~Bol.com~

Ik heb mijn eerste boek verkocht.
Vind dat ik er veel te veel heb en hou nu opruiming.
De winst is welgeteld een mooie 8 euro.
Gaat in mijn spaarpotje.
Ben ik blij dat ik zo zuinig ben met mijn boeken.
Hoef ik ze nu niet voor een habbekrats weg te doen.
~

~10 maart-10 april~

Het is vanavond precies een maand geleden.
Toen ik naast je bed zat,
toen je vocht
en snakte naar leven met hem en ons.....
Een maand geleden.
Alweer,
of nog maar?
Het lijkt gisteren toen ik je hand vasthield terwijl jij uit het leven gleed.
Maar ook lijkt het al jaren terug.
Of nooit gebeurd.
Zelfs dat.
Ik droomde vanacht over jouw niet meer hier zijn terwijl ik thuis was om de schuur leeg te halen.
Ik wou je vragen of ik iets weg moest gooien en besefte in ene dat het niet meer kon.
Dat ik het niet eens hoefde te vragen.
Je bent nooit meer hier,
en al je spullen,
die liet je achter.

Je vraagt je af waarom we leven en verzamelen
en streven naar succes en geluk...
Waarom?
ik heb er geen antwoord meer op.
Een mensen leven is als een zucht,
zomaar uitgeblazen.
~

~zaad voor leven~

Ik verzamel al een tijdje zaadjes,
van alles wat ik gegeten heb en wat zaadjes heeft.
Zo heb ik paprika zaadjes...best wel veel,want in een paprika zitten er nogal wat.
Ik heb citroenzaad,
appelzaad,
tomaatzaad,
mandarijnzaad..
en alles wat ik nog gewoon had van mijn moeshoekje bij mijn vorige huisje.
Altijd handig toch?

Nu weet ik van dit project.
Dat verzamelt zaden voor een project van Unicef die schooltuintjes aanlegt in de vluchtelingenkampen. Zo krijgen de kindjes vers en vitaminerijkvoedsel wat ze zelf verbouwen.
Geweldig hè,
geeft de mensen een gevoel van zelfwaardering!
En ook een gevoel dat ze het zelf in de hand hebben.

Nu zag ik vorige week de voedselbank hier voor de winkels inzamelen.
Goed initiatief, dat zeker, nu de mensen het vel over de oren getrokken wordt.
Maar ik kocht gelijk een zakje slazaad...om te doneren.
Leek me een goed idee.
Ik bedoel maar,
zo word het geven van een gift gelijk een belofte voor de toekomst.
Namelijk het hele seizoen sla en voor het volgende seizoen zaad uit eigen sla.
Snap eigenlijk niet dat de mensen zelf daar niet op komen.
Iedereen heeft toch een vensterbank/balkon of zelfs een klein tuintje?
Waarom dan niet zelf je eten verbouwen?
Al is het maar sla en paprika en tomaat wat kruiden enzo.
Je kunt zelfs lui tuinieren!
kijk maar eens op de site van Jelle.
Als je het zo aanpakt is tuinieren helemaal een eitje!
En heb je altijd vers van de pers.

Ik ga van het weekend aan de slag.
Ik weet het, het is wat laat.
Maar goed, daar was een goede reden voor.
Ik beschouw het maar als therapie.
Moestuin-therapie!
En het resultaat ervan,
dat eet ik van de zomer lekker op!
~

~Van Jana gekregen~

Nu ga jij jezelf, je gezin en anderen geven, wat jij je moeder gaf.........
goede beloftes!
Maar nu nog....hoe te realiseren he?
T was zo makkelijk je moeder te troosten, je kende haar zo goed en wist wat ze nodig had....niet eens zo veel, alleen een beetje aandacht, een luisterend oor en bevestiging geven........het was veilig en zij gaf jullie een thuis en waardering terug.
Nu zit je even in niemandsland.....Laat het maar even zo.
Soms moet je diep, pijnlijk voelen wat je zo mist in je leven, voelen wat je zo nodig hebt om je hart te weer te voelen .Er achter te komen hoe te laten vullen met liefde voor jezelf en je gezin. Voel maar de leegte, laat maar even zo.......hoe pijnlijk ook.
Je zit in een rouwproces Bib........geef dat de tijd.....Het proces is in beweging!
Dat is al goed. Velen gaan hier aan voorbij en vullen zichzelf met materie, ontkenning e.d.-daar kunnen ze ook niets aan doen- het zelfbewustzijn is bij hen gewoon minder, of ze hebben de tools niet. Zelf ben ik er van overtuigd dat het je lukt! Laat alle oplossingen even los, voel maar...en kijk naar je gevoel.
Het mag er zijn....
.anders kan het ook niet genezen.......
.Jij kan het.
Da's het cadeau...wat je aan het eind uit mag pakken.
Ik geloof in jou en wens je veel kracht en liefde toe, de liefde van boven en de liefde van de mensen hier op aard.

Hou van jou.
~
Merci Jaan
~

~zo misselijk~

Ik weet niet wat ik gedaan heb,maar ik voel me ziek.
OOOO zo ziek, zo misselijk,
ze wee,
en koud.
De zon schijnt en dochterlief moet vanmiddag voetbaltoernooi
doen en ik ben ziek.
Komt weer goed uit.
Nu maar hopen dat ik me straks wat beter voel.
Betwijfel het.
Geloof er niks van.
Nu eerst maar even wc-hangen.
~

~Pasen~

Pasen is geweest.
Ging helemaal aan mij voorbij.
Geen bezoekje aan moeders.
Geen paaseitjes.
Geen paasgevoel.
Helemaal niks eigenlijk.
Kwam pas laat tot het besef dat het al bijna Pasen was.
En nog later dat de vrijdag daarvoor natuurlijk ook een vrije dag was voor kinders.
Daar kwam ik welgeteld de avond van te voren achter toen dochterlief vertelde
dat ik de wekker niet hoefde te zetten,
waar ik dus op dat moment mee bezig was.
Herinner me de Pasen van vorig jaar.
En het Paasdiner wat we vol hoop en blijdschap meenamen naar mijn moeder.
Dochterlief had er haar best op gedaan,samen met mij.
En hoewel het niet helemaal was wat we gehoopt hadden hebben we er later
wel smakelijk om gelachen.

Nu was er slechts leegte en somberheid en stilte.
Familieloos Pasen.
Mijn dochter zocht troost bij haar vriendinnetje.
Mijn zoon achter de computer en later bij zijn vriendje.
En ik ben 'mezelf troostend' maar gaan schilderen.
Pasen..........
~

~Beloftes~~

De zon schijnt.
Heel even maar tussen de buien in.
Het waait,het woest,
en het is koud.
'T lijkt wel herfst.

De laatste dagen heb ik zo'n "homeles" gevoel.
Alsof ik alleen over ben.
Dat was vroeger mijn grootste nachtmerrie.
Dat ik helemaal alleen zou zijn.
Dat ik geen thuis meer zou hebben.
En nu is het dan zover.
Een nachtmerrie is het allang niet meer.
En helemaal alleen ben ik ook niet.
Daar zijn mijn kinderen waar ik voor zorg.
Ik ben hun thuis.

Maar het gevoel van leeg kan ik niet van mij afschudden.
Ik ontdekte pas eergisteren dat het zondag Pasen is.
Kan nu niet naar haar toe.
Nooit meer feestadagen samen met haar vieren.
Nooit meer troosten,
omdat ze zich zo eenzaam voelde.
Nooit meer meeklagen over het gebrek aan belangstelling dat haar zo getroffen heeft.
Nooit meer opbeurende woorden,omdat wij er toch nog waren?
Nooit meer samen lachen,
nooit samen op vakantie.
Die belofte kan niet meer waar gemaakt worden.

Ik doe mezelf nu beloftes:
Dat ik goed voor ons thuis zal zorgen.
Dat ik al het mogelijke zal doen om ons thuis ook mijn thuis te laten worden.
Dat ik mezelf zal omringen met liefde en aandacht.
Dat beloof ik mezelf!
Dit jaar zal ik daarvoor gaan.
Mam,
ik hou van jou.
Ik hou van mij.
Ik hou van ons.
~