Posts tonen met het label treiteren. Alle posts tonen
Posts tonen met het label treiteren. Alle posts tonen

woensdag 29 april 2015

Bij ons komen ze niet en dat willen we graag zo houden.

Ik heb er slecht van geslapen. Na Pauw gisteravond was ik niet meer rustig. Ik schreef mijn blog, en ik bleef piekeren. Want hoe is het toch mogelijk dan in een beschaafd land als Nederland zoveel onbeschaafde mensen rondlopen?
Dat er zoveel mensen zijn die doen of hun neus bloed, en als ze er niet meer omheen kunnen de zwarte piet naar slachtoffers speelt?
Hoe kan het toch dat een kind als Anthony eerst geleerd wordt weerbaar te zijn, en als hij deze les in praktijk brengt en het zo uit de hand loopt, vervolgens alle schuld op zich moet gaan nemen?
Waarom moest hij het zelf allemaal maar opknappen?
Waar waren de getuigen, die ook hulp boden?
En waarom komen de treiteraars er nu weer zonder schuld vanaf?
Wie waren die jongens die hem zo het leven zuur maakten?
Waar is de lijst met namen?
Waar zijn de ouders van deze kinders?
En waarom springt de pers boven op een moeder wiens kind 12 jaar lang getreiterd is, en inmiddels zelf ook  aan het einde  van haar latijn, door haar ter verantwoording te roepen? Heeft zij haar best dan niet genoeg gedaan? Was zij geen roepende in de woestijn?

Wij hebben het allemaal meegemaakt,
het pesten, het buitensluiten, het opjagen , het de schuld krijgen, het nu nog steeds roddel en achterklap horen zonder dat we de personen ook maar ooit spreken of zelfs zien, die dit rondstrooien. Het is als een gebed zonder einde,
het is als vervolging terwijl je onschuldig bent.
En waarom?
"Anders worden we zelf gepest," zo was de reactie van 1 van de kinderen, en zo was de reactie van de buren. "Bij ons komen ze niet, en dat willen we graag zo houden."
LAFHARTIG
HARTELOOS
SCHIJTERIG
Dat is wat ik van al dat soort mensen vind!

Iedereen heeft recht op een mooi leven, gekoesterd te worden, blij te zijn, geliefd te zijn, genoeg te zijn, zichzelf te zijn, ongeacht de norm. Het is je hart waar het om gaat. Ik hoop dat Anthony en zijn moeder hun hart durven laten spreken, de liefde durven laten stromen, zichzelf lief durven te hebben, ondanks alles. Dat ze pijn los kunnen laten, en schuldgevoelens geen kans geven.
Tegelijkertijd hoop ik ook dat de mensen die nu zo hard zijn, zachter worden. Hun hardheid doorbreken en zachtheid en vriendelijkheid en liefde toe gaan laten in hun leven, zodat ze niet hun pijn, boosheid en razernij op een ander hoeven te projecteren.  
Maak het goed, geef haat geen kans meer, sluit het buiten.
want dit is wat pesten doet....


*´¨)En dit is
¸.•´¸.•*´¨)wat we willen bereiken!
 (¸.•´ ★ *¨*•.¸¸.. ★ Enjoy *¨*•.¸¸.. ★*¨*•.¸¸.. ★Fijne Dag *¨*•.¸¸..

donderdag 13 augustus 2009

Bedankt lieve buren.....



De dag is kapot,even geen consuminderblog!

Vandaag was het weer eens zover,de de besjes vlogen ons weer om de oren. Nu gaat dat al dagen zo dus lekker in de tuin zitten is er niet meer bij. Iets ervan zeggen al helemaal niet want dan komt er nog een schepje bovenop.
Viezigheid door de brievenbus, piza tegen het raam, appels tegen het raam, geklepper met de brievenbus ,schelden en uitdagen. En last but not least, de poort inschoppen. Ik had er twee stoepranden tegenaan gezet...je weet wel die zware van beton, van ruim een meter lang.
Vandaag werd de poort weer ingetrapt maar nu lukte het, de poort ligt uit zijn voegen. Natuurlijk was dat niet genoeg, er moest ook nog even in de tuin gewandeld worden.
Nu heeft het hele geintje ruim TWEE EN EEN HALF UUR geduurd. Het lijkt me sterk, lieve buren dat u dat niet gemerkt heeft?

Ik dank u dan ook voor de geboden hulp, en het wegkijken en het negeren en het wachten tot het over is. (deze afgelopen week)

Mijn oprechte dank!



~Bib~