~waterig straaltje~

Zonnestraaltje werd een donderwolkje, werd een hoosbui en nu een waterig zonnetje......
Valt nog niet mee hoor om net te doen alsof ik een zonnestraal in mijn hart heb als zoonlief bijna dagelijks wilde uitbarstingen* heeft. En de buurman daar lichtelijk gestrest van raakt en maatregelen wil nemen en ik , ik wil blijven stralen.....
Dat is niet makkelijk , zullen we maar zeggen.

Hoe ging dat vroeger thuis ook alweer met de decemberdagen?
Ik weet het echt niet meer.
Oma beweert dat we vreselijk druk waren.
Ja,
ik wil het best geloven hoor,
maar ik vraag me af of ik dat ook was.
Wel had ik twee lieve broertjes, die voetballende in de gang de tent afbraken.
(de deuren waren het doel)
Of ze staken de zwaarden in elkaars neus al Zorrootje spelend,
en dan janken,
of ze knalden mij neer met hun plafferpistool,
iedere keer weer die loop tegen je hoofd...om gek van te worden.
Daar komt het vandaan,
dat is het,
die frustratie om jongetjesgedrag,
en geen vent in de buurt die hem temmen kan.
Ik heb het er maar NIET MAKKELIJK mee.

Nou ja ik kan altijd nog doen alsof hij een engeltje is,
en hem dan zo behandelen,
misschien gaat hij zich er dan uiteindelijk wel eens een keer naar gedragen,.
Of niet,
nou ja,
ik hou evengoed van mijn zoonlief,
daar consuminderen we niet op!
~

*ODD