Zondag in mei in Den Helder

Helderse fotograaf nog even onbekend- prachtige luchten boven het strand van Den Helder

De lange Jaap, Huisduinen zeedijk- Helderse fotograaf nog even onbekend

Zon-dag
Oké, zover is het dan wel. De zon schijnt. Maar dan heb je het ook wel gezegd.
Zondag in mei is winterjas-dag,
wind-dag,
strepen in de lucht dus waterige zon-dag,
kachel toch maar aan-dag?
Vestjes-dag en zeker geen blote-benen-dag in Den Helder dan wel te verstaan.
Want daar is het altijd zo'n 5 tot wel 10 graden kouder-dag.
En koud heb ik het, ik gril, ik bibber, ik baal, en ik wil dat het hier nu eens gewoon echt mooi weer is!
Jaaaaa dat wil ik.
Ik ben gewoon he-le-maal verkeerd geboren hier, hoe verzon ik het om mijn wieg te kiezen in harde- wind-stad? Ik moet wel gek geweest zijn......

Sjoerd Brandsma- op weg naar het strandje van Huisduinen

Alhoewel
nergens zijn de luchten zo mooi
en is het uitzicht zo wijds
proeft de wind zo heerlijk zilt,
is de zee zo grijs, 
zijn de wolken zo spectaculair,
staan de bloemen zo laat in de bloei ;)
Komen de bomen zó laat in het blad, en verliezen ze die ook weer zó snel,
Ik kan er wel een gedicht over schrijven. Zucht
Ik woon ik hier toch wel erg mooi,
ik moet het alleen wat vaker tegen mezelf zeggen.

En weer een blogje vol met inhoudsloos geleuter....ik weet gewoon even niks zinnigs meer te zeggen. Al mijn aandacht gaat uit naar mijn Bibje-boek. Ik heb gewoon even niets over. Misschien dat ik een nieuwe rubriek moet openen.
*¨*•.¸¸.. ★ Stel je vraag aan Bibje *¨*•.¸¸.. ★
Dan antwoord ik daarop en hebben jullie weer leesvoer haha
Eigenlijk best een leuk idee. Dus als U nog vragen hebt, kom maar op!
Wens ik
 *´¨) U allen
 ¸.•´¸.•*´¨) een
(¸.•´ ★ *¨*•.¸¸.. ★ *¨*•.¸¸.. ★Fijne dag!*¨*•.¸¸.. ★

herinnering te koop

Het is al jaren geleden dat ik echt, heel erg echt, op vakantie ben geweest.
In 1997 om precies te zijn.Het was geen onverdeeld succes,die laatste vakantie.Een heftig meningverschil over de financiën zorgde voor een onherstelbare split tussen mij en mijn tante vanaf dat moment.Foto's heb ik niet eens van die vakantie.En de herinnering eraan was ook al niet echt super.......zonde van het geld dus.

De eerste vakantie herinner ik me ook nog als de dag van gisteren,
ik was 13 jaar,nog nooit op vakantie geweest,en nu gingen wij met zijn allen weg voor wel twee hele weken!!!!!!
Wij is ik, mijn broertjes en mijn ouders, en mijn Opoe en de broer van mijn vader.
Geweldig was het daar,we hebben de hele omgeving van Schin op Geul verkend en zijn in drie landen geweest(jaja,het drielandenpunt) Twee hele weken prachtig weer,iedereen om ons heen die van belang was en genieten maar.
We hebben stapels dia's ervan,ze liggen bij mij thuis en worden geregeld even tevoorschijn gepakt.Dat is een herinnering die ik koester.
Daarna is het jaren niks geweest.
Ik wenste mijn geld waar ik in de zomer zo bloedig voor moest werken niet in een klap uit te geven aan een vakantie.Ik wou ook leuke kleding en lp's en make-up en al 'wat dies meer zij'.
Mijn vriendinnen gingen wel op vakantie,die kregen het geld van hun ouders.
Ik hoorde hun verhalen aan ,een beetje jaloers en afgunstig.
Zij konden zomaar van alles wat ik niet kon.
Natuurlijk liet ik dat niet merken,nee joh....
Ik was gewoon dwars en had er andere meningen over dan de gemiddelde meid.
Ik ging uit principe niet op vakantie!Klaar....kon ook niemand erover zeuren.
Ik kocht geen herinneringen!

Ik kan nu ook al jaren niet meer op vakantie,
ik hou dus al jaren een stay-cation.
Nu is dat hier in deze badplaats helemaal geen straf hoor,
zon ,zee,duinen,bos en strand zijn een straat verderop.
En lekker in het eigen bedje na een dag zon en zee is eigenlijk wel zo fijn.
Inmiddels zijn onze stranddagen een hele happening geworden.
Ik sleep niet alleen strandkleding en handdoeken en eten/drinken mee maar ook de parasol en stoeltjes en een keur aan emmertjes vormpjes en schepjes en een zeef mee.
En dat allemaal op de fiets.
Ik maak elke keer foto's,en we hebben heel veel herinneringen.
En dat allemaal gratis en voor niets.(nou ja bijna dan)
Het mooie is dat ik alles bij de hand heb,echt alles,elke dag weer.
Eigenlijk ben ik best wel een bevoorrecht mens.

Ware het niet dat ik maar geen vakantiegevoel krijg dit jaar.
Het wil maar niet lukken.
Het is allemaal zoveel van hetzelfde.
Eigenlijk baal ik gewoon van het strand.
Ja ,dat is het.Ik wil geen zand,ik wil bomen.
Ik wil niet ons dorp,maar een bruisende wereldstad.
Ik wil geen natuur ,maar cultuur.
Tja.

Gelukkig bedenk ik me net op tijd dat ik geen herinneringen koop,uit principe!
Vandaag gaan we kaartjes rondbrengen;
Groetjes uit.........
we zijn op vakantie!
~

dagje uit...

Gezandstraalt en moe en rozig en vooral rood,zo zie ik eruit en zo voel ik me nu.
Het zand zit overal,zelfs achter mijn oren en ik ben niet eens in het water geweest...tenminste niet verder dan de knieën(en met kleren aan!,ik moest zoonlief redden die gevallen was bij de pier,ik heb de legging opgestroopt tot boven de knieën en ben het water in gegaan)

Vanmiddag zijn we bepakt en bezakt op weggegaan naar HET STRAND!!!!
In colonne op de fiets,achter de voetbalvelden langs en verder over het hengstepad.Het was druk op de paden en ik dacht dus dat het ook wel druk op het strand zou zijn.....
Niets was minder waar,het was welliswaar niet uitgestorven maar echt druk...nee....er was genoeg ruimte,plenty,en veel wind!
Maar ach,bikkels als wij zijn,zijn we doodgemoederd naar de vloedlijn gelopen en hebben daar kamp opgeslagen.De kinderen stapten uit de kleren en op naar het water,zoonlief als eerste,dochterlief en vriendin erachteraan.overal hoopjes kleding achterlatend.En ik ben gelijk maar gaan graven.....ik lijk tegenwoordig wel een Duitser.Ik hoor ons nog hoonlachen vroeger over dat kuilengegraaf....maar wat een slimmerikken waren dat toch.Ik heb dus eerst een kuiltje gegraven,heel bescheiden....het was evengoed een hels karwei in die harde wind,en toen heb ik de parasol erin vastgezet,grote hopen zand tegen de randen aan,ZO die kon niet meer weg!
Daarna heb ik de kleren bij elkaar gezocht,inmiddels al aardig onder het zand gewaaid,en daarna heb ik mezelf met boekje geïnstalleerd bij de parasol.
Nee ik doe de kleren niet meer uit tegenwoordig,
dan moeten de mussen toch echt van het dak vallen.
Bovendien is er geen badpak of bikini die flatteus staat bij mijn inmiddels uitgedijde lichaam.
O nee,ik ben niet ontevreden hoor,
eigenlijk ben ik wel blij dat ik niet meer plattebuikjes-dun ben,want met de kilo's zijn mijn gezichtplooien mooi gladgestreken,heb ik weer wangen,en een zachtere decolleté,ben ik niet zo bonkig meer,maar ja.....heb ik dus wel een buik......en aan die buik kan ik maar niet wennen.
Zoiets is helemaal niet erg als het een gewone dag is,ik werk hem wel weg met mijn kleren,en dan is er niks aan de hand,maar op het strand valt er niks weg te werken.
Ik bedoel maar,dat lapje stof stelt geen drol voor,dat volgt de contouren zeg maar,en die wil ik juist verhullen......en een steunbadpak is me te strak,krijg ik het benauwd van,een jurkjesbadpak te oubollig,en een bikini te niks verhullend....of ik moet gaan beweren dat ik 4/5 maanden zwanger ben,dan is iedereen meteen uitgelult natuurlijk.Maar ja dan moet ik na het zomer seizoen weer gaan uitleggen waarom het kindje maar niet wil komen.Nee,dat is dus geen optie....voor nu laat ik de kleren nog even aan......
Moet het niet zo hard waaien natuurlijk,want vandaag stond ik dus mooi in mijn dikke buik te staan....alle kleren plat tegen de huid aan gekleeft.Maar ach,er was nauwelijks een kip op het strand en die er wel waren waren te oud om zich er druk over te maken....oma's en opa's met hun kleinkinderen.
Affin,ik heb gelezen,ongeveer,en gedroomd over vroeger;
over hoe we toen bezakt en bepakt met een hele club vriendjes en vriendinnetjes naar het strand LIEPEN!!!!!! door de lage duintjes en dan het pad op naar het strand,in colonne,want iedereen ging naar dat strand.Beredruk was het altijd op dat huisvrouwenstrandje,en reuze gezellig.Dan kwam je eindelijk boven aan,waar iedereen stond bij het ijskarretje van Laan en bij de eerste hulp voor ongelukjes.En dan ging je via een soort houten trapflonder naar beneden,aan de rechterkant,in het midden was een leuning en aan de andere kant liep men omhoog.Het was er druk,gezellig en er was reuring.Veel kinderen en moeders en Duitsers in de zomer.De zwarte palen van de pieren stonden nog fier rechtop,en daar werd altijd stoer op geklommen door de groters.Langs het prikkeldraad waren de meest begeerlijke plekjes,het was daar warm en daar kon je dan helemaal een hutje bouwen met windscherm en handdoeken op het prikkeldraad.Je ging met zijn allen,van alles mee.
Nivea voor de huid, limonade in de fles en een centje voor een ijsje.
We waren de hele dag zoet..
Zo zat ik mijmerend op het stand vandaag....wat is er toch een hoop veranderd zeg....de eerste hulp is er al jaaaaaren niet meer,evenals het ijskarretje van Laan,de weg naar beneden gaat over gloednieuwe betonnen platen en het publiek is enorm uitgedund.De ijscoman komt tegenwoordig met een tracker over het strand aan rijden,en dan moet je nog uitkijken ook dat je niet in de weg staat.Schepijs met nootjes of spikkels is er ook al niet meer bij....ze komen met twee grote vrieskisten in de achterbak.
Niettemin hebben de kinderen zich enorm vermaakt,geen kind aan ze gehad.Krabben gevangen en een krabbenhotel voor de beesten gemaakt.Er verscheen een kasteel,ze hebben gezwommen,en nog een kasteel van zandstenen gemaakt.Er is over het water gelopen( de pier was net niet zichtbaar)en het eiland is gekoloniseerd(de zandbank kwam boven water)
En toen de dag zowat om was gingen ze nog reddertje spelen,je weet wel,de drenkeling uit het water redden.Een beetje Bay Watch maar dan op het huisvrouwenstrandje.Ze renden zelfs net zo hard.Pamela Anderson was er niks bij.
Waarom we nu naar het strand gingen?
Nou kijk,
dochterlief had van de week een nieuwe tankini gehad,en die wou ze uitproberen in het zwembad,maar daar wou ik niet heen.(kost geld en exceem en die buik hè)
Dan maar thuis in het badje.
Dat lukte niet,ik kreeg de slang niet aan de waterkraan,dussssss toen bleef het strand over.
De tankini heeft ook een mooi rokje...en dat alles is nu dus ingewijd,
hoe het zat?
plakkerig en kleverig......tja!
~