~Een nieuw begin~

De verjaardagen zijn weer even voorbij.
Op een ruzie,een (tijdelijke)split in de familie en boze woorden, frustratie en verdriet na,
is er ook winst geboekt.
Maar dan de andere kant op.
Zoon en dochterlief en hun grote zus zijn samen met pappa en alle vrouwen uit zijn leven weer stilletjes aan een familie aan het vormen.
Dat werd tijd.
Ze zeggen het wel eens,
je moet iets loslaten om er iets anders voor in de plaats te krijgen.....
Nu ,dat is gebeurd .
Er is eventjes iets losgelaten,
een beetje ruimte geschapen,
en er is iets nieuws ontstaan wat voorheen niet mogelijk leek.
Eigenlijk ben ik daar best een beetje trots op,
want ik heb dat maar mooi voor elkaar gebakken.
(sorry hoor pappa van de kinderen,dat ik je zo voor het blok zette!)

Weet je,
als dit mogelijk is,
is het ook mogelijk om toch weet nader te komen tot de mensen die nu zo boos zijn op mij.
Ik hoop het maar.
Ik wil ook die grote familie, die met zijn allen om de tafel zit en het gezellig heeft.
Die de verschillen tussen elkaar eert, elkaar draagt als dat nodig is en geniet van wat wat de ander te geven heeft. Dusssssssss.............
Ik ben er klaar voor,
kom maar op met dat nieuwe begin.
~

~happy birthday to him........~

Schuldgevoelens,wroeging,schaamte?
Wie zal het zeggen,
zoonlief heeft visite gehad en heeft er van genoten,
mijn dank voor het recht op staan en het hart laten spreken mannen!
Aan het einde van de dag heeft deze mamma van tante helaas wel de volle lading gekregen.
Zij kwam niet......zij was nog druk bezig met "het lesje" wat hem geleerd moest worden.
En dat lesje wordt nu doorgezet naar dochterlief.
Ik kan daar zo droevig van worden.
Van dat met twee maten meten, van dat iedereen naar elkaars hand willen zetten, van dat misplaatste beledigd zijn als het om het gedrag van kinderen gaat.
Van het willen opvoeden, maar dan met de methode waarop de plank gigantisch mis wordt geslagen. Zo mis ,dat je juist dat gedrag veroorzaakt wat je af wil leren.
Dat die onbeholpenheid en dat kinderachtige "ik laat me niet...." juist het tegenovergestelde veroorzaakt van wat je wilt bereiken, en dat ik dat vaak genoeg gezegd en uitgelegd heb maar dat ik beticht wordt van niet opvoeden.
Ik word ook moe van het meepraten met de stelligste en daarmee iemand anders volledig door het slijk te halen. Woorden doen pijn, het is energie wat aankomt, het is de dolk in je hart.

Consuminderen,
misschien wordt het eens tijd om te consuminderen als het om beledigd te voelen gaat.
Dat het een zegen kan zijn om nu eens niet alleen aan onszelf te denken en onze gevoelens.
Dat wij de aandacht ook eens op die van een ander kunnen richten,
en in kunnen voelen hoe het voor een ander moet zijn om geen woorden te kunnen vinden voor de verwarring die je ervaart wanneer een ander altijd kwaad op je is,
voor het nooit iets goed kunnen doen,
altijd de schuld overal van krijgen,ook al heb je niks gedaan,
en het continu afgewezen, gedrild en gecommandeerd worden.
Bij voorbaat al,
omdat de ander niet dezelfde denkbeelden heeft,
of uit een een nest komt wat hetzelfde denkt als ieder ander.
Misschien is er nog hoop,
durven we onze eigen weg te volgen.
"Willen we ons niet mee laten intimideren, omdat het een ander niet bevalt wat we doen.
Durven we helemaal onszelf te zijn, ook al wijkt dat af van het gemiddelde.
Daar moeten we heen, weg met de angst, leven vanuit het hart, want het is mijn vaste overtuiging dat uiteindelijk liefde alles overwint."*
~

http://helix-ilse.blogspot.com/

~als ik een wens mocht doen,wou ik een lieve familie~

Zit ik dan op de birthday van zoonlief ,en niets te vieren.
De taart is gegeten en de kadootjes gekocht en nu is het wachten tot de dag over is,
want niemand gaat komen.
Mijn broer niet omdat hij kwaad is op zoonlief met wie hij dinsdag ruzie maakte,
mijn andere broer niet omdat die eigenlijk nooit komt,hij vind hem veel te druk.
Mijn oom niet ,omdat hij niet van plan is twee keer te komen,
dat kost zo duur en bovendien heeft hij gisteren al een rit naar Den Helder gemaakt ,
naar mijn broer.
Hij komt zondag wel voor alle twee.
Zijn opa en oma niet ,want die hebben het zondag al bij pappa gevierd .
Ze wilden liever niet in een ruimte met zijn mamma denk ik zomaar.
En tot slot ook zijn vader niet,want het kost te duur.
Die komt helemaal niet,
hij treft ze alletwee wel op het veertigjarig huwelijksfeest van opa en oma.

Niemand die het hem zelf zegt,
dat heb ik moeten doen,
ik heb in zijn ogen moeten kijken
en ik heb zijn gebroken hart mogen oprapen en de tranen mogen drogen.
"Niemand houdt van mij" moeten aanhoren,
en moeten ervaren,
ALWEER ,
hoe het is om je kind zo afgewezen te zien worden.
"Eerst leert hij zich maar te gedragen.
Eerder kom ik niet........"
de wrok, de haat, het verdriet en de wanhoop,
die groeit mijn kind boven het hoofd.
En mij ook.

Zondag is Dochterlief jarig....
voor haar komen ze wel,alsof het de normaaltse zaak van de wereld is.
Dat zoonlief dat aan moet zien,
dat zal zijn straf wezen,
lekker kwellen en lekker pijn doen,
lekker wraak nemen,
dan houdt hij wel op met boos zijn,
denken ze,
geloven ze al jaren,
maar hebben ze nog nooit door deze praktijken zien waar worden.
"Had ik maar een lieve familie,
wat heb je nou aan jarig zijn als niemand wil komen" snikte zoonlief in bed vanmorgen.
Mijn hart is gebroken.
~

~4711~

Ik zat net even met mijn hoofd in mijn handen....
Het is al errug laat en ik ben eigenlijk ook wel errug moe.
Maar ja,weer eens he-le-maal alleen thuis dus neem ik het ervan,kan ik tenminste lekker ongestoord tv kijken en bloggen en uitslapen.
Tja, zonde van de dag dat wel.
Alhoewel,
het spaart gas uit,die ik nu kwistig aan het verspillen ben,want de nacht is koud en
ik zit hier heel geriefelijk, nou ja bijna dan, in iedergeval warm te wezen.
En ik ben dus moe...
Zot eigenlijk dat ik niet gewoon ga slapen.

Wat ik eigenlijk wilde zeggen was dat ik ,
toen ik met mijn hoofd in mijn handen zat, in ene het geurtje van mijn Opoe rook.
4711
au de cologne,
die ze altijd bij zich had, echt ALTIJD!!!!
Ze had het in een navulbare fles.
Jawel, wij denken nu dat we milieubewust zijn maar vroeger waren ze dat in het echie.
Dan kocht je een keer in je leven zo'n fles met schroefdop en dan ging je daarna steeds terug naar de drogist om deze bij te laten vullen. De DA op de marsdiep had een hele grote met zo'n draaituutje eraan.
De V&D trouwens ook.
Ik kan de geur zo weer oproepen en vind het nog immer lekker fris.
Je had er ook frisdoekjes van, die hadden wij dan in de auto, voor als we moe en verhit waren, dan scheurde je zo'n zakje(soms met veel pijn en moeite) open en depte je het doekje lekker in je nek enzo.
De hele auto geuren dat het een lieve lust was en mijn broertjes zeuren dat ze het zo vonden stinken. Ja dat waren nog eens tijden.
Toen de koekjes nog los in bakken lagen bij de Hema en de V&D en het nog afgewogen werd.
Niks plastic zakken, het ging in een papieren zak. Of de dropjes en snoepjes.....in papieren puntzakjes.....en de kaas gewoon op een papiertje en thuis onder de stolp of in een tupperware bak....het vlees trouwens ook,en de vleeswaren....die laatste plakjes bleven dan wel altijd aan dat papier plakken,dat was echt vies. Vooral leverkaas....yek....
Maar plastic? Neuh...niet zoals nu....waarbij zo'n beetje elk plakje/koekje/snoepje apart verpakt wordt.
En wat dacht je van de zuivel.....
ik heb wat gesleept met de glazen flessen terug naar de 4=6.
Mooi dat we het makkelijk afkonden met een grijze ijzeren vuilnisemmer.
Meer had je niet nodig nee.......
Daar is de grijze bak van nu toch wel wanstaltig groot bij zeg,
en het ergste is nog wel dat ik daar nog tekort aan heb ook. Vreselijk hè,
Dat je zoveel troep kunt hebben. En dat allemaal omdat de klant volgens de fabriek niet meer wou zeulen met flessen, naar de winkel wou om te hervullen, en laten inpakken door de winkelbedienden.
Tja,
wat zal ik zeggen,
mij is niks gevraagd hoor,
en ik wil wedden de rest van de bevolking ook niet.
Misschien moet ik eens een ludieke actie op touw zetten.
De "stop mijn vlees maar in het bakje" actie.

Zit ik wel met een probleem,
tegenwoordig kun je vlees alleen bij de slager nog LOS krijgen.
In de winkel is alleen maar voorverpakt vlees.
En de 4711?
Die is er tegenwoordig ook als deo, zeep,douche/badschuim,afther shave en bodylotion.
Erg duur en uiteraard niet meer navulbaar!
Leve de vooruitgang.
~

Ik ben hier zo bah van!

Weer een maand zonder geld voor de boeg......
Waar is mijn vechtlust gebleven,
mijn creativiteit,
mijn optimisme,
en het verheugen op een schuldenvrije toekomst?

Ik ben het even helemaal kwijt.
Na drie maanden schrapen, veel niet winkeldagen, wensen opzij-zet-dagen en ronduit paniekdagen is het nu wel eens genoeg hoor.
In dit nieuwe huis verbruik ik gas bij het leven en de elektra is ook een stuk hoger.....
vraag me niet hoe dat komt,het is hier nooit warmer dan 19 graden en vaker nog 18, en de apparaten staan ook niet continu ingeplugd.
Dus na de afrekening gaat het voorschot weer lekker omhoog.
Joepie de poepie.

Ik ben het echt effe helemaal ZAT!
~

de bieb enzo.........

Ik heb ze klaar liggen,
10 opzeggingen van telefoon,magazines,sportverengingen,en pechhulp voor de auto.
Ik ga ze straks met een opgelucht gevoel beplakken en dan op de post gooien.
Ik zwaai ze nog wat na...dahag...
om voorlopig en misschien wel nooit meer deze abbonnementen aan te gaan.
Je kunt er maar vanaf wezen.
Dan moet ik nog naar de biebeletheek om mijn veel te dure lidmaatschap om te zetten,want tegenwoordig is het ook bij het goedkopere lidmaatschap gratis om ceedeetjes en deeveedeetjes te huren.Hoef ik dus ook geen plus lidmaatschap meer.
Ga ik weer elke week of vaker mijn leesboekjes daar lezen,in de bieb.Is het nog een uitje ook.
Moet ik wel eerst heen want de bieb waar ik van april tot april een abonnement had heeft zijn beleid veranderd.In ene mis ik 4 maanden en moet ik van jan tot jan betalen maar er zit geen korting in....Ga ik toch even over informeren,want dit vind ik rieken naar diefstal.En me dan ook nog geen keus laten over mijn abonnement ook,terwijl de hele boel op de schop is gegaan.
Ga ik mijn vragen maar eens over stellen.Anders geen abonnement meer.Lezen kan daar altijd,er staan nog geen poortjes voor de deur waar ik mijn pasje door moet halen GELUKKIG!!!!
Ze hebben er tegenwoordig weer van die lekkere zitjes,
het lijkt bijna weer op de jaren 80 toen we een echte bieb hadden met een boven en beneden en begane grond,en tafeltjes voor het raam.
Kindjes konden gewoon boven spelen en lezen en herrie maken,deze hele verdieping was voor hun gereserveerd.
Wat is er toch gebeurd zeg,nu staat de HELE collectie daar.
Plus tafeltjes en een jongeren afdeling met zitzakken en Wii(schrijf ik dit goed?) ,
er zijn computers en twee leestafels en zelf ...ja echt waar...een zithoek met bank en tv !!!!!
Voor hen die thuis tv kijken maar niks vinden....en voor zoonlief die de bieb alleen leuk vind om spelletjes te halen.

Ik heb nog genoeg te regelen dus,
ik ga weer aan het werk.
~

Waar was ik gebleven......

We zijn alweer een tijdje verder,
en de kou was even uit de lucht.
Maar nu komt het weer terug,
owowowowowow,
helemaal geen zin in.
Ik was er wel klaar mee.
Moet ik nu als de wiedeweerga die jas voor dochterlief in elkaar naaien(en waar haal ik de voering nu weer vandaan) want zoals ze er nu bij loopt kan echt niet meer.
Ze is al een tijdje geleden uit haar jas geknapt.
Ja echt,
mijn kinderen beginnen hun pubergroei met veel kiloos in de breedte alvorens ze in de lengte uitrekken. En dus moet ze aan de nieuwe jas....eentje die breedte groei bestendig is.
Wie had dat toch ooit gedacht,
ze waren toen ze klein waren ook al niet echt iel maar wel dun.
Hebben ze niet van mij,
ik was graat mager....mijn vriendinnetje was jaloers op mijn ribbenkast(je kon ze tellen)
mijn stakerige benen, die zelfs als ik zat niks op schoot konden hebben,
het zakte er altijd tussendoor,en mijn niet te stillen honger zonder gevolgen.
Zij groeide van een glas water.
Niet dat ik er zo blij mee was hoor.
Ik had liever wat dikker geweest met een mooie decolleté later in de pubertijd.
Maar ja,het was mij niet gegeven.
Ik had wel een wespentaille,dat wel.....
die is helaas niet gebleven na twee zwangerschappen en 43 levensjaren.
Ergens onderweg is hij kwijtgeraakt en ik vrees dat die nooit meer zonder hulp terugkomt. Aangezien ik een vette hekel aan strak heb zal ik dus de rest van mijn leven zonder wespentaille moeten gaan.
Er zijn ergere dingen,
behalve op het strand dan,
daar zit ik maar mooi met dat buikje.


Affin,
we hadden het over de nieuwe jas van dochterlief waar ze uitgeknapt was.......
Het patroon is uitgeknipt en buitenkant staat in de steigers,alleen de voering kan echt niet.
De kleuren matchen niet, en hoe ik dat nu weer oplossen ga?
Gisteren was ik al even in de kringloop op zoek naar iets diks wat ik kon gebruiken,
maar helaas,niks te vinden.
Of eigenlijk,ik kreeg er de tijd niet voor.
Zoonlief kon niet slagen en wou onmiddelijk,meteen,nu wel te verstaan weg.
Eigenlijk ergens anders naar toe,alleen is de portemonnee van deze heer altijd leeg.
Na een tijdje zeuren en vervelend wezen had ik er wel genoeg van,morgen ga ik ALLEEN!!!!
Lekker uren neuzen in de rekken,
wie weet kom ik nog wat moois tegen , je weet maar nooit.
Ga ik nu weer verder met de jas.....
of zal ik maar wat opruimen,
moet ook nog,
PFFFFFFFFFFFF
ik heb er zoooo geen zin in.
~