De nieuwe dag is alweer 5 minuten oud. Alles slaapt hier eindelijk. We hadden de hele dag last van de storm die er aan zit te komen. Dat gevoel van gespannen zijn. Iebelig en snel uit je evenwicht zijn. Dat gevoel.....maar pas net begon het een klein beetje te waaien. Ik ben benieuwd hoe het dit keer weer zal zijn. We hoeven gelukkig niet meer langs de deuren met de krantjes. Niet meer met een strak gewaaid gezicht de JanVervailleweg doen. Daar waait het altijd snoeihard en koud dat het is!!!!! Dat is voorbij.....
Maar de boodschappen moeten wel.
Ik wordt al moe als ik er aan denk.
Ik heb deze winter meer last van de longen door al dat gewapper, bovenop de stress, dan de jaren hiervoor. En dat maakt moe. Zal blij zijn als het weer mooi zacht lente weer is. Ben zo flauw van al die stormachtige dagen. Het maakt zoveel stof in dit tochtige huis :(
Het huis waar ik zo graag in wou wonen en waar ik inmiddels zo ontzettend van baal dat ik aan het rondkijken ben voor een steviger, warmer en minder tochtig exemplaar. Eentje waar je geen "hoor de wind waait door het huis" hebt, en waar de stookkosten niet de pan uit rijzen.
Zit me af te vragen of ik nu niet een beetje veel op mijn oma begin te lijken.
Die is ook heel vaak verhuisd, gewoon omdat de huizen haar niet voegde. Ze is wel 13 keer verhuisd.
Dan is mijn schamele 5 keer nog niks, en daar tel ik mijn studentenwoning dan ook nog bij. Maar ik ben dan ook nog geen 86 natuurlijk, ik kan nog heel wat keren verhuizen in die tussentijd haha.
En eigenlijk wou ik ook helemaal niet weg uit mijn vorige huis als er geen problemen waren geweest met de buurtbende. Dat huis beviel me heel goed! Dat was niet te groot en ook niet te klein. En het allerbelangrijkste, het lag op het Zuiden!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Ja zo belangrijk is dat voor mij.
Ik mis de volle zon in mijn huis.
Verhuizen is wel erg duur.
Voorlopig geen geld om te verhuizen.
De zaterdag Zwijmel is een golden oldie.
De muziek van mijn vader zit erg veel in mijn hoofd deze dagen. Eerst moest ik aan "only the lonely" denken, maar de stem van Roy maakt altijd dat ik een snik in mijn keel krijg. Vooral "in dreams" kan ik niet zonder droge ogen horen. En voor de Valentijnsdag mag het best wel wat gezelliger, dus dacht ik aan deze. Ook eentje uit zijn collectie......zo romantisch............
zaterdag 15 februari 2014
vrijdag 14 februari 2014
Knijterhard :D
Dag verder.
Nog steeds in de war.
Zoon heeft zijn uitbarstingen inmiddels wel gehad. Hij is niet blij zullen we maar zeggen. maar dan op en manier dat je zou kunnen gaan denken dat het hem niks kan schelen. Je kent dat wel, wat pubers wel vaker hebben.....boeijuh......en dan ben je alle contact kwijt. Hij wil niks zeggen, hij loopt alleen te griepen en te chagrijnen. Niets is goed, de muziek moet harder dan hard, en zijn spullen krijgen er flink van langs iedere keer als het niet wil zoals hij het wil.
Vreselijk.
Ineens wordt elke regel in huis weer "im Frage" gesteld.
Doet hij heel erg zijn best om niet aardig te zijn, en vooral niet mee te werken, dwars, dweilen, weerstand. En angst. Ik bespeur angst. Want alweer is het iemand anders die bepaald hoe zijn leven eruit mag gaan zien. Iemand die amper de moeite nam om hem te willen leren kennen. Iemand die al een oordeel klaar had liggen, die hem niet open tegemoet wou treden. Die persoon gaat nu advies geven om te stoppen. Terwijl er zo mooi in de brochure staat dat ze juist met autisten een veel langere tijd bezig zijn met diagnostiek(soms wel anderhalf jaar) vindt zij dat het nu na een paar maanden wel genoeg geweest is.
"Ik moet een andere manier zien te vinden" zei Zoon gisteren aan tafel.
Jah...
we moeten maar even niks.
We moeten nu eerst maar eens ZIJN. Ipv worden. Ik ben moe van al dat ge-ren alle kanten op , onszelf voorbij, momenten voorbij. Ondertussen glijdt het leven als los zand door onze vingers.
Dat is nog wel het ergste van alles.
Gisteren hoorde ik ineens dit liedje voorbij komen.
Werd er helemaal vrolijk van. Niet dat het nu zo een vrolijk nummer is hoor als je naar de tekst luistert haha maar het komt uit een tijd dat dit meisje super gelukkig was. De wereld één grote zee van liefde en schoonheid om te ontdekken, en ik één met alles wat was. Dat gevoel dat hou ik vast vandaag. En daarom draai ik hem nog een keer KNIJTERHARD!!!!!!
Ga ik even lekker he-le-maal los.
Oja,
ik vertelde toch dat ik dinsdag een NEI-behandeling zou geven aan ex-schoonmoe.
Nou dat ging helemaal toppie hoor. Ik heb zelfs nog een stukje Reiki gedaan. En weet je wat nou zo fijn was, ik voelde me daarna helemaal opgefrist!
Ze heeft te kennen gegeven dat ze nog wel een paar keer wil komen.
Heerlijk. Ik heb daar zin in!!!!
Ga ik nu zingen!
Doei.....
Nog steeds in de war.
Zoon heeft zijn uitbarstingen inmiddels wel gehad. Hij is niet blij zullen we maar zeggen. maar dan op en manier dat je zou kunnen gaan denken dat het hem niks kan schelen. Je kent dat wel, wat pubers wel vaker hebben.....boeijuh......en dan ben je alle contact kwijt. Hij wil niks zeggen, hij loopt alleen te griepen en te chagrijnen. Niets is goed, de muziek moet harder dan hard, en zijn spullen krijgen er flink van langs iedere keer als het niet wil zoals hij het wil.
Vreselijk.
Ineens wordt elke regel in huis weer "im Frage" gesteld.
Doet hij heel erg zijn best om niet aardig te zijn, en vooral niet mee te werken, dwars, dweilen, weerstand. En angst. Ik bespeur angst. Want alweer is het iemand anders die bepaald hoe zijn leven eruit mag gaan zien. Iemand die amper de moeite nam om hem te willen leren kennen. Iemand die al een oordeel klaar had liggen, die hem niet open tegemoet wou treden. Die persoon gaat nu advies geven om te stoppen. Terwijl er zo mooi in de brochure staat dat ze juist met autisten een veel langere tijd bezig zijn met diagnostiek(soms wel anderhalf jaar) vindt zij dat het nu na een paar maanden wel genoeg geweest is.
"Ik moet een andere manier zien te vinden" zei Zoon gisteren aan tafel.
Jah...
we moeten maar even niks.
We moeten nu eerst maar eens ZIJN. Ipv worden. Ik ben moe van al dat ge-ren alle kanten op , onszelf voorbij, momenten voorbij. Ondertussen glijdt het leven als los zand door onze vingers.
Dat is nog wel het ergste van alles.
Gisteren hoorde ik ineens dit liedje voorbij komen.
Werd er helemaal vrolijk van. Niet dat het nu zo een vrolijk nummer is hoor als je naar de tekst luistert haha maar het komt uit een tijd dat dit meisje super gelukkig was. De wereld één grote zee van liefde en schoonheid om te ontdekken, en ik één met alles wat was. Dat gevoel dat hou ik vast vandaag. En daarom draai ik hem nog een keer KNIJTERHARD!!!!!!
Ga ik even lekker he-le-maal los.
Oja,
ik vertelde toch dat ik dinsdag een NEI-behandeling zou geven aan ex-schoonmoe.
Nou dat ging helemaal toppie hoor. Ik heb zelfs nog een stukje Reiki gedaan. En weet je wat nou zo fijn was, ik voelde me daarna helemaal opgefrist!
Ze heeft te kennen gegeven dat ze nog wel een paar keer wil komen.
Heerlijk. Ik heb daar zin in!!!!
Ga ik nu zingen!
Doei.....
donderdag 13 februari 2014
In de war
Het is de dag na de dag, dat we bij de psych geweest zijn in het VU.
Ik ben er nog in de war van.
Heb Zoon niet eens gevraagd hoe die het nu ervaren heeft.
Hij was stilletjes, erg in zichzelf gekeerd. Het was ook zo een raar uur. Het leek wel een inquisitie. Als in een spervuur werden er allerlei vragen op hem en ons afgevuurd waarop dan het liefste een helder antwoord gegeven moest worden.
Kan je het je voorstellen, een autist die zijn diepste gevoelens even op tafel legt bij een wildvreemde. En dan ook nog eens zo helder dat iedereen het begrijpt? Om nog maar niet te spreken over de ongelooflijke onnozelheid van de psych die het autisme in een gesprek niet als een probleem zag. Ik ben er gewoon nog in de war van. Ze snapte er he-le-maal niets van! Ik wist gewoon op een gegeven moment niet meer waar en hoe ik antwoorden moest, het kwam toch niet aan. En Zoon ging in de weerstand! Iets wat zij zag als er geen zin in hebben. Hoe fout kan je zitten als je dit gedrag niet herkend? Dan is het hele oordeel toch al geveld. Dan mij zo minzaam aanspreken...."u noemt het weerstand, ik zeg dat hij er geen zin in heeft".......GRRRRRRR
Het leek verdacht veel op hoe het vorig jaar ging bij de psych van het FACT en later bij de meisjes van de Raad.
Als klapper op de vuurpijl begon ook deze vrouw over onze vermeende ontkenning van het autisme van Zoon. Ik reageerde als gestoken en werd boos. Hoezo staat dat nog in het dossier???? Ik heb de psychologe al verzocht om correctie, en nu staat het er nog steeds in. Ze begon over bjz en over de rechtszaak. Geen ots? Het leek wel een teleurstelling......maar wat heeft dat hiermee te maken?
Het geeft me geen goed gevoel,
haar verwachtingen van Zoon, dat hij zich nu niet erg meisjesachtig gedraagd. Games spelen is jongensgedrag, zijn kleding was ook erg jongensachtig. Daarbovenop de heftige ontkenning van vader, die blijft roepen dat hij het nooit gezien heeft. Ik voelde me daar echt voor joker zitten. Toen ook nog de hoogbegaafdheid naar voren kwam, wat natuurlijk niet uit de standaard test naar voren was gekomen had ik helemaal zoiets van, wat doen we hier nu eigenlijk?
Ze was de hele tijd bezig om ons ervan te overtuigen dat we het helemaal fout hadden. Ze creëerde een sfeer van achterdocht. Iemand die mensen behandeld moet een goede sfeer en veiligheid creëren, maar dat was hier totaal niet het geval. Zoon hield zijn mond dicht, en al wat er bij hem nog uitkwam was dat hij in de war was.
Ik ook!!!
Hij zou volgens haar gewoon geen zin hebben....niet in school, niet in niks.....en zelf willen bepalen wat goed voor hem was. Waar heb ik dat riedeltje toch eerder gehoord. Ojah, bij die andere psych en bij die ene enge orthopedagoog.
Die typisch autistengedrag omschreven als was hij een dwarse puber, die de regels aan zijn laars lapte. Die typisch autisten gedrag als manipulatief gedrag zagen. Genoeg om hem op te sluiten, om hem eens flink de waarheid te laten weten in een gesloten setting. Dat je je maar hebt te voegen naar de wensen van een ander. Dat je maar hebt te leren dat je in een groep MOET functioneren, ook al zit je veel liever het grootste deel van je leven lekker alleen. Dat je maar hebt te slikken wat zij voor je bedacht hebben op school, ook al ben je veel slimmer dan dat. En dat allemaal uit bezorgdheid voor het kind. Yeah right.
pfffffff
In ieder geval is het advies dat zij er niet mee verder gaan.
Hun mogelijkheden(namelijk praat-therapie en praat-therapie en praat-therapie) zijn uitgeput. Bovendien denkt zij dat het aan zijn autisme ligt dat hij in de war is. Of ik naar een goede psychiater wil gaan? Dan kan die wellicht hem dat aan zijn verstand peuteren, dat het een autisten-ding is dat hij in de war is over zijn gender-identiteit?
Nou nee dank u,
wij hebben al iemand anders gevonden.
Iemand die vanuit zijn hoog-gevoelige karakter en zijn onderpresterende-hoogbegaafdheid naar zijn autistische gedrag gaat kijken. En van daaruit hulp gaat bieden.
Wat ik nu wel ga doen is het dossier opvragen,
ze heeft een onrust opgewekt bij mij , die ik gerustgesteld wil zien worden.
Ik ben er nog in de war van.
Heb Zoon niet eens gevraagd hoe die het nu ervaren heeft.
Hij was stilletjes, erg in zichzelf gekeerd. Het was ook zo een raar uur. Het leek wel een inquisitie. Als in een spervuur werden er allerlei vragen op hem en ons afgevuurd waarop dan het liefste een helder antwoord gegeven moest worden.
Kan je het je voorstellen, een autist die zijn diepste gevoelens even op tafel legt bij een wildvreemde. En dan ook nog eens zo helder dat iedereen het begrijpt? Om nog maar niet te spreken over de ongelooflijke onnozelheid van de psych die het autisme in een gesprek niet als een probleem zag. Ik ben er gewoon nog in de war van. Ze snapte er he-le-maal niets van! Ik wist gewoon op een gegeven moment niet meer waar en hoe ik antwoorden moest, het kwam toch niet aan. En Zoon ging in de weerstand! Iets wat zij zag als er geen zin in hebben. Hoe fout kan je zitten als je dit gedrag niet herkend? Dan is het hele oordeel toch al geveld. Dan mij zo minzaam aanspreken...."u noemt het weerstand, ik zeg dat hij er geen zin in heeft".......GRRRRRRR
Het leek verdacht veel op hoe het vorig jaar ging bij de psych van het FACT en later bij de meisjes van de Raad.
Als klapper op de vuurpijl begon ook deze vrouw over onze vermeende ontkenning van het autisme van Zoon. Ik reageerde als gestoken en werd boos. Hoezo staat dat nog in het dossier???? Ik heb de psychologe al verzocht om correctie, en nu staat het er nog steeds in. Ze begon over bjz en over de rechtszaak. Geen ots? Het leek wel een teleurstelling......maar wat heeft dat hiermee te maken?
Het geeft me geen goed gevoel,
haar verwachtingen van Zoon, dat hij zich nu niet erg meisjesachtig gedraagd. Games spelen is jongensgedrag, zijn kleding was ook erg jongensachtig. Daarbovenop de heftige ontkenning van vader, die blijft roepen dat hij het nooit gezien heeft. Ik voelde me daar echt voor joker zitten. Toen ook nog de hoogbegaafdheid naar voren kwam, wat natuurlijk niet uit de standaard test naar voren was gekomen had ik helemaal zoiets van, wat doen we hier nu eigenlijk?
Ze was de hele tijd bezig om ons ervan te overtuigen dat we het helemaal fout hadden. Ze creëerde een sfeer van achterdocht. Iemand die mensen behandeld moet een goede sfeer en veiligheid creëren, maar dat was hier totaal niet het geval. Zoon hield zijn mond dicht, en al wat er bij hem nog uitkwam was dat hij in de war was.
Ik ook!!!
Hij zou volgens haar gewoon geen zin hebben....niet in school, niet in niks.....en zelf willen bepalen wat goed voor hem was. Waar heb ik dat riedeltje toch eerder gehoord. Ojah, bij die andere psych en bij die ene enge orthopedagoog.
Die typisch autistengedrag omschreven als was hij een dwarse puber, die de regels aan zijn laars lapte. Die typisch autisten gedrag als manipulatief gedrag zagen. Genoeg om hem op te sluiten, om hem eens flink de waarheid te laten weten in een gesloten setting. Dat je je maar hebt te voegen naar de wensen van een ander. Dat je maar hebt te leren dat je in een groep MOET functioneren, ook al zit je veel liever het grootste deel van je leven lekker alleen. Dat je maar hebt te slikken wat zij voor je bedacht hebben op school, ook al ben je veel slimmer dan dat. En dat allemaal uit bezorgdheid voor het kind. Yeah right.
pfffffff
In ieder geval is het advies dat zij er niet mee verder gaan.
Hun mogelijkheden(namelijk praat-therapie en praat-therapie en praat-therapie) zijn uitgeput. Bovendien denkt zij dat het aan zijn autisme ligt dat hij in de war is. Of ik naar een goede psychiater wil gaan? Dan kan die wellicht hem dat aan zijn verstand peuteren, dat het een autisten-ding is dat hij in de war is over zijn gender-identiteit?
Nou nee dank u,
wij hebben al iemand anders gevonden.
Iemand die vanuit zijn hoog-gevoelige karakter en zijn onderpresterende-hoogbegaafdheid naar zijn autistische gedrag gaat kijken. En van daaruit hulp gaat bieden.
Wat ik nu wel ga doen is het dossier opvragen,
ze heeft een onrust opgewekt bij mij , die ik gerustgesteld wil zien worden.
dinsdag 11 februari 2014
Bugs.....
We worden nu al een paar dagen wakker terwijl het al echt licht begint te worden. Dat de eerste lichtstraal door het gordijn piept. De vogels al zijn begonnen met hun ochtendlied. Terwijl het voor mijn gevoel nog zo ontzettend vroeg is. Ik nog helemaal niet klaar ben voor de dag. Nog helemaal niet wil.
Zie je die leegte er tussen?
Het schijnt dat ik gepubliceerd heb. Dat wat ik boven geschreven heb. Maar ik weet van niks hoor.
Ik weet wel dat ik een hele blog geschreven had, een hele blog, maar dat is dus allemaal weg!!!!!!
Waaaaaahhhhh
Nergens meer te vinden. Vreselijk!!!!!
Moet ik helemaal opnieuw beginnen.
Wat is dat nou?
Zoon liep gisteren ook al zo te piepen dat de pc het niet deed zoals het het moest doen.
Nou zie ik het zelf ook. Hij doet gewoon zijn eigen ding. Start zomaar programmaaaatjes op die ook nog eens niet uit willen. Zomaar.
Gaat lekker weer allemaal.
Natuurlijk wil Zoon dan niet geloven dat er weer een virusje/bug rondhangt in dit ding en dat dat ws komt door die geweldige spelpagina's die hij aanklikt en dan achteloos alle pop-ups wegklikt zonder even te kijken wat daar nou gezegd wordt. Zo heeft hij al heel wat virussen binnengehaald. Aanklikken is niet altijd wegklikken nee.....
Op dit moment moet de pc dus opgeschoond worden, maar daar heb ik helemaal geen tijd voor. Ik moet me voor bereiden op een behandeling die ik ga geven. En ik moet nog in de kleren. Over een uurtje moet ik spik en span zijn...en de ruimte ook.
Nou haal ik dat wel hoor, maar ja, dat gehaast daar heb ik zo'n hekel aan.
En toen ging het weer mis en was ik weer een heel stuk tekst kwijt. Adem in Adem uit..... Ik doe maar even een relaxmuziekje. Morgen hoop ik dat de pc weer draait.
Zie je die leegte er tussen?
Het schijnt dat ik gepubliceerd heb. Dat wat ik boven geschreven heb. Maar ik weet van niks hoor.
Ik weet wel dat ik een hele blog geschreven had, een hele blog, maar dat is dus allemaal weg!!!!!!
Waaaaaahhhhh
Nergens meer te vinden. Vreselijk!!!!!
Moet ik helemaal opnieuw beginnen.
Wat is dat nou?
Zoon liep gisteren ook al zo te piepen dat de pc het niet deed zoals het het moest doen.
Nou zie ik het zelf ook. Hij doet gewoon zijn eigen ding. Start zomaar programmaaaatjes op die ook nog eens niet uit willen. Zomaar.
Gaat lekker weer allemaal.
Natuurlijk wil Zoon dan niet geloven dat er weer een virusje/bug rondhangt in dit ding en dat dat ws komt door die geweldige spelpagina's die hij aanklikt en dan achteloos alle pop-ups wegklikt zonder even te kijken wat daar nou gezegd wordt. Zo heeft hij al heel wat virussen binnengehaald. Aanklikken is niet altijd wegklikken nee.....
Op dit moment moet de pc dus opgeschoond worden, maar daar heb ik helemaal geen tijd voor. Ik moet me voor bereiden op een behandeling die ik ga geven. En ik moet nog in de kleren. Over een uurtje moet ik spik en span zijn...en de ruimte ook.
Nou haal ik dat wel hoor, maar ja, dat gehaast daar heb ik zo'n hekel aan.
En toen ging het weer mis en was ik weer een heel stuk tekst kwijt. Adem in Adem uit..... Ik doe maar even een relaxmuziekje. Morgen hoop ik dat de pc weer draait.
maandag 10 februari 2014
Kommer En Kwel
Eindelijk windstil. Het ziet grauw, het ziet somber, maar het is windstil. Het enige wat ik nu hoor is de commentator op tv bij de afdaling. Ik weet niet eens waarom ik het kijk. Of eigenlijk zelfs dat niet. Ik luister tv nu op dit moment. Aangezien ik geen radio meer bezit staat dat ding voor de muziek ook aan. Over verspilling gesproken zeg. Nou ja... Grauw dus. Ik hang op de bank. Onrustige nacht gehad. Achterna gezeten in mijn dromen. Hard gerend heb ik. Ik had mijn hart in mijn keel van de schrik toen ik walker werd. Ik wordt zo niet bepaald uitgerust wakker nee. Veel zin in deze week heb ik toch al niet. Ik snak naar een week zonder afspraken. Zonder verplichtingen. Zonder moeten. Gaat de exceem misschien ook een keer weg, want ik wordt gek van de jeuk!
Had ik een paar posts niet gezegd dat ik blij opgewekt vrolijk of in iedergeval optimistisch zou schrijven? Schrijf ik toch weer kommer en kwel...jekkiedrekkie zeg. Positief dus. Nou ik wil eigenlijk gewoon genieten van niks doen. Beetje wandelen. Beetje schilderen. Wisten jullie al dat ik door grote dochter van Zus gevraagd ben om les te geven? En ex-schoonmoe behandelen voor haar hoofdpijn? Nieuwe kansen en ervaringen liggen om de hoek. Het begin weer wat te borrelen in mijn hart. En dat allemaal , omdat ik me ineens herinner wat er op me ligt te wachten aan leuks en interessants. Goh.....:D Ik ga zo maar eens wat actiever worden. Mijn toekomst wacht op me!
zondag 9 februari 2014
Ik ben er nog hoor!
| Ze doet een wens. |
Tis alweer een week geleden dat ik mezelf liet lezen. Een drukke week. Een feestweek. Een boze week. Een wilde week. Een verdriet week. Een week met verjaardagen. Een week vol dus. Een week met onvervulde beloften en eentje met vervulde beloften. Bij de één kwamen dromen uit. Bij de ander lagen ze verkruimeld aan de voeten. De één werd 15 de ander 13. De één heeft erg last van de puberitus-blues. Voor de ander is het een groot feest waar de halve klas op af kwam.(oooh help D: )
Het was een drukke wilde week. Met Zoon verwilderd afgeserveerd naar het kleine kamertje ipv aan de grote tafel, omdat het hem met grote regelmaat veél te veel werd allemaal. Waarop uitbarstingen en dikke tranen volgden. Gelukkig is het weer voorbij. Kunnen we weer "normaal" leven. De eerst volgende verjaardag is die van mij. En die vier ik niet meer voor anderen. Ik ga die dag aan mijzelf kado doen!!!!!!! Ik weet nog niet hoe die dag er uit gaat zien. Ik heb een enorme wenslijst. Voorlopig genoeg voor heel wat kadodagen.
Dusssss
Ga ik nu over tot de orde van de dag!
Fijne Zondag allemaal!
zondag 2 februari 2014
zondag
![]() |
| De vrolijke hartjes van Bibje |
Tis alweer laat, de zaterdag alweer bijna voorbij.
En heb ik nog iets gedaan wat me weer in de flow bracht?
Nou nee dus, niet echt. Het wou gewoon niet, echt helemaal niet. Ondanks het waterige zonnetje en de rust(dochter was op de manege de hele middag)
Ik ben ook wat benauwderig, en de exceem jeukt ook zo. Tis het gewoon niet dit keer.
Ik ben nog wel even gaan zitten voor de hartjes en ik heb ze geschilderd, dat wel. Maar ik kreeg er niet dat roesgevoel bij. Alles is een beetje vlak.
Alhoewel je dat niet zou zeggen als je naar de hartjes kijkt want ze zijn fleuriger dan fleurig!
Echte Bibje's!
Lente en zomer straalt er vanaf.
Ik ben eens even lekker los gegaan met de kleuren.
Dat had ik wel even heel erg hard nodig.
Ik weet niet zo goed wat ik nu op dit moment van het resultaat moet denken hoor. daar is het nog te vroeg voor. Bovendien zit de lak er nog niet op. Ze zijn nog wat dof dus.
Morgen misschien verder......Zoon komt morgen ook weer thuis.
Dan is het weer gedaan met de rust.
Want dochter is dit nummer van Taylor Swift aan het oefenen, en ik denk zomaar dat hij dat niet erg gaat waarderen na alle rust die hij de afgelopen week bij zijn vader heeft genoten. :(
Tijd om te gaan slapen.
Abonneren op:
Posts (Atom)
