog een keer door.
Hij is een liefhebber van lego,duur lego het allerliefste maar oké,iets minder duur mag ook hoor,maar "dan wil ik het liefste de Starwars of de Indiana Jones lego,of die van de Detectives,of "OOOOOO de lego-city OOOOO die wil ik".
Mijn dochter is snel tevreden,maar ook haar wensen zijn niet echt spotgoedkoop.Of ik wel even ervoor wil zorgen dat mijn portemonnee goed gevuld is graag!Weten zij veel dat ik al kadootjes aan het verzamelen ben gedurende het hele jaar en dat bij oma de zolder gevuld is,dat ik bijna aan de wensen voldoe maar net niet helemaal en dat ik een fractie kwijt ben geweest van wat het normaal kost.Voorlopig geloven ze nog heilig in deze goed-heilig-man,of hij nu het geld uit de portemonnee van hun ouders ript voor hun kadootjes doet er niet zo erg toe,hij is degene die ze mag geven!


~Sinterklaas is jaaaaarig ,zet je schoehoentje maaaaaarrrrr~


~













dinsdag 4 november 2008

~Bibje ruimt op~

Ik woon in een klein huisje met een klein achtertuintje.Twee slaapkamers en 1 slaapkamertje annex inloopkast.Ik heb een hele grote hal met trap en een piepklein wceetje,zo een waar je als je erop zit je knieën stoot tegen de deur ,zelfs ik !Een piepklein keukentje,maar een mooie ruime woonkamer,dat dan weer wel.Boven heb ik een inloopbadkamer met douche en wastafel,meer past er ook echt niet in,wel weer een grote overloop en een klein bergzoldertje.



Toen ik dit huisje voor het eerst betrad was ik op slag verlieft,zo'n schattig huisje,zo lief en kneuterig en zo leuk onlogisch.....Het straalde gezelligheid,warmte,knusheid en veiligheid uit.Wat wil je nog meer hoor ik u denken.



Niks,

....toch?......

Eh,

nou ja,

een klein beetje meer bergruimte?

Een slimmere(lees economische) indeling?

Een stuk meer tuin?

Zoiets?



"wees tevreden met wat je hebt"zou mijn opoe gezegd hebben.



Ze stond bol van de mooie spreekwoordelijke gezegdes.Een schoolvoorbeeld van de ploeterende huisvrouw in een tijd dat de moderne techniek schaars en dus duur was.Ze woonde met man en 6 kinderen(waaronder mijn vader)in een piepklein huisje achter de diek.Alleen de tuin was groter dan de mijne nu,daar woonden de kippen en was de groententuin,stond het olievat en hing de was.Ze was een fijn mens,een bijzonder mens.Kon in een paardebloem de hemel zien."Wie het kleine niet eert is het grote niet weerd"zei ze ons vaak.Die moesten we onthouden,in de oren knopen!




Nu kijk ik even om mij heen,wat voor moois heb ik hier om mij heen?Ik ga even een andere bril opzetten,zo eentje met van die mooie gekleurde glazen.Wedden dat ik in ene veel mooie dingen ontdek?!



Oké dan,



ik kijk naar mijn zoon,hij geniet van een film op de computer.Het is heerlijk om hem te horen lachen.Bingo,dat was 1.Dan kijk ik naar mijn dochter,ze gruttelt wat met haar winkeltje van de kringloop en praat tegen onzichtbare klanten,rekent af met haar oude kassa en zit helemaal in haar spel.Zij geniet en hij geniet.Om hun heen is het rommelig,ze storen zich er niet aan,zien het niet eens.Stapeltjes die nergens meer in passen,ik erger me in ene rot!




HO, STOP, NIET DOEN,



Weer even terugspoelen,andere bril op,en weg zijn de stapeltjes,ongeveer dan,was het maar zo gemakkelijk hè.



Het wordt tijd om op te ruimen,rigoureus op te ruimen.Alles wegdoen wat ik niet meer gebruik of waar ik gewoon geen plaats voor heb.En als echte vrek ga ik natuurlijk wel geld ervan maken,dat snapt u wel!



DUSSSSS



als iemand nog wat nodig heeft?



Ik heb in de aanbieding;prachtige boeken,cursus MKB en SEPR VVR,meisjeskleding122/128 en vrouwenkleding maat 36/38,30m2 laminaat tegelmotief,een oude droger gratis en voor niets,een tafelmodel vriezer en een antieke twijfelaar.



Misschien zit er wat van uw gading bij?

Heb ik weer ruimte en dus meer ruimte in mijn kleine huisje.Hoef ik niet te verhuizen naar groter,dat scheelt.....

~ en van het geld wat ik ermee verdien gaan we wat leuks doen~

~




maandag 3 november 2008

eenvoud

Mijn consumindergevoel is eigenlijk begonnen toen ik mijzelf begon te verdiepen in de Amish en Quaker cultuur.
Het leven zoals dat vroeger ging ,dat was wat mij aansprak,
dat je in alle eenvoud je leven zinvol en vervullend kan leven.
Dat je eigenlijk helemaal niet zoveel nodig hebt om te leven,dat je met heel weinig toe kan.Ik weet nog dat ik toen ik daarover begon te praten met vriendinnen hele rare reacties kreeg,
alsof ik ze iets had misdaan,
hoe haalde ik het in mijn hoofd om zonder electra te willen leven,zonder vriezer,zonder wasmachine,
dat kan echt niet,
doe normaal (het vingertje wees nog net niet op hun voorhoofd)
helemaal omdat ik toen een baan had in het onderwijs en geld genoeg had(en alleen was),
dan ga je jezelf toch niet op rantsoen zetten?
Kun je eindelijk eens flink uitpakken,
na al die jaren armoede thuis en tijdens de studie.........
Ik moest juist uitgeven en uitgaan en op vakantie gaan en flink smijten met geld,
dat was toch waar we voor werkten? Daar deden we het toch allemaal voor?
Genieten was het motto.


Maar ik werd helemaal niet blij van al dat aanschaffen en hebben,
het was niet waar ik warm voor liep.
Iedere zaterdag de stad in met mijn vriendin en dan met tassenvol thuiskomen,
zo leeg,zo nutteloos en zo'n niksnutterig gevoel gaf me dat.
Op vakantie vond ik doodzonde van mijn geld,het is zomaar op in een twee weken en wat heb je dan?
NIKS NAKKES NADA....
lege handen,wat fotootjes,en misschien een paar herinneringen die de moeite waard zijn.
Kortom,
ik was inene niet interessant meer voor de dames,
ik wou terug naar vroeger.
PUH,
helemaal niet,
ik wou gewoon rust en eenvoud en overzicht en vooral de vrijheid om mijn leven vorm te geven zoals ik dat het liefst leven wou.
Want de baan die zo mooi leek vond ik veel te zwaar,
de vrije tijd die ik had was gevuld met voorbereiding, nakijken, uitrusten en reizen naar mijn werk en weer terug.
En dat was nu waar ik vanaf wou,
ik wou vrij zijn.
Alleen wist ik niet goed hoe ik dat aanpakken moest.Totdat ik een documantaire zag over de Amish.Ik was helemaal onder de indruk van hun eenvoudige leven,dat was wat ik wou(zonder de strenge gelovige regels welliswaar)
En zo was een consuminderaar geboren.....lang geleden.....


De reacties zijn hetzelfde gebleven,
overal tref ik betweters die mij vertellen dat je echt niet zonder......kan(duh)
dat zij zo echt niet willen leven(dat mag)
dat ik mezelf te kort doe(huh?)
en dat iedereen hard moet werken voor zijn geld dus wanneer ga ik nu eens aan de slag?(maar ik wil niet zoveel geld en dus hoef ik ook niet zo hard te werken toch?)
Ik heb me er een tijd druk over gemaakt,
maar ach,ik heb nu wel wat beters te doen,
genieten van alle rust en vrijheid die ik heb nu ik een stap terug heb gedaan,
bovendien werk ik harder dan ooit........
aan mijn eigen leven!!!!
MIJN leven,
en wat een ander daar van vindt?


~tja~


~

november.......

Het is echt november,
koud,kaal, nevelig en donker.Nog net geen december,want dan is die donkerte en kou nu juist zo gezellig,maar november......
Je zou er haast een weemoedig liedje over schrijven,over hoe de herfst weg glijdt naar de winter en troosteloos in de verte blikt.
Vandaag was zo'n dag dat alles hetzelfde is buiten,grijs en grauw en koud en nevelig en zooo kaal begint het te worden.Zelfs op straat zijn de blaadjes vertrokken naar warmere oorden lijkt het wel,ik kon gewoon de deur uit lopen zonder door de grote hopen te waden die weken voor mijn deur hebben gelegen.
Dikke jas aan(en ook warm fleece vest eronder)sjaal om,handschoenen aan,maillot onder de eigenlijk zomerbroek,en stappen maar op weg naar school met mijn dochter.
"Gaan we met de auto?"zeurde ze....
We wonen twee straten verderop,dus....
"nee we gaan lopen"
"Ik ben zo moehoehoehoe"probeerde ze nog jammerend,
net uit bed notabene en nog maar 7 winters jong.
Kijk als ik dat nu zeg,ik ben bijna 6x zo oud en bovendien nog snipverkouden ook!
Snipper dan snip,met een pak zakdoekjes permanent in de nabije omgeving en een zere keel op de koop toe.
We gaan dus gewoon lopen,ik kan het dus zij ook !
Ik had het bij thuiskomst zoooo vreselijke koud dat ik de kachel opgestookt heb en er een tijdje voor ben blijven zitten.Het vriest nog niet eens zeg,wat moet het wel niet als het echt vriest?????
En hoe deed ik dat toen ik nog thuis woonde en wij gewoon maar 1! kachel tot onze beschikking hadden,en zo'n olie-radiatortje die je aan deed als je ging douchen en die vaak op mijn kamertje stond omdat die het koudste van allemaal was.
Ik kan me nog herinneren dat ik in de vroege morgen bibberend mijn bed uit sprong(een dekbed met dekens EN een sprei erop),op zoek naar een vest en sloffen om daarna de trap af te snellen naar de wc die we ook alleen maar beneden hadden.
En dan bibberend de douche in ging om me te wassen,ik waagde me niet aan een douche dan hoor,want tijd om de kachel warm te laten worden was er niet.
Ik was zelfs zo'n bikkel dat ik mijn bed in de vrieskou om half 7 uitklopte en mijn vingers blauw van de kou werden.
Muziekje aan en zingen maar,onderwijl blies ik rookwolkjes.
Dat waren nog eens tijden.....
En dan moet ik ook in ene denken aan de dinsdagavonden bij mijn vriendin,
Veronica-avond met Countdown en Magnum enzo.Wij toen 15 jarigen op de bank,schuin voor de kachel en genieten maar,
behalve als je naar de wc moest,
dat was een straf daar,zoooooooooooo koud,het vroor daar echt als het vroor buiten,vreselijk.Ik vergeet die wc daar nooit meer,blinkend wit en KOUD!!!!!
Ja
dan de loggerpartijtjes bij mijn vriendin in Schagen,
zij hadden een modern huis!
zij hadden CV!
wat een weelde om wakker te worden in die aangename warmte,
zomaar zonder sloffen en vest je bed uit,
geen blauwe handen,
lekker douchen en nog warm blijven ook.......
ZUCHT
Zo de laatste dagen vraag ik me wel eens af waarom ik zo moeilijk doe,
maar dan bedenk ik me in ene weer dat ik een doel had,
en dat ik daar best wel weer een paar rookwolkjes voor wil uitblazen,
met muziek graag,
dan ga ik heel hard zingen
IN NOVEMBER
NOVEMBER IS DE WREEDSTE MAAND
NOVEMBER
MET DE DINGEN DIE VOORBIJGAAN MAAR WEL ERGENS BLIJVEN HANGEN
ZE KOMEN STEEDS WEER BIJ ONS TERUG
MEESTAL IN NOVEMBER
wedden dat ik vanzelf vrolijk word!
met dank aan Blöf
~

zondag 2 november 2008

PFFFFFFFFFFFFF



Het is zondag,
ik was vroeg wakker en laat op.
Dat is gunstig zou men zeggen in vrekkenland,dan kan de kachel nog even uit blijven.
Maar ik lag niet lekker,verveelde me en ben uiteindelijk toch maar opgestaan,lekker naar beneden om een ontbijtje klaar te maken.
Het zag er veelbelovend uit buiten,zonnetje en een nog wel blauwe lucht.(!) Gelukkig heb ik een huisje op het zuiden, en dan vergeet ik voor het gemak maar even die grote oostindische-kers die dit jaar zo gegroeid is en de ceder van de buren en het allerergste,het huis wat vlak achter mijn tuin staat en in de herfst en winter een enorme slagschaduw in mijn tuin werpt en bepaalde gedeeltes van de dag ook de zon doet verdwijnen.
Zon dus,vooral boven en,oké dan, ook een beetje in de huiskamer.Genoeg om de cv een handje te helpen en de kachel nog even uit te kunnen laten.Joepie dacht ik dus,toen ik de zon zag.
Dat dachten de kinderen dus ook,
Joepieeeeeee,op naar buiten,
lekker op de trampo,lekker heen en weer rennen tussen huis en tuin,
Jaaahooooooo,
lekker druk doen en lekker bezig zijn.
Kost niks toch?????
Eindelijk buiten en niet achter de tv of pc.Eindelijk beweging in de lijfen,eindelijk reuring.


Ik ging vol goede moed aan de slag op deze dag des Heere,wassen en stoffen en zuigen. Dat doe ik niet al te vaak,ik gebruik liever de swiffer,maar soms moet ik er toch aan geloven en dan pak ik die, "er is geen betere" ,die over elke kruimel struikelt en de bochten niet kan nemen en ook nog eens loodzwaar is.Maar ala,de klus werd geklaard, bedden gelucht,vloer blinkend schoon,was wapperend aan de lijn(nou ja wasrek dan,maar wel in de zon!!!) en toen bedacht ik me dat ik best wel even pauze kon nemen.

Wat schetst mijn verbazing en ook best wel niet geringe irritatie,

de kinderen waren zo blij en enthousiast bezig met spelen en rennen,dat al die tijd de keukendeur wagenwijd open had gestaan en het dus koud was in de keuken en in de huiskamer,want ook die deur stond wagenwijd open. En de cv bulderde er intussen lustig op los om het in iedergeval 14 graden te houden...............
Ik heb mijn preek gehouden(zwaar gestrest over zoveel verspilling)
Zoonlief ging gelijk naar binnen en wou computeren en dochterlief wou film kijken....:-(
de kachel moest aan om het weer aangenaam te krijgen en toen werd het nog donker ook.
Gelukkig duurde het niet zo lang zo voor we weer een gezellig gevoel kregen bij het kijken naar de vlammetjes met onze tenen warmend aan de hitte van het kacheltje.
Kopje thee en koekjes maakte alles af.
Olie kachel ,eigen haard,het is goud waard!!!!
~

zaterdag 1 november 2008

Boodschappendag

Het is zaterdag,
echt zo'n dag dat je geld uitgeeft als water.
aan boodschappen natuurlijk.
Nu ben ik al een tijdje aan het bezuinigen maar op zaterdag is dat toch best heel erg moeilijk heb ik gemerkt.
Ik maak altijd keurig een lijstje(zoals al mijn vrekkige voorbeelden aanraden te doen)en met dat lijstje kom ik ook altijd keurig thuis.....als ik in winkel 1 ben geweest.
In winkel twee zie ik in ene dingen die ik ook nodig had en was "vergeten"op te schrijven.Die gaan dan ook mee natuurlijk,
oja,
het komt allemaal heus wel op hoor,
en gezond is het vaak ook nog wel(ongeveer),
maar echt nodig hadden we het niet.
Neem nu die yoghurtdrank,die had ik natuurlijk helemaal niet nodig maar het is zo lekker en het is weekend dus voor de kinderen mag dat gerust wel een keertje.
Bovendien heb ik het gekocht bij de Lidl,dus waar gaat het nu helemaal over?
Nou dan!
Uh,
en de koekjes,
en de toetjes van allerlei verschillende smaakjes,twee voor de prijs van een,
nou ja....zo erg is dat toch niet denk ik dan in de winkel.
Ik was ook echt heel goedkoop uit,maar 13 euro.
DUSSSSSSSSS
Was het niet zo dat vele beetjes een heel groot beetje maakte?
Oeps even vergeten.
Want ik moest ook nog naar de Deka,en naar de kringloop.
En bij die laatste heb ik toch echt het allermeeste uitgegeven,aan deuren notabene,en een broek voor zoonlief(hij groeit zo hard)
Oké,de deuren zijn om het huis warmer te houden,ze zijn voor de hal en de keuken,en ze waren echt spotgoedkoop!En de broek,nou ja dat spreekt voor zich,opgroeiende kinders moeten wel in de kleren,de broek was een goeie koop,2,70 euro en bijna nieuw.
Volgende week maar gewoon geen pas meer meenemen,maar baar geld.
En dus wat minder winkels bezoeken.
Op is op zou opa zeggen.
~

vrijdag 31 oktober 2008

de eerste

Daar zit ik dan,

half in het donker,want de tv staat aan en de dvd-speler uit het jaar nul en de laptop.Vraag me af hoeveel ik hier nu eigenlijk mee bezuinig,maar dan bedenk ik me dat elk beetje helpt.Vele beetjes worden een hele boel!Daarmee zink ik weer gerustgesteld achterover,

mijn energiemeter geeft fris en vrolijk al heel wat minder aan dan het jaar ervoor en ik weet dus dat ik op de goede weg ben. Dat ben ik al in week acht gaan bijhouden,en ondanks mijn kapotte cv waardoor ik in 1 nacht 9 m3 verstookte toen ik een keer keek(en dus al een hele tijd teveel stookte)zit ik nu mooi op schema.

Ik ga geld terugkrijgen,

ook nu de prijzen nog even voor een half jaartje omhoog schieten.Ik heb namelijk een kacheltje,zo'n mooie zibro,en die gaat mij helpen de gasteller zodanig te vertragen dat ik een mooi spaarcentje overhoudt.(echt waar)

Verder ben ik al een hele tijd terug gaan zoeken naar alles wat zonder electriciteit gedaan kon worden.En daar ga ik ver in hoor,tot aan de pijngrens,zo'n bikkel ben ik wel.

Dus was ik mijn was voor mij en mijn kinderen (dat zijn er twee,waaronder een heel kliederige jongen) op de hand.

ECHT WAAR

Ik was op de hand in de teil met echte zeep in een kloppertje(nou ja een theeknijper dan,die was goedkoop)en met azijn als wasverzachter en lavendel olie als lekker geurtje.En de droger die heb ik al jaren niet meer in gebruik,ik had er toch al geen ruimte voor in huis en elke keer op en neer naar de schuur schoot ook niet op.De waslijn dus,buiten als het droog is en binnen als het snertweer is.

De vriezer heb ik ook uitgezet en nu is de koelkast aan de beurt,weet alleen nog niet of ik dat wel helemaal kan,zo zonder koeling.misschien wordt het tijd voor een kleintje,waar je zo leuk je theeblad met kopjes en theepot op kwijt kunt.Dat staat ook veel leuker dan dat grote lel wat ik heb staan zo half voor de deur.De plaats waar de wasmachine stond is nu opgevuld met een lief tafeltje en twee stoeltjes.Een kleedje erop en een fruitschaal.Veel gezelliger en een stuk stiller,wat ook erg prettig is.Dat verschil was bij het stilleggen van de vriezer ook wel heel goed te merken.Wat een herrie maken al die apparaten toch te samen.Nooit zo bij stilgestaan totdat ik ze niet meer had aanstaan.

En zo zit ik dus nu in het half donker,te kijken naar mijn dochter die aan het computeren is op haar zelfgemaakte laptop van twee velletjes papier,waarvan het beeldscherm is vastgeknijperd aan de rugleuning van een kinderstoeltje.ze tikt er lustig op los,ze wordt vast schrijfster..........