Zwijmelen op Zaterdag

Ik had gisteren een heel relaas geschreven over mijn ontmoeting met de internist in het ziekenhuis. Maar dat verhaal is op mysterieuze wijze kwijt geraakt. Wat ik deed deed ik, het was ineens weg en ik kon het ook niet meer tevoorschijn toveren.
U leest het goed allemaal, ik was in het ziekenhuis. Na vorige week en weliswaar uitsluitingen hadden de huisarts en ik beide zoiets van, hoe nu verder? Ze kon er geen wijs uit worden en ik ook niet. Daarom had ze contact gezocht met de internist in het ziekenhuis en die vond het een goed idee om mij ook te onderzoeken en te kijken of hij er wel wijzer uit kon worden. Dus moest ik dinsdag middag op een hol en draf bloedprikken en de volgende dag naar het ziekenhuis voor onderzoek.
Het duurde allemaal uren, eerst de co-assistent en toen overleg en daarna de internist.
ZUCHT
Ik weet niet wat het is met de mensen die ik tegenwoordig tegen kom. Nu weer een internist die behoorlijk bot reageerde op mijn vragen.  En dat alles, omdat ik vroeg of het tekort aan vitamine D ermee te maken had dat ik al deze klachten had. Hij boog naar voren over het bureau heen en zei," Woon jij in Ethiopië ofzo? Eet jij niet gezond? "
Ik vroeg me af of ik nou gek geworden was, maar de co-assistent had a net zo'n verbaasde blik in zijn ogen.
"Het is weer minder geworden," zei ik tegen hem.
" Dat moet gewoon gesuplementeerd worden. Je moet niet alles geloven wat er op google staat. Ze roepen heel hard maar er is niets wetenschappelijk bewezen," walste hij over me heen. Hij keek me intimiderend aan. Dat voelde echt niet fijn. Ik wist niet hoe ik moest reageren,toch wel een beetje geïntimideerd.
"En anemie? "Hij begon schamper te grijnzen. "Je hb is goed, dus nee dat heb je niet."
"Dat zegt niets," ik schoof hem de resultaten van het bloedprikken over de jaren onder zijn neus," in 2011 had ik ook een goede hb maar te weinig ijzer en ijzersaturatie."
Hij was even van slag.
"Dat kan niet, als je hb goed is is je ijzer ook goed. Bovendien prikken we niet op ijzer maar op ferritine," hij keek me zelfvoldaan aan terwijl ik nog aan het bedenken was wat hier nou gebeurde. Ferritine is ijzer, zou hij denken dat ik dit niet wist?
"Dat was, omdat ik toen te laag B12 had," zei ik nog, om het hem duidelijker te maken.
"Je had helemaal geen te kort," zei hij.
"Ik had wel tekort, de ondergrens is 150," geïrriteerd keek ik hem aan. Zelfs de huisarts gaf het toen aan dat er een tekort was. Wat was dit toch, dat die man zo raar deed tegen mij?
"Waar haal je je info vandaan?" hij werd hoe langer hoe nijdiger.
"Die zoek ik op bij labwaardes, en 150 is de ondergrens geven ze aan," verdorie nu zat ik nog uit te leggen en me te verontschuldigen ook.
"Nou hier is de ondergrens 100 en daar zat jij ruim boven. Ieder lab hanteert zijn eigen waardes," ik hield mijn mond. Deze strijd wou ik helemaal niet. Ik wou gewoon uitleg van dat waar ik vragen over had.
Ondertussen onderzocht hij mijn lijf en concludeerde dat mijn hart waarschijnlijk niet echt goed pompte en hij wou de lever onderzocht hebben. Dat vanwege mijn oedeem in de benen. Dus mag ik de 17e voor foto's en echo, ergens tussendoor naar de cardioloog en de 25ste weer naar de internist. En ondertussen ploffen mijn benen zo'n beetje uit elkaar. Ze zijn erg gevoelig......moet ik straks ook nog aan de steunkousen :(

Het liedje is al oud (1982)
gezongen door Mick Karn. Dat was ooit de bassist van Japan en de eerste die solo ging. Dit was nadat zijn vriendin Yuka Fujii, een fotografe, introk bij David Sylvian, de zanger van Japan. Het is veelal instrumentaal, en erg geïnspireerd door Japan. Dat kun je horen bij het tweede nummer wat ik geplaats heb :)
Enjoy!!!!

♥
(¯`v´¯)
.`•.¸.•´
¸.•´.•´¨) ¸.•¨)
(¸.•´(¸.•´ (¸.•¨¯`* ♥ Fijn Weekend