Zwijmelen op Zaterdag

Er circuleert al een tijdje een video( KLIK) van een pappa met zijn zoontje op de rug. De pappa blaast de pluisjes van een uitgebloeide paardebloem, en het zoontje lacht er heel hard om. Iedere keer weer.
Zó schattig.
Kom ik er vanavond pas achter, dat hij één van de members is van McFly, en dat het liedje wat Dochter steeds zingt uit 2005 stamt........uuuhhh dat is 10 jaar geleden. Waarom is me dat toen niet opgevallen?
Nou ja...ik heb hem uitgekozen voor de zwijmel. En nog een later liedje wat ze ook altijd zingt.
Waar is de tijd gebleven dat ik zelf op de hoogte was van de nieuwste hits? Pfff ik begin achter te lopen....

★*¨*•.¸¸.. ★*¨*•.¸¸.. ★*¨*•.¸¸.. ★

Het was een rare week, een ziekjes week, een moe week en toch op de valreep nog een productieve week.
De week waarin Zoon twee keer bij de dokter is geweest voor hetzelfde. maandag de eerste keer, en toen de dokter met de naald aankwam werd hij zo bang dat hij niet meer wou. Dokter kon hoog en laag springen maar het ging mooi niet door. Eerst begon de man met ferme taal, toen dat Zoon niet zoveel op moest zoeken want op internet stond onzin. Zoon had de procedure namelijk opgezocht en bestudeert, omdat het de eerste keer niet helemaal goed was gegaan. Ik vroeg toen maar of er niet zo'n zalfje was om de huid te verdoven. Hij knikte...niet naar het ziekenhuis(waar hij eerder mee dreigde) maar een zalfje en dan prikken. Zoon opgelucht, en wij weer naar huis.
"I chickened out,"zei hij tegen Dochter thuis.
Vandaag ging hij in de herhaling. We hadden een strategie gepland. Muziek mee, rescue druppels en als hij het helemaal niet meer trok een vuist in zijn mond. Gelukkig kwam dokter met het idee om een rolletje verband in zijn mond te doen, dat was niet zo hard.
Ik zat aan de andere kant van het scherm. Hoorde Zoon Dokter aanwijzingen geven waar hij mocht prikken. Want zei hij tegen hem, hij had uitgezocht waar dat het allemaal kon. De man was zo geduldig met hem dat het uiteindelijk, met wat gepiep, gelukt is. En toen gaf Zoon een enorme schreeuw van opluchting.
JAAAAA HET IS GELUKT!!!!
Meteen daarop kwam een assistente aanrennen, kijken wat dat tumult was. :D
"Is dit nu mijn dokter mam,"vroeg Zoon met rode wangen van de opwinding. En tegen de Dokter,"Jou hou ik, want jou vertrouw ik ."
Groter compliment kon Zoon niet geven, vraag me af of de man dat ook beseft heeft.
Dussss we vierden een feestje op dappere Zoon, die nu een teennagel mist. En empathische Dokter die hem erdoorheen gesleept heeft ;)
We gaan het weekend vieren!
*´¨)
¸.•´¸.•*´¨)
(¸.•´ ★ *¨*•.¸¸.. ★Fijn Weekend *¨*•.¸¸.. ★*¨*•.¸¸.. ★*¨*•.¸¸.. ★