Rood met witte stippen

Dag 1
Nog wat aarzelend tussen het hoge gras wat ik in alle consternatie van de afgelopen maanden niet meer gemaaid heb. 
3 jaar na de laatste keer dat ze in de tuin stonden. De eerste van de drie die er nu staan.......

Dag 2
Nadat ik de dag ervoor dacht dat het een speciaal soort rood met witte stippen was zag ik nu dat het wel degene was die we al eerder hadden gehad. Er worden weer sprookjes geweven in de tuin....hoewel de laatste keer dat dat zo was de sprookjes veranderden in nachtmerries.

Dag 3
De sporen zijn inmiddels wel weggesprongen denk ik. Hopelijk komen ze volgend jaar weer terug. En zijn de sprookjes op weg naar een very happy ending.
De herfst is mooi dit jaar, niet te koud nog, en er groeien zelfs nog nieuwe frambozen aan mijn struik. Of ze ooit rijp gaan worden is nog maar de vraag natuurlijk....

En toen wist ik het niet meer. Woordenbrij in mijn hoofd.
Ik heb het gevoel dat ik voorzichtig moet zijn met wat ik schrijf. We worden immers nog altijd gevolgd. We zijn nog steeds niet vrij.
Het maakt me nerveus, zeker na de streek van school weer vorige week.
Op de een of andere manier blijven ze maar zoeken naar wegen om ons te dwingen in hun stramien te laten lopen. En dat terwijl ze zelf niet eens in staat zijn om dat stramien vol te houden met mijn kind. Nog 7 weken,
dan kan het over zijn.
Laten we hopen dat het dan over is.
Dat we dan echt vooruit kunnen gaan. Echt oplossingen kunnen gaan vinden. En nooit meer tegengehouden worden door bezorgde mensen die alleen maar bezorgd zijn om hun subsidieportefeuille.

Naar bed, naar bed......

van Kras naar Zen
Kwaad-Bibje 2013

Het wil niet erg lukken,
ik val steeds in slaap.
Dan zult u wel denken, ga dan naar bed toe. Ja dat zou natuurlijk kunnen, maar Koefnoen is op tv en ik wil persé deze blog af hebben. Ik krijg ws deze week niet veel tijd meer om nog te bloggen. Het is nml vakantie en dan wil ik het er van nemen. Uitslapen enzooooo.
Super lui wezen..............................

Pffffff was het maar waar.
Ze willen van alles gaan doen.
Wat dat van alles is, is ze zelf ook niet helemaal duidelijk maar dat ik er op uit moet wel.
Niks nakkes uitrusten en lui wezen en relaxen.
Toe zeg.
Huphuphup chop chop.
En snel een beetje.

Komt nog bij, dat de lpa nog een brief moet krijgen en dat de advocaat nog niet gereageerd heeft. Ik ben dus ietwat onrustig op dit moment. Net als de wind buiten. Die woeit en waait en wappert. Het begint al echt Sinterklaas weer te worden....nat, stormachtig , brrrrr Maar wat is het mooi buiten! De tuin is een paddenstoelenparadijs geworden, en overal liggen gele en rode blaadjes op de grond. Het ruikt zo heerlijk kruidig.
We moeten er maar eens op uit gaan,
fototoestel in de hand en knippen maar.
Maar ja....
Dat vind ik wel leuk,
maar mijn jongesies niet echt meer geloof ik.
Ze zitten zo tussen hangen en wurgen in. Dochter is zomaar van de een op de andere dag speelmoe.  Dat haar vriendin nog lang niet zover is geeft een boel spanning en vaak ook ruzie.
Zoon zat daar al een tijdje, en die weet van gekkigheid niet meer hoe hij zijn tijd moet vullen. Alles is zaai, stom, niks aan.......ZUCHT.
En dan wil ik erop uit met een fototoestel, ze zien me al aankomen.
Morgen eerst maar naar de kringloop.
En nu naar bed....wordt hoog tijd!
Welterusten.

Zwijmelen op Zaterdag: Praatje poep

Vandaag was het dan zover,
dit keer een stuk sneller dan voorheen.
Mijn lijf regeerde op de aanval vanuit school en lpa.
Ik begin altijd met verbaasd en boos en stoere taal enzo, om vervolgens volledig in de vecht en vlucht reactie te schieten. Dan gaat de ademhaling dieper en het hart gaat meer bloed pompen. De spieren spannen zich. Ik sta bij wijze van spreken helemaal klaar om in de aanval dan wel op de vlucht te slaan. In elke vezel van mijn lijf voel ik de bedreiging en reageer ik daarop. Net als een oermens.
Maar moderne vrouw, die ik ben, interpreteer ik deze tekenen van mijn lijf helemaal verkeerd. Ga ik stil zitten, in de hoop dat mijn lijf wel verstandig gaat reageren. Als in; kalm en rustig, want er is geen gevaar. Er staat geen eng beest klaar om me te verscheuren.

Maar het voelt wel zo!

Dus zit ik te hijgen op de bank, hang ik aan het aanrecht. Zit, lig, hang, sta ik. Steeds weer op nieuw. De hele tijd door. Totdat ik mezelf van vermoeidheid overgeef.
Ik heb nog steeds geen goede manier gevonden om dit om te keren. De ene keer lukt het me heel goed om het meteen uit mijn systeem te krijgen. Dan ren ik wat, scheld huil, brul, en klaar, weg is het. De andere keer suddert het dagen en dagen en dagen en ben ik er echt ziek van. Dat zijn ook de dagen, dat ik ontdek, dat ik ineens vol zit met emoties van de aanvallers. Dat de paranoia van de juf dit keer, bij mij op de stoep is gelegd en dat ik dat zonder het te weten nog heb aangepakt ook. Een onbewust cadeautje, wat zo door de lucht is gevlogen en met de brief is aangekomen. Ik hoef de mensen niet eens gezien te hebben om die cadeautjes toch binnen te krijgen. Zo scherp staan mijn antennes afgesteld.
Dan baal ik toch enorm van mijn hooggevoeligheid!

Afijn,
onze orthopedagoge heeft de juf gewezen op de afspraak, die gemaakt was over het tijdelijk thuisonderwijzen van Zoon. Daarin heeft ze ook nog even gewezen op artikel 11 sub 9 van de leerplichtwet en wat de Directeur van de Wereldschool daarover had gemeld aan haar. (het praatje-poep verhaal dat onderwijs op niveau alleen op school gegeven kon worden en thuisonderwijs standaard verboden was werd hiermee ontkracht)
De juf heeft daarop nogal geschrokken gereageerd en zou dat na de vakantie met het team overleggen. Nu de lpa nog tackelen!
Ik denk dat ik vannacht wel redelijk slaap.
'T was me het dagje wel.
De vakantie is begonnen.

En omdat ik hiermee opgegroeid ben en eigenlijk nu het liefste wegkruip in de armen van mijn vader zwijmel ik vandaag met Dimitri van Toren en  Boudewijn de Groot........mis je pap.....

De verbaasde kabouter valt nu helemaal van haar stoel

Weet u nog, dat gesprek van 17 september, waarin school van Zoon besloot mee te gaan werken en eindelijk eens de ruimte vrij te maken voor alternatieven voor het niet naar school gaan?
Weet u nog hoe de directeur en de juf zeiden dat het wellicht ook wel slim was om tijdelijk thuis te leren, zodat Zoon vrij baan kreeg voor de andere zaken die op dit moment belangrijker waren?
Weet u dat nog?

Ik ook.

Kreeg ik toch gisteren een afwijzing.
Mevrouw de lpa*, besloot dat zó een constructie, die toch echt door de leerplichtwet wordt ondersteund, verboden was. En dat onderwijs op niveau(ahum), toch echt alleen op school gegeven kon worden. Dat Zoon dus helemaal niet tijdelijk thuis mocht zijn om onderwezen te worden. En als klapper op de vuurpijl, dat Zoon dus al die tijd dat we met school afspraken hadden hij nu absoluut verzuimt.
Ik kreeg even een dejá-vu van een aantal jaren geleden waarin school ons dezelfde rotstreek flikte.

Deze verbaasde kabouter stuiterde van haar stoel toen ze dit las, werd heel erg boos en mailde toen haar advocaat. Die hier heel lakoniek op reageerde met de mededeling;
"Als de leerplichtambtenaar je uitnodigt zou ik tijdens dat gesprek verwijzen naar de zitting van 7 augustus jl. waarin een plan aan de Kinderrechter is voorgelegd, wat mede voorziet in terugleiding naar school. Dat plan is door de kinderrechter goedgekeurd en aan de Raad voor de Kinderbescherming is opgedragen om voor 11 december a.s. te rapporteren over het verloop van dat plan. Maatregelen die de leerplichtambtenaar in dit stadium eventueel zou nemen zouden dat plan doorkruisen."

Ik ben benieuwd of deze mevrouw, die bekend staat als een nogal strenge lpa (niveau inquisitie) dit accepteert. In ieder geval zal ik haar een brief doen toekomen met de opmerking van de advocaat. Mooi dat ik niet ga zitten wachten tot deze mevrouw havoc komt maken en zo alles in de war schopt wat nu eindelijk in gang is gezet. Wat denkt ze wel niet,
dat wij achterlijk zijn of zo?

En dan de juf , die zich wéér leende om de boodschap over te brengen.
Zou deze mevrouw zelf helemaal niet weten hoe de vork in de steel zit?
Je gaat het bijna geloven. Na alle ongenuanceerde en vooral domme uitlatingen, die zij al gedaan heeft.
Daar ben ik als kabouter nog wel het meest verbaasd over!

Duhussssss
Op naar het volgende gevecht dan maar weer?
Mijn spierballen worden steeds groter :-/
pfffffffffff

*leerplicht ambtenaar

Holland in de ogen van een verbaasde kabouter......



bijna af door Bibje 2013

Kent u die uitdrukking van "de verbaasde kabouter?"

Hij komt uit het boekje van Hanneke van Veen en Rob van Eeden- Hoe wordt ik een echte vrek!

Daarin leggen zij uit dat het vaak loont om eens met verbaasde ogen naar een handeling te kijken. Hier ging het om water te laten koken voordat je de macaroni erin gooit. Verspilling van energie dus! Ik pas dat principe al heel lang toe....vroeger vroeg ik mijn moeder vaak al waarom ze dingen deed zoals ze ze deed.

Dan kreeg ik zo'n antwoord als; "gewoon..." of "omdat dat zo hoort." Met andere woorden, ze dacht er verder niet bij na. Ze deed het , omdat het ooit als gebruiksaanwijzing op het pakje had gestaan. Of ,omdat haar moeder dat vroeger ook zo deed. Ze werd ook wel moe van mijn vragen, ik wou altijd van alles weten en er was gewoon niet altijd een zinnig antwoord op te geven.

Het "Wat doe je?" en "Waarom?" ligt me nog steeds op het puntje van de tong..

Ik bedoel maar, waarom maakt de overheid het de mensen zo verdomd lastig om een normaal leven te leiden. En nee ik heb het nu niet over geld!

 

Dan lees ik over een meisje die havo wil doen en dat niet mag van de leerplichtambtenaar. Ze doet nu Havo via de LOI, maar ze is nog maar 16 en dan is dat VERBODEN!!!!!!

Dat ze met de MBO geen aansluiting heeft op het conservatorium, waar ze zo graag naar toe wil, maakt de lpa geen zak uit. Dus heeft hij een proces verbaal opgemaakt.

Maar waarom is er geen school gezocht,die haar de HAVO laat volgen?

Dit is dus een vraag van de verbaasde kabouter!

 

En wat denkt u van deze;

waar een kind nu boven het hoofd hangt om, wegens absoluut verzuim(naar de tandarts/ psycholoog en ziek zijn meegeteld) ook nog eens een taakstraf te moeten gaan doen boven op het toch al niet vol te houden schoolse programma.  

Maar waarom heeft de lpa niet gedacht aan vervangende leerplicht ?

 

Of deze,

waar vanaf dag 1 het kind school niet aankan en dus minimaal op school zit, maar wel alles gewoon haalt . Nu dringend voorgesteld wordt het kind te laten opnemen, om te leren naar school te gaan. En dat voor minimaal 9 maanden lang.

Maar waarom dan voor dit kind geen thuisonderwijs onder art 5 sub a onder de paraplu van school, nu na 8 jaar wel een keer duidelijk is geworden dat schoolgang niet lukt?

Hier een hele erge verbaasde kabouter

 

U snapt wel, dat deze verbaasde kabouter nog niet eens klaar is met opnoemen waar ze verbaasd over is. Maar deze spanden toch wel de kroon de afgelopen week, dat men zover wil gaan om de levens van anderen te verwoesten "gewoon, omdat het zó hoort...."

Holland op zijn smalst.

Dat deze mensen het schaamrood nog steeds niet op de kaken staat.......

LPA's en scholen van Nederland, FOEI!

Gewoon

even iets anders door Bibje

Regenjas gezocht.
Zo eentje die lang en wijd is. Een beetje zoals mijn winterjas maar dan groot genoeg om daar overheen te doen.
En een paar mooie waterdichte laarzen.
Aangezien het budget zeer beperkt is deze winter, moet ik creatief omgaan met mijn wens.
Ja en hoe doen we dat dan weer?
Nou simpel,
je maakt de jas waterdicht en de laarzen koop je bij de super-goedkoop-winkel. Van die plastieke met blommetjes of ruitjes of wat dan ook. Die gaan vast wel een seizoen mee. Blijven de voeten in ieder geval ongeveer droog. (als de voeten niet wegzweten ;)

Ik kan mij nog een hele natte herfst herinneren
ergens halverwege de jaren 90. Ik zat toen in mijn eerste jaar als juf op de LTS in Alkmaar. En stoer als ik was, liep ik naar school vanaf het station. Dat was een 15/20 minuten lopen. Op van die mooie leren veterboots. Die echte, van zool tot schacht leren schoenen. Die tegenwoordig ook weer mode zijn(maar dan niet meer zoals toen, echt helemaal van leer)
Na een weekje wandelen en steeds weer doorweekte schoenen, lieten de zolen los. Moest ik nieuwe eronder laten zetten. Nu kan dat heel goed bij zulke schoenen, die kun je eindeloos laten maken en steeds weer zijn ze dan als nieuw. Maar na een paar keer raakte ook het bovenleer gebarsten, ik kreeg ze niet meer droog en goed ingevet. Dat was het jaar dat ik dan maar aan de dr Martens ging. (loeiduur toen nog...een beetje te vergelijken met de UGGs van nu)
Je moet toch wat....en ik was rijk genoeg nu ik een hele baan had.
Voordeel was ook dat ik nu droge voeten had. En pas toen de zolen jaren later echt weggesleten waren kocht ik nieuwe...die staan nog in de kast. Nog lang niet op....alleen vind ik er al een tijdje niks meer aan. Te zwaar, te ,log, nou ja dat dus.
Dan te bedenken dat ik die andere gewoon onder mijn minirokjes droeg, en het stond nog leuk ook.

Afijn,
wat regen al niet aan herinneringen naar boven haalt.
Compleet nutteloos, en toch leuk om te weten.
leuker nog is te weten dat ik dan mooi niet met een regenjas liep, maar met een oversized ski-jack, die hing dan op mijn knieën. Dat had ik omdat ik een scooter reed, een opgevoerde Kymco, een paarse, want roze had je toen nog niet. En op de scooter moet je wel warm en droog zitten!!!
Het was een mooi boeltje van eclectische mode, zullen we maar zeggen. Ik trok me nooit zoveel aan van de heersende modetrends. Dus waren de jongens in de klas hogelijk verbaasd over mijn hiphopjas (huhuh???) en scooter (wow juf) en tegelijkertijd verheugd over mijn korte rokjes (juf waar gaan die lange benen naar toe???) en neuspiercing ( echt stoer )
De LTS, was toch wel de leukste school waar ik les heb gegeven.
Maar net zo goed de zwaarste baan die ik ooit heb gehad,
29 lesuren in de week,
28 regulier en 1 onbetaald, want dat was sparen voor een sabbatjaar.
Daar had ik zelf voor gekozen. Dat sabbatjaar is echter nooit gekomen, na 3 jaar mocht ik dankzij fusies vertrekken. En die uren die kreeg ik mooi niet uitbetaald. Grrrr
Tis alweer bijna 20 jaar geleden.
Als ik het snel uitspreek is het niks haha
Tijd voor een muziekje ;)

Dromen over kerst

van Kras naar Zen
Bibje

Inspiratieloos,
vol hoofd maar alleen maar op het zelfde riedeltje kunnen komen,
klaag, brom, zeur, moe,
Futloos en al dagen amper geslapen.

Nat geregend wel drie keer.
Harde natte windvlagen in mijn gezicht,
slierten haar in mijn ogen. En niet eens een houtkachel in huis om me aan te warmen.

Dromen over grootse dingen
toch liever op de bank met kaarsjes aan
en dekentje en een paar kussens om in te kruipen.
winter is onderweg

Weet je waar ik eigenlijk nu heel erg zin in heb?
In kerstmis,
of nee eigenlijk in de december maand,
het vol verwachting gevoel naar de feestdagen toe.
Gister zat ik zo lekker opgekruld op de bank me af te vragen of ik niet gewoon nu al de boom op zou tuigen. Het is altijd zo gezellig met al die lichtjes.
En dan lekker aan de chocolade, in elke vorm, dampende chocolade drank, cake, koekjes. Lekker allemaal zelf gemaakt. In mijn ouderwetse oventje. Voor de tv, lekker genieten van ouderwetse zwijmelfilms en balletvoorstellingen, Of  zitten in het donker met alleen maar muziek en kaarsjes aan.
Jaaaaaaa
Nog anderhalve maand.