Meester Kuijer met die mooie krullen. En cowboylaarzen, en stoere uiterlijk. Hij was leuk, hij was gezellig, hij was jong(maar voor ons best oud) en hij wist de klas goed te bespelen. Wij hadden namelijk 3 heel drukke knulletjes in de klas, Johny, Ricky en Jeroen, die bij hem toch heel hard aan het werk gingen. Tegenwoordig zouden ze de stikker ADHD opgeplakt gekregen hebben. Toen waren het doerakken, boefjes, geen rust in de kont kinders maar meer ook niet.
Elke pauze gingen ze
In deze klas leerde we van meester Kuijer dat we zuinig moesten zijn met papier. Heel zuinig. Dus de velletjes moesten helemaal volgeschreven zijn voor je om mocht slaan.(kladvelletjes) Natuurlijk deed iedereen zijn best en was altijd die ene die de complimenten kreeg. Pffff wat had ik toch een hekel aan dat kind. Strebertje. Alle andere kinderen wilden ook gezien worden, maar nee zij mocht weer de complimenten in ontvangst nemen.
Afijn
In een klapper, waarin ik zuinig schrijven oefende thuis, schreef ik het refrein van Mon Amour. En dat ging zo:
Mon amoer tuu eee maros.
Iene vatja meppaaseh.
sjetadooor te sjoerensjoer,
manwasellamoer
Dat waren mijn eerste regels Frans. Geen idee wat het betekende, maar het zong wel lekker weg haha
peejes Ik was dus heel erg verliefd op deze meester. :)
*´¨)
¸.•´¸.•*´¨)
(¸.•´ ★ *¨*•.¸¸.. ★Fijn Weekend *¨*•.¸¸.. ★*¨*•.¸¸.. ★*¨*•.¸¸..
.