Zijmelen op Zaterdag

Even een weekje over geslagen, ik had er gewoon geen zin in, en vannacht ben ik het glad vergeten. Ik ben ook zo ontzettend moe, ik kon gewoon de ogen niet meer open houden. Zoiets raars eigenlijk dat je met je ogen dicht onder de douche staat, je afdroogt, je pyjama aandoet, naar bed loopt, volkomen "helder" in je hoofd maar je lijf doet niet meer mee. Ik heb mijn ogen af en toen met de hand geopend, de klepjes omhoog geduwd zeg maar......het moet ook niet gekker worden hoor. Dat je zo gestrest bent dat je je hersenen niet meer in de ruststand kunt zetten. Dat mijn ingewanden zijn gaan staken en toen kreeg ik natuurlijk longproblemen.
Gelukkig  doet alles het wel weer zo ongeveer.
En we hebben even een dagje zon-vrij,
is ook wel lekker,
even pauze van dat heldere licht en dat bombardement van energie ;) het kan ook te gek hoor.....

Vandaag gaan we naar de film,
een of andere super futuristische film,
uitgekozen door Zoon en Dochter,
ik weet niet of ik het wat vind, hij is nog 3D ook :(
maar maakt ook niet uit, als ik moe of duizelig wordt doe ik gewoon de ogen dicht en ga ik slapen hahahaha
Fijne zaterdag allemaal


Nee het past totaal niet dit nummer, maar ik werd er mee wakker en het klinkt zo lekker vrolijk, dussssss daarom Tom Jones :)

Het is nog vroeg

Half 9,
stilte in huis,
ik zit nog in bed, doe ik tegenwoordig wel vaker. Dat niet opstaan en de hele ochtend in bed hangen met de laptop op schoot. Ontbijtje op bed, muziekje, beetje schrijven en lezen en voorbereiden op wat komen gaat. Het is vakantie. Voor de zoveelste keer op een rij een thuisblijfvakantie.
Ik baal  van de thuisblijfvakanties.

Dochter niet,
die ligt bijna hele dagen te loungen op bed,
onderhoudt haar contacten via Skype en whatsapp,
zingt, schrijft en leest in haar kamer.
Staat 's avonds te kijken hoe de zon ondergaat en 's nachts te sterren kijken op haar balkon.
Ze was echt wel moe van dit schooljaar,
en heeft haar sociale bezigheden op een heel laag pitje gezet.

Zoon is een heel ander verhaal,
die heeft last van de zoveelste verandering dit jaar.
Flexibiliteit is niet zo zijn ding, zeg maar.
Bovendien verveelt hij zich....best wel....tis allemaal zo saaaaiiiiiiii

Saaaaiiii is het ja,
ik ben moe,
ga zo toch nog even een knipje doen...met muziekje aan....ja......
fijne dag allemaal!

Zit ik dan......

Al dagen zit ik met het rapport van de Raad op mijn schoot. Ik lees en lees en lees en onderstreep en zet dingen in de kantlijn en ik bedenk en bedenk en bedenk maar ik weet niet waar te beginnen. Ik zit hier maar en weet gewoon niet meer waar ik beginnen moet. Op de achtergrond schrijft de orthopedagoge een stevige reactie op het rapport en de advocaat is bezig en ik zit als verlamd.
Ik vraag me af of men wel door heeft wat voor een ellende ze over ons af hebben geroepen.

Jawel, dat weten ze wel....dat deden ze zelfs expres.

School heeft aangegeven aan de Raad dat het plekje wat ons beloofd was, helemaal niet bestaat. Er moeten eerst stevige voorwaarden geschapen worden, zo niet dan geen plekje. En dat plekje is ook alleen maar voorlopig. Totdat er meer passend traject is gevonden, want school eist een intensief hulpverleningstraject! School eist...school zit op de stoel van de psychiater, school is spreekbuis geworden van Triversum.
Juf heeft het zelfs zo bont gemaakt dat ze letterlijk heeft overgenomen uit het dossier van Triversum en volledig buiten haar boekje stelt dat de hulpverlening zeer uitgebreid en intensief moet zijn en gericht op het hele gezinssysteem en op de diverse personen apart.
Huh?????
Pardon?????
Alsof ze zelf de psychiater is....ipv een lerares. De brutaliteit om zich zo op te stellen. Ik snap gewoon niet dat mensen zich laten lenen voor dit soort praktijken.
En schokkend, ronduit schokkend vind ik het dat school niet eens begrijpt dat een kind met autisme een vertraagde ontwikkeling doormaakt. Dat ze bezorgd zijn dat Zoon niet leeftijdsadekwaat gedrag vertoont, en dat er volgens hen daarom stevig ge-therapie't moet worden....alsof gras sneller groeit als je eraan trekt.
Al met al dus geen goed nieuws.
Het ziet er naar uit dat ik op zoek moet naar een andere manier van onderwijs verzorgen voor Zoon, een zogenaamd Miep-Ziek contract? Duidelijk is wel dat school de verantwoordelijkheid voor zijn scholing niet wil nemen, ook niet op afstand.
Kunnen we na de rechtszaak ook nog op zoek naar passend onderwijs :(
Vakantie?
Die hebben we dit jaar niet.

Ik ga nog maar weer een poging doen om mijn verweer op papier te krijgen.
En blijf hopen en heel erg wensen dat Zoon ooit helemaal zichzelf mag zijn. Zonder dat de één of de ander een oordeel velt over dat hij niet hetzelfde is als de gemiddelde ander. Zonder dat hij gedwongen wordt om net als de gemiddelde ander te worden, zonder dat hij gestraft en buitengesloten wordt.
God wat wens ik dat!!!!!!
Fijne dag allemaal.

Zelfportret op Zondag

Omdat ik zonder woorden zit, vol gedachten maar zonder woorden.
Vol wanhoop maar zonder woorden.
Schreeuwende gillende snerpende onrust, zonder woorden.
Bewerk ik beelden van eerst,
en hoop,
O ik hoop zo,
dat deze nachtmerrie voorbij gaat.....

‘Sine justitia nulla libertas’
(zonder gerechtigheid geen vrijheid)

 

 

 

 

~Fijne Zondag~

Zwijmelen op Zaterdag

Hij kwam schreeuwend op de wereld, boos dat hij was. En overstuur, zo vreselijk overstuur, nadat hij een tijdje klem had gezeten en toen met zoveel geweld de wereld in getrokken was dat zijn rug bezeerd was. Welkom in je nieuwe leven.......
Hij groeide op tot een energiek jochie,
altijd wat te doen,
altijd nieuwsgierig en in beweging.
Het leven was één grote ontdekkingstocht, wat viel er veel te leren. En wat een honger had hij daar ook naar. Het ging voorspoedig, het ging snel, en hij had er zin in. Met grote blauwe ogen keek hij de wereld in, klaar om die (met ons in de buurt) te veroveren.

Tja en toen ging het mis,
pappa niet meer bij hem thuis, school een ramp, opa dood, oma dood, school nog steeds een hele grote ramp. School wil zelfs niet eens helpen met het lezen, dyslexie training wordt 5 jaar lang op een rij geweigerd. En alles, echt alles moet je leren door een woud van woorden heen. Zelfs rekenen.
Er zijn juffen onaardig en oneerlijk, een meester die slaat en schreeuwt, hij mag niet op een gewone school maar moet tussen moeilijk opvoedbare kinderen zitten. En dan is hij ook nog eens heel gevoelig. Het wil maar niet lukken om in al die onrust en herrie en al die boosheid zijn rust te vinden en te leren. Het lukt niet.
Steeds vaker blijft hij thuis, om bij de te komen van de drukte.
Contact met de kinderen gaat al moeizamer.
Waar hij op de gewone school nog vriendjes had heeft hij ze op het speciaal onderwijs niet echt meer. En als hij dan uiteindelijk helemaal afvloeit naar de praktijkschool is er helemaal geen aansluiting meer. Maar ja, doordat hij nog steeds niet goed lezen kan heeft hij inmiddels wel leerachterstand opgelopen. En dan zegt de school ook nog dat dat door zijn gedrag komt......hij is boos en gefrustreerd. Hij past niet tussen de kinderen, en hij kan ook niet meekomen zonder hulp. En die hulp wordt hem geweigerd.
De problemen lopen de spuigaten uit en hij mag niet meer komen.
Hij krijgt overal de "schuld" van en hulp is nodig zegt men.
Hulp is heel erg nodig ja. Een ass training, een rots en water training en een auti-coach en vrijetijdsbesteding met begeleiding. Maar die hulp wordt niet gegeven. In plaats daarvan komt men met andere hulp, die we onder bedreiging van een melding bij het AMK dan maar aannemen. Niet dat het enige zoden aan de dijk zet , want niet zoon maar mamma krijgt nu hulp. In hoe ze hem zou moeten opvoeden volgens de hulpverlening. Hij moet met de hulpverlener praten, maar er is geen vertrouwen, dus doet hij zijn mond niet open.  Als men later nog een keer met een hulpaanbod komt die hem zelfs uit huis plaatst weigeren we.

En daarom krijgen we nu nieuwe hulp opgedrongen.
Nee nog steeds geen dyslexietraining! Nog steeds geen auti-coach, of logeerweekend, of ass training.
We mogen naar de rechtbank voor een OTS.
Want hulp weigeren wordt gestraft. Ook als die hulp de verkeerde hulp is.

Vandaag kregen we dat nieuws,
vandaag stortte zijn wereld weer een stukje verder in,
vandaag voelde de dreiging weer een stukje zwaarder.
En zeg ik tegen mezelf  "Hey now, hey now, don't dream it's over!"........




http://www.youtube.com/watch?v=s70OsXlDD94

~Fijn weekend~

Flowery Friday

Ik heb een smartfoon.
Zo een hele nieuwe, met allerlei toeters en bellen.
Hij kan fluiten en trillen en bellen en zingen dat het een lieve lust is. Echt waar! Dan zit je niets vermoedend aan een kopje thee en fluit ie zomaar tegen je.....heb je een nieuw berichtje op de facebook. Geweldig hè?
En hij kan nog veel meer hoor, hij kan ook praten!
Ja echt!!!!!!!
Ik schrok er best wel van dat dat ding ineens tegen me begon te praten. Dat ik een berichtje had dus. Zomaar uit het niets,
denk ik dan,
want begrijpen doe ik hem nog steeds niet.

Ik ben al een week bezig om hem een beetje uit te
vogelen, dat ie zijn geheimen aan mij openbaart zeg maar. Maar dat valt niet mee zo zonder knappe handleiding. Die kreeg ik er namelijk niet bij. Dat schijnt zó 20ste eeuws te zijn. Het moet zich vanzelf wijzen!
Jah....
Er gaat wel een wereld voor me open.

Ineens kan ik film kijken op mijn mobiel, en berichtjes versturen en wappen(?) skypen, een nieuwe taal leren, gecoacht worden bij het hardlopen, boeken lezen, topo oefenen of taal of rekenen, TED filmpjes kijken en dus ook foto's bewerken. Jawel, tegenwoordig doe je dat niet meer op de computer, welnee joh, dat doe je gewoon mobiel en hoppa online ermee.

Ik ben dus beland in de wereld van de apps.

ik ben er stil van,

en best wel een beetje verslingerd aan dat ding..

Eigenlijk wel ja.

Nooit gedacht dat ik dat nog eens zou zeggen.

Nee.

 

Daarom doe ik van de schrik maar even wat tegenwicht in de muziek hoor,

tenslotte walzen de blommetjes in mijn tuin nu ook met elkaar. (harde wind, krijg je dat...)

 

 

Donder-dag

Donderdag alweer,
einde-van-de-week dag alweer,
nog steeds ziek,
niet meer zieker dan ziek,
niet meer gesloopt ziek,
maar nog niet helemaal beter.
Nog wat wiebelig, en wabbelig, en snel buiten adem.
Nog wat somber,
nog wat gevoeliger dan al gevoelig.
Nog een stuk mismoediger als het om de zaak gaat,
nog wat meer geschaad in het vertrouwen wat ik zo ongeveer nog had.
Het is vakantie,
we hebben grootse plannen,
willen dagjes weg, leuke dingen doen.
Maar mijn hoofd staat er niet naar.
Nog niet......
Eigenlijk sta ik al jaren in de wacht. Zo voelt het. Zo is het.
Al mijn dromen, al mijn wensen, alles wat ik zelf wil helemaal voor mij alleen, staat al jaren in de wacht. Voor als al het andere nu eindelijk eens opgelost, voorbij, weg, en in harmonie is.

Kan ik lang wachten.......
ik heb net het dossier van BJZ gelezen,
school stuurt op elke mogelijke manier aan op opname. Ze hebben zelfs gereageerd toen er uitstel was gegeven. Zij hebben laten weten dat er doorgepakt moest worden, zij hebben laten weten dat ik het probleem ben. Tegen zoveel wantrouwen en gestook kan ik bijna niet op nu.
Het is inmiddels 4 tegen 1....want zo goochem zijn ze ook wel geweest. Zoveel mogelijk mensen verzamelen die het met hun eens waren. Niet erbij vertellen dat ze zelf het grootste probleem geweest zijn door onwaarheden door te spelen en andere dingen moedwillig te verzwijgen en niet te doen terwijl het broodnodig was .....
Ik denk aan de smug smile van vorige week, dat zelfvoldane lachje van de directeur, toen wij te horen kregen dat er natuurlijk een plekje was voor Zoon volgend jaar. Ik weet nu dat hij ervan uitgaat dat Zoon dan allang opgesloten zit.

Wat zeggen ze ook alweer?
Het is liefde wat de wereld draaiende houdt?
Droom lekker verder......