HSPeetje Zwijmelt op zaterdag

De zaterdag is alweer half voorbij. Ik ben laat ja, ik ben ook ziek. Ik zit hier met een zeer oor(doorgebroken inmiddels) en eindelijk benauwdvrij in mijn bed te zweten.
Het waren een paar zeer zware dagen nadat ik het gesprek op school heb gehad. Alle spanning en stress sloeg op mijn lijf. Dan zou ik toch wensen dat ik nooit meer kon voelen zoals ik voel. Dat ik niet vervloekt was met die hooggevoeligheid, dat ik gewoon gewoon was. Dat ik niet door maskers heen kon prikken, omdat mijn gevoel iets heel anders zegt.
Ik probeer het wel hoor,
gewoon zijn,
ik doe mijn best om in de oppervlakte te leven,
de buitenkant te lezen,
en de gevoelens te negeren,
en alles letterlijk te nemen enzooooooo

Nou ja.
Het gesprek heeft dus een nogal nare nasmaak ...
en omdat ik niet in die nare nasmaak wil blijven hangen heb ik daarstraks een muziekje op gezet van vroeger!!!! Three Dog Night.....heerlijk zeg, even genieten hoor. Ik zie mezelf weer helemaal huppelen op het gras, madeliefjes rijgen, poppekind vertroetelen, rennen, vliegen, dansen en zingen. Ja....dat is genieten. De zon schijnt ook nog eens hier,
Nu mag ik hem van Youtube niet insluiten dus geef ik vandaag voor de verandering maar eens een link. Hier komt ie hoor, ENJOY!!!!

http://www.youtube.com/watch?v=dFypAB7nYGA&list=RD02AM7zb5FMmLM
Ik geef er gewoon nog eentje!
http://www.youtube.com/watch?v=16PUWjdxivc&list=RD02AM7zb5FMmLM

Fijn weekend!

Jeetje

Daar gaat ze

Jeetje het is alweer donderdag,
hoe snel gaat zo'n week.
Tussen het voorbereiden van Dochter's schoolreisje en gesprek met school van Zoon, heb ik eigenlijk weinig gedaan. En ik ben nog aan het bijkomen......ook dat nog.
Dochter stuiterde de hele boel bij elkaar, Teigetje is er niets bij. Kleren die nog gewassen moesten worden, spullen die ineens zoek waren, cdeetjes die nog gebrand moesten worden voor de bonte avond, de fiets die ineens een lekke band had en fietsverlichting die mysterieus kapot waren gegaan ergens tussen nu en de afgelopen winter. Gekkenhuis dus hier in huize Bibje.
Uiteindelijk heb ik haar gisterochtend naar de Texelse-boot gefietst met wat klasgenootjes en hun ouders. En toen was het stiller dan stil thuis.
Overal een puinzooi,
hoofdpijn van alle drukte,
Oorpijn(oorontsteking)
moe,
algehele malaise dus......en dan schijnt het zonnetje ook nog eens niet.

Het gesprek op school ging trouwens onverwacht goed,
dankzij de orthopedagoge die ik mee genomen had!!!!!(DANK DANK DANKJEWEL)
Zij heeft op een gegevens moment het gesprek over genomen toen ik in de emotie schoot(want mijn vermoeden dat zoon niet langer welkom zou zijn, onder het mom dat hij meer nodig zou hebben dan zij konden bieden kwam pijnlijk duidelijk naar voren op een gegeven moment)
Ze heeft hun gevraagd waarom er nog steeds geen dyslexie training was geweest, maar ook waarom er nooit is gecommuniceerd tussen Zoon en de kinderen waarmee hij toen dat conflict had en waarvoor Zoon verwijderd is van school. De directeur zat beschaamd te kijken en wou eigenlijk eerst nog in de verdediging schieten en alles bij zoon neerleggen ,maar de orthopedagoge wist dat heel goed te voorkomen. Wat een kanjer op communicatief gebied!!!!!
Gevolg is nu dat er afspraken zijn gemaakt en dat Zoon volgend jaar nog steeds een plekje op het projecthuis heeft!
Ik ben dankbaar!
Ik ben heel dankbaar!

Zwijmelen op zaterdag

Helemaal in stijl,
 net zo oud als Zoon nu ;)

Of het nu de beat van de drum was , of de uithalen van de mannen , of het sexie gehuppel van Adam Ant of dat gefluit aan het einde van dit liedje weet ik niet meer hoor, maar Adam and the Ants deden mijn puberhart een tandje sneller slaan.
Ik weet wel dat ik mijn eerste lp van hun kocht (voor F11,95 bij Frans Selbach) toen ik eigenlijk een lp van Chubby Checker zou kopen. Het was de eerste daad van "verzet" tegen mijn ouders.
De eerste keer dat ik helemaal zonder rekening te houden met wat zij mooi vonden iets kocht.
Helemaal de eerste keer dat ik niet lief gevonden hoefde te worden.
Jaha, dat was dus een mijlpaal ;)
Vanaf dat moment was ik dus FAN!!!!!
Hing ik op de deur van mijn kast een levensgrote posters van Adam en zijn Ants(zwijmel zwijmel katzwijm) en dreunde de drums door mijn boxen.
Mijn vader was niet blij, en de stop werd er toch regelmatig even uitgedraaid als hij het gedreun helemaal zat was. De buurjongen draaide zijn muziek een tandje hoger(hij sliep naast mijn kamer) en buurvrouw mopperde op het straatje achter.
Kon me lekker niks schelen!
Natuurlijk schrokken mijn ouders zich een hoedje, want weg was lieve Bibje, en weg was dat brave meisje....ineens ging ik in zwart en (nep) leer, begon ik make-up te dragen en deed ik liever dikke vette brieven schrijven naar mijn penvriendinnen in Ant-land dan mijn huiswerk. Hele boekwerken zijn geschreven.  De spanning om, als ik van school kwam, een brief op de schoorsteen te vinden....
ZUCHT

Nu gaat dochter alweer naar de middelbare,
we zijn afgelopen woensdag geweest om met haar nieuwe klasgenoten kennis te maken.
Ze heeft er zin in,
ze is mijn laatste,
en ja....ze is ook FAN :)

Klein dansje

Daar zit ik dan, alweer een hele ochtend alleen. Heerlijk maar jeetje zeg wat raar. Na anderhalf jaar bijna dagelijks Zoon om me heen gehad te hebben is hij nu alweer voor de derde keer alleen naar het projecthuis.
Ik zing wat,
doe voorzichtig, héél voorzichtig een dansje hier en daar.
Loop wat te dralen, kijk eens om me heen......
Ik ben in de war, beetje uit mijn doen,
ik weet het even niet meer.
Ik heb heus wel van alles te doen hoor, maar op de een of andere manier kom ik niet erg op gang. Ik heb wat getut in de tuin vanmorgen om 8 uur al, een hekje gemaakt van takken die ik een hele tijd terug van de boom afgezaagd had, wat onkruid geplukt en ook wat geplukt voor konijntje als ontbijtje. Ik heb wat gezaaid en opgeruimd, wasje aangezet en de stofzuiger tevoorschijn gehaald. Het is raar...ja echt heel raar.
Maar wat geniet ik er toch van!!!!!!

(¯`❤´¯) ✿.•*¨`*..¸.*❤ ❤
´’*.¸.•´♥

Mijn vader

Ik dacht vanmorgen dat ik wel oké was, maar nu zit ik toch weer met tranen.( het liedje is ook zo emotioneel...)
Ik weet nog dat mijn vader na de dood van zijn moeder jaren verdwaald was, hij deed het wel oké hoor maar de glans was er vanaf.  Hij werd rusteloos, emotioneel en hij raakte in 1 klap in de midlifecrisis. Alles draaide om herinneringen maar ook om pogingen om zijn leven vorm te geven. Zijn dromen af te stoffen, ruimte voor zichzelf te creëren.
Toen na een jaar of 6 de onrust zo groot werd zei hij op een dag tegen mijn moeder dat hij NU naar het graf wou. Dus togen ze naar Oosterland op de scooter.
Wat daar precies gebeurde weet ik niet,
mijn moeder vertelde later,
hoeveel zorgen ze zich had gemaakt om hem al die tijd.
Dat hij daar heel emotioneel geworden is, en lang heeft gestaan en dat daarna de rust in zijn hart kwam.
Het is Vaderdag,
de vijfde alweer zonder hem,
en de rust is nog steeds niet helemaal weergekeerd in mijn hart,
misschien wordt het tijd dat ik ook naar het graf ga.....................

Zwijmelen op zaterdag; Prinsesje op het witte paard

Ze waren helemaal in luv al maanden en die dag tijdens de overblijf ook. Dochter en vriendje....we schrijven groep 2, 5 en 6 jaar oud!
Ze speelden wat, babbelden wat, het was gezellig en leuk maar toen deed haar vriendje zijn schoenen uit en slingerde die weg. Hij was een beetje impulsief en nog meer onhandig.

En ja hoor,

Dochter kreeg een schoen tegen haar hoofd,
Heel boos zei ze tegen hem "Onze liefde is over!"
Vriendje , toch wel geschrokken van zijn onbezonnen actie, reageerde helemaal sip met een "Kan ik het goedmaken met een kus?"
"Nee!" Beet ze hem toe.(en ieuw dacht ze)
"Maar jij bent mijn prinsesje op het witte paard" ..........."Kan ik het bezegelen met een kus?"
"Nee!!!!" was het antwoord, ze was héél erg boos en heel erg resoluut.....
Hij heeft veel moeite moeten doen om het weer goed te maken, en zo ongeveer lukte dat wel.
De deuk was echter niet te repareren en toen ze "vreemd" ging, omdat ze vond dat ze ook andere vriendjes mocht hebben om mee te spelen en Vriendje daar moeite mee had, is het uit geraakt!

Inmiddels is ze alweer jaren happy single ;) en heeft ze vriendjes en vriendinnetjes bij de vleet. Maar verkering?
"Nee hoor, daar ben ik nog niet aan toe!"

Mijn stoere meidje,
wees jij nog maar even een vrije meid hoor
deze is voor jou
❤ ❤❤

❤

Best wel oké

Hij kwam blij en verheugd thuis.
Plofte op de stoel om een tijdje later best verbaasd te verklaren dat zijn levensverhaal steeds leuker wordt. Hij had gedacht dat zijn verhaal anders zou zijn, maar het is helemaal veranderd!
"En nu vind ik het eigenlijk best wel oké!" Zei hij zelf nog wel het meest verbaasd.
Mijn hart maakte een vreugdesprong.
Dit had ik een half jaar geleden niet kunnen bedenken.
Ik had niet kunnen bevroeden dat het uit de kast komen zo'n grote verandering teweeg zou brengen.
Dat er ineens energie is vrijgekomen, waardoor hij druk bezig is met lezen en spreken van Engels, met pianospelen, met gitaarspelen, met het ontwerpen/uitdenken  van een table-top game( en hier een spreekbeurt voor aan het voorbereiden is voor het projecthuis) en zelfs met het beeldhouwen van de boomstam die nog omgezaagd moest worden eigenlijk....
Zijn humeur is opperbest, en lijkt wel steeds beter te worden.
Ik ben blij,
ik ben blij,
ik ben dankbaar!