Zwijmelen op Zaterdag

Ik keek gisteren naar A Place to call Home. Het was een trieste aflevering en op het einde kwam het lied wat ik heb uitgekozen voor de zwijmel. Ik was ontroerd door de muziek...of nee eigenlijk was ik  geraakt. Geraakt door de woorden. Wat moet dat toch heerlijk zijn dat je thuiskomt bij de ander.

Oorspronkelijk is het een stuk van Frédéric Chopin's Étude No. 3 in E, Op. 10. In 1939 heeft Tino Rossi woorden gegeven aan de muziek en had een hit met zijn Tristesse. In 1950 heeft Bob Russel deze tekst herschreven voor Jo Stafford. De muziek van Rossi bleef nagenoeg hetzelfde. Zij had hier weer een dikke hit mee in 1950. De versie van Micheal Yezerski feat. Alex Oomens is niet vergezeld van piano maar van gitaar. Het is een enorm populair lied onder de trouw-lustigen.  Vele bruidjes hebben dit lied gekozen voor de eerste dans als getrouwd stel.

En omdat ik niets wist te vertellen vandaag dacht ik laat ik eens een review geven over dit lied :)
Ik ben een beetje leeg, moe, beetje niks nakkes blegh.....
De vakantie is over. Maandag moet mijn meidje weer naar school. Dinsdag beginnen de lessen weer. Ze heeft er zin in. Ze is er klaar voor. Haar weken waren gevuld met bedhangen en bedhangen en bedhangen, sjoppen, taartbakken, pyamafeestjes, kermis, strand, kussengevecht in het park, verjaardagsbezoek, en nieuwe vrienden maken. Ze is helemaal opgeladen!
Ik een stuk minder :(
Goede nieuws is wel dat de man van de tuin langs is geweest, en een inventaris heeft opgemaakt. Tuurlijk schrok hij zich wild, en gaf te kennen dat hij eerst moest overleggen ivm materieel, want er zou genoeg afgevoerd moeten worden. Maar voordat de blaadjes vallen wou hij wel klaar zijn hier. Ik ben opgelucht,  ik ben blij. Er is een last van mijn schouders gevallen.
En toen wist ik het niet meer. Daarom wens ik u allen een .......
*´¨)
¸.•´¸.•*´¨)
(¸.•´ ★ *¨*•.¸¸.. ★Fijn weekend *¨*•.¸¸.. ★*¨*•.¸¸.. ★*¨*•.¸¸..Enjoy...

Zwijmelen op Zaterdag, weekoverzicht ;)

~Zonsondergang achter ons huis zondag
.....in de verte ligt de Noord Zee~

Ik schreef maandag:
Het regent,
drip drap druppeltjes regen. Nee geen storm, en geen harde wind en geen stortbuien. Niet hier. En ik denk zomaar dat het ons ook een beetje voorbij gaat dit keer. Het voelt namelijk niet alsof er storm gaat komen. Ik heb niet die onrust in mijn lijf, dat gevoel van spanning. Ik ben rustig, kalm, ontspannen(voor zover dat lukt dan zo hangend in de kussens ;)

Zonsopgang aan de andere kant van ons huis

En inmiddels is het woensdag. Nog steeds wel ongeveer mooi weer dag, Wel harde wind dag. Dat wel. Gisteren begon het ineens te waaien. Zo kom je je bed uit en loop je een warme windstille tuin(maar wel bewolkte lucht) in. En zo trekt alles open en begint het knetterhard te waaien. En dat doet het nog steeds. Ik heb het druk. Druk met pad aanleggen en druk met tussen-de-tegels-schoonmaken en druk met heen en weer wandelen en druk met schrijven. Niet op de blog, dat heb je wel gemerkt ondertussen. Zijn we zomaar weer 4 dagen verder. De vakantie loopt zo zoetjes aan op zijn eindje voor dochter. Dat was dagenlang bed-hangen dit keer. Ze was bek af. Ze heeft nog een filmpje ge-upload, met haar vriendin in de stad gesjopt en haar nichtje is nog een keer geweest ,maar dat was het dan wel.

Tja en nu is het dan donderdag,
ook alweer bijna voorbij zelfs dag,
de wind is gaan liggen vandaag, ik heb een gat in de dag geslapen.
Ik ben ook alleen maar aan het werk lijkt wel. Verder gebeurd er gewoon he-le-maal niks. Niks nakkes nada. Leef een beetje in niemandsland. Even niks dus. Ik heb wat geschreven voor een online magazin en hoop dat ik eruit gepikt wordt. Ik heb aan mijn tassencollectie gewerkt en ik ben aan het stressen over mijn huis. Over anderhalve week komen ze zonnepanelen op het dak leggen, de boom is nog altijd niet gesnoeid, omdat iedere keer weer afgezegd wordt en binnen is het ook nog een puinzooi. O hellep.

paarse judaspenning op de erfafscheiding, moooooiiiii hè

Er groeit echt niets hoor door die boom, hoor ik ze nog zeggen....

Het is nu vrijdag, en de voortuin is netjes! Het straatje ervoor ook, alhoewel ik, rebels als ik ben, hier en daar nog wat bloemetjes en plantjes heb laten staan in de voegjes. Gewoon, omdat het kan! En ik een hekel aan dat klinische buiten = gelijk aan smetteloos binnen heb. Het is geen balkon! Mijn handen zijn inmiddels weer van normale proporties. Gras is niet mijn ding, ze zwellen zelfs op als ik het vastpak :(
Morgen maar eens kijken of ik nog een stukje pad ga doen achter. Wie weet komt het dan toch ooit nog eens een keertje af. Zou zomaar kunnen niet waar?

aanwaaiplant in de voegen, laat ik lekker staan, tis een mooitje

Goed dus daarom
ga ik maar  over tot de orde van de zaterdag, het zwijmelen.
Na een hele week muziekloos en schrijfloos en hardstikke hard gewerkt te hebben krijgen jullie van mij deze keer tadaaaaaaaaaaaa even wat gezelligs, het is per slot van rekening lente al de hele week. Hier tenminste wel :D
*´¨)
¸.•´¸.•*´¨)
(¸.•´ ★ *¨*•.¸¸.. ★ Fijn Weekend allemaal  *¨*•.¸¸.. ★*¨*•.¸¸.. ★