Wat nou schrijversblok ;-)

 Bibje onderweg

Een schrijversblok dus, met de complimenten van Aline ;)
Nu hoor ik er helemaal bij.

Ik weet niet of ik daar nu blij mee moet zijn hoor.
Zou het door de winter komen dat ik het allemaal even niet meer weet?
Of door de nodige gesprekken die ik volgende week moet gaan voeren?
Of ben ik gewoon geveld door een griepje piepje, zoals zovele om mij heen? Nah dat is het niet hoor. En het is ook niet dat ik helemaal geen inspiratie heb nu, alleen het lukt niet om die inspiratie eens knap op papier te krijgen. Het wil gewoon niet. Alle woorden blijven steken in mijn vingertoppen lijkt wel, ze komen niet verder, of ze komen op de verkeerde volgorde, of nog erger, ze slaan gewoon helemaal nergens op en lijken in het niets op dat wat ik in mijn hoofd had. Dat is het dus gewoon.....
Een vette blokkade, ik ben mijn stem kwijt, en ik heb een hoofd vol.
Vol met dingen die ik kwijt moet(wil).
Ik denk dat mijn zachte , lekker lui, niet beweeg, hangwang en verwen dagje toch maar omgezet moet worden in lekker buffelen, door de blokkade heen gaan, letterlijk mijn lijf in actie brengen. Misschien was dat het wel. We hebben gisteren geen krantjes gelopen, geen zondagwandeling dus. Dat hebben we al op zaterdag gedaan(er zou nml sneeuw ofzo komen, toch???)

Ja en dan gaan er dus dingen mis. We hadden er allemaal last van, van die break met de nieuwe traditie. Zoon, omdat hij nu weer moest wennen aan dat het anders was gegaan  (een echte pdd-nosser) Dochter , omdat ze haar energie nog lang niet kwijt was voor deze dag en ook niet kwijtraakte op de fijne manier en Vriendinnetje omdat ze zich ergens op verheugd had wat dochter niet zag zitten. En toen was er vlam in de pan en storm en schreeuwpartijen en uiteindelijk dikke tranen, elkaar troosten en goedmaken en rust boven maar niet meer bij mij.
Die rust is nog steeds verder dan ver te zoeken.

Dussssss
Als ik flink uitgerust, gevoed en gelaafd ben, doe ik toch maar de kleren aan en ga ik iets doen. Even het lijf losschudden......

peejes; Wat nou schrijversblok, ik schrijf nu toch zomaar twee blogjes op 1 morgen ;)

Zacht dagje

cake in de oven.....

Vreselijke nacht gehad, het stormde niet alleen buiten maar zeker ook binnen in mij. Ik heb gewoeld en gebatteld, echt ik ben bekaf. Alle spieren staan op strak en ik ben benauwd. Voor het eerst sinds tijden spelen mijn longen weer op. Ik weet wel waar dat aan ligt hoor.

Gisteren was gewoon een snert dag,
Storm,
heftige storm,
geen zin in storm,
was ik eindelijk eens alleen beneden, had ik last van het gewoei rond het huis. Het was een rot dag....
Echt een ROT dag.
Iedereen had last van de naderende storm. Boze jantje, hypermeisje en verongelijkt vriendinnetje.
Nou ja, U ziet het plaatje wel voor u denk?

En nu zit ik op de blaren,
dit gaat dus een zacht dagje worden.
De cake staat al in de oven en de stoel staat voor de verwarming. Ik ga lekker geen kleren aan doen en ik doe niks in huis. Vandaag ga ik uitrusten!

(¯`v´¯) ♥
  `*.¸.*.♥.✿´´¯`•.¸⁀°♡ ♥ .¸¸.•´¯`•♥•´¯`•.¸¸.

en de winnaar is.......

Ik probeer nu al twee dagen een zinnige blog te schrijven maar ik weet het gewoon even niet meer. Is dat nou niet vreselijk irritant? Steeds wil ik beginnen en dan komt het ene of het andere kind me storen en floeps weg inspiratie en woordenflow. En dat gebeurd niet 1 keer maar steeds weer....
Nu is het even stil, alhoewel de tv op zo'n irritante Amerikaanse teenserie staat. Is ook niet echt bevorderlijk voor de woordenflow.

Daarom even geen uitgebreide blog vandaag,
maar wel een aankondiging.
Namelijk dat er een winnaar is verkozen. Het mocht even duren, maar dat komt door bovenstaande , echt waar
Nu moet ik eerst nog even zeggen dat de andere twee mededingsters ook een presentje krijgen, iets kleins(ja het kan nog kleiner ;)
Dussssss

RAPAPA RAPAPA RAPAPA ....

De winnaar is geworden : mevrouw Williams

dan vraag ik nu natuurlijk of de dames hun gegevens door willen mailen naar mij! Dan komt alles dik in orde!
(¯`v´¯) ♥
.`*.¸.*.♥.✿´´¯`•.¸⁀°♡ ♥ .¸¸.•´¯`•♥•´¯`•.¸¸. Fijne dag allemaal

stil nu.....

Stil nu, stil nu

maak nu geen gerucht

stil nu, stil nu

't ruist al door de lucht

't wonder komt heel zachtjes aan

't kerstkind wil naar binnen gaan

stil nu , stil nu maak nu geen gerucht

Las het net op het blogje van Elly ,

dat is lang geleden dat we dat liedje samen zongen, zoon, dochter en ik. Eerst op de peuterspeelzaal, en later thuis toen ze al lang en breed in de kleuterklas zaten. Het heeft iets magisch, helemaal met het ritueel wat er altijd bij gedaan werd.
Zo op de laatste dag voor de vakantie werd er dan een spiraal gemaakt van kerst-takken en in het midden werd een lichtje geplaatst. Dat symboliseerde het licht (lees Jezus) dat naar de wereld was gekomen. Dan mocht zo'n klein peutertje met een eigen kaarsje het spiraal lopen naar het lichtje toe en het kaarsje aansteken met het lichtje in het midden. Hoe symbolisch is dat wel niet, dat je eerst naar binnen gaat om vervolgens het licht aan te steken. Daarna mochten ze het lichtje bij dat licht in de spiraal neerzetten...en langzamerhand kwamen er al meer lichtjes bij elkaar en werd het licht samen een steeds feller en helderder licht.
Hoe mooi ook om dit zonder woorden door te geven aan je kindje, die zo op deze manier leert dat zijn lichtje altijd weer kan gaan schijnen. Gewoon door heel dicht bij je Goddelijke zelf te blijven. Door trouw aan jezelf te zijn, door jouw licht aan te zetten en te laten schijnen, zo vanuit je binnenste. En hoe mooi is het dat dat licht dan weer andere lichtjes aan kan steken. Gewoon door te zijn zoals je bedoelt bent! Stralend, mooi, helder, inspirerend en liefdevol. Advent is begonnen.........

(¯`v´¯) ♥
  `*.¸.*.♥.✿´´¯`•.¸⁀°♡ ♥ .¸¸.•´¯`•♥•´¯`•.¸¸.

Give Away

Joeheeeee, gisteren heb ik de 13000 bezoekers op mijn blog gehaald. moooooiiiii getal zeg!
Had ik dat ooit kunnen bedenken toen ik net begon en niet meer dan 5/6 bezoekers per dag had, soms zelfs geen? Dat is nu wel anders ja, helemaal als ik dan weer een nieuw blogje geschreven heb. Mijn dank is dan ook groot! Dank u Dank u!!!!
Helemaal aan hen die ook nog eens de moeite nemen om een reactie te geven( zo leuk vind ik dat!)
Daarom dacht ik, laat ik mijn waardering eens omzetten in een klein cadeautje.
Een Give Away.

 

Dit is haar dan. Een mini van 10 bij 10 cm.

Ik stuur haar gratis en voor niets op naar jou, wanneer je verkozen bent tot de winnaar.



Dan ga ik nu de zon op zien komen, kleding aandoen(jaaaaa ik zit nog in mijn pyama) en dan op naar het postkantoor, een ander pakketje op de bus doen, frisse lucht snuiven en voorbereidingen treffen voor het heerlijke avondje van Sinterklaas.
We doen er niet veel aan deze keer, gewoon niet zo'n zin. Maar chocomel en speculaas wil ik wel in huis hebben natuurlijk. En de letters zijn nog altijd niet gescoord....zat gewoon even niet in mijn systeem dit jaar. Ik weet zelfs vandaag nog steeds niet wat ik voor cadeautje wil.....

Ja weet ik wel,
ik wil een wolkje geluk,
een kus,
een arm om me heen,
steun in barre tijden,
kracht om rechtop te blijven staan,
en vooral heel veel liefde in en om mij heen!
Zo, en aangezien je dat cadeau niet kan kopen , noch kan inpakken hoef ik niet te gaan winkelen. Ben ik snel klaar!
Fijne dag allemaal,
(¯`v´¯) ♥
`*.¸.*.♥.✿´´¯`•.¸⁀°♡ ♥ .¸¸.•´¯`•♥•´¯`•.¸¸.

Tuinpad

zo begonnen we

Vandaag was weer zo'n dag, vroeg wakker voor de krantjes van dochter en wat denk je?
Regen dus.....zoooo geen zin om te gaan.
Dat werd dus hagelbui, plensbui en motjesregen tot de laatste straat en toen ineens de ZON!!!!!
Jaaaaaa ineens was mijn chagerijnige bui weg, nam ik dochter achter op de fiets en gingen we zingend naar de AH. Ja en als je dan toch bezig bent ga je natuurlijk niet binnen zitten toch?
Dus togen we de tuin in, en hebben we een flink robbertje geschept en tegels gelegd. Van die grote betongevallen. Daar ben ik een jaar geleden mee begonnen en deze zomer heb ik nog twee tegels gelegd en toen zakte ik in. Vriendinnetje was inmiddels ook van de partij. Ze hebben me eerst nog flink geholpen maar al gauw werden de dames het een beetje zat. Toen gingen zij  concert doen buiten, terwijl ik me het schompes werkte. Ik was de stratenmaker die hun concert op de radio hoorde...ken je dat, moet je nog meespelen ook.
Affin,
Er is wel flink wat werk verzet, 5 beton tegels op een rij gelegd en hopen zand weggeschept. Voorlopig heb ik weer de hele week nodig om bij te komen, alles doet zeer :(
Maar he, zie hier het resultaat.

TADAAAAAAAA

en dit is het geworden voor nu

muziekje op de achtergrond

December is begonnen met regen en wind....heerlijk als je binnen mag blijven, maar niet zoals ik vandaag, naar buiten moet. Ik ben die tochtjes naar de manege door weer en wind eventjes helemaal zat. Weer nat geregend worden en weer weggeblazen. He-le-maal geen zin in vadaag. Ik wil knus op de bank, lekker hangen en een beetje tv kijken, theetje sippen en een dekentje over me heen. cocoonen zogezegd. De hele week was al druk, en ineens voorbij en nu moet ik alweer weg. Is het eindelijk weekend :(

U leest het al, moi is een beetje "grumpy". Beetje bah, beetje dipje, beetje moe, beetje sip. En het weer werkt echt niet mee vandaag. Tis zo somber en koud en nat.
ZUCHT
Ik heb zin in zomer, warme dagen en op vakantie gaan. Met een muziekje op de achtergrond enzo. U weet wel, zoals in de film. Dat zie ik nu even helemaal zitten, dus heb ik nu op de achtergrond Eros Ramazotti opstaan.
"Dat is nou echt muziek van jou"zegt dochter net een beetje misprijzend.
Zij houdt vast niet van vakanties in Italië met muziekjes op de achtergrond, in iedergeval snapt ze er niks van dat ik dit nu alweer wil horen. Dit is oudemensen muziek, dat is wel duidelijk. En dat ik hieraan nog jeugdige herinneringen heb zal haar een worst wezen. pffff doe effe normaal mam....nee dat zegt ze niet hoor, daar is ze veel te lief voor, maar ik hoor het haar denken.
Ik zal dan ook maar niet vertellen dat ik zo verlang naar vakanties met muziekjes op de achtergrond, ze zou me vierkant uitlachen......hahahaha ja, zou ik ook doen ja.
goed, we gaan ons een weg banen tussen de druppels en windvlagen door, op naar de manege!
✿´´¯`•.¸⁀°♡ ♥ .¸¸.•´¯`•♥•´¯`•.¸¸.