Dit was gisteren :)

Ik luister, in stilte en in het half duister, met de kerstlichtjes gedrapeerd over piano en spiegel en vensterbank. Ik zit alleen, en zit te genieten. Vandaag kreeg ik op mijn tijdlijn zomaar een liedje van een meisjesmuziekmaakster dat me ontroerde, zo lief, zo teer, zo ingetogen zong ze deze cover. En dus dacht ik(want het was ook nog eens een kerstliedje) die doe ik vandaag in mijn blogje.
Terwijl ik zo zocht vond ik echter een ander nummer van haar.
En nu zit ik helemaal in vervoering.
ZUCHT
De emotie in de cello en de violen...
Zooooo mooi
Ik draai hem steeds weer....
Het is ook zo'n rare dag vandaag. Vanmorgen hebben we nog samen ontbijt gedaan, heel uitgebreid, en daarna ging ieder zijn weg. Ik ben wat gaan gruttelen en de kids gingen naar hun kamer. Buiten scheen een stralende zon en kerst was heel ver weg. Raar toch hoe leeg zo'n dag eigenlijk is. Een hele dag voor me, met alleen het diner als afspraak. Ik zag mensen aankomen rijden in super nette kleding, hakjes en pakjes. En ik zat in mijn pyjama. Onopgemaakt, haar op een knoedeltje, geitenwollen sokken aan.
Had ik gisteren nog op mijn elfendertigst boodschappen gedaan tussen de zenuwachtige massa. Ik had me voorgenomen om mijn lijstje RUSTIG af te werken, dan naar de kassa te gaan en daarna naar huis. Buiten was het goddelijk weer, dus ik fietste ook al op mijn langzaamst er heen en later weer terug. Zo lang mogelijk genieten van het zonlicht :)
In de winkel leek het net of de tijd stil stond in mij. Terwijl om me heen mensen alle kanten op flitsten als kippen zonder kop stond ik stil. Dat is ook een rare belevenis hoor. Je gaat je dan ineens afvragen waar we toch mee bezig zijn. Ik zag mensen met verwilderde gezichten van de ene schap naar de andere hollen. Dikke rode konen van de stress. mannen en vrouwen die kibbelden met elkaar, omdat dat ene ingrediënt uitverkocht was. Vallende potten. Duizenden stukjes glas. Alles kwam vertraagt langs.....Kassamedewerkers die in net pak zenuwachtig de lange rij afwerkten. Zelfs een rij voor de zelfbedieningskassa. En dan zijn wij nog niet eens van die gekke Amerikanen, die al weken rijendik voor de shoppingmalls staan te duwen en trekken om kado's te kopen. Als je even stil staat besef je ineens hoe raar dat dit allemaal is ;)

Agnes Claase Blaset- ochtendgloren achter de dijk (Den Helder)

 Inmiddels is het al tweede kerstdag, en ook nu schijnt de zon weer vol op. Héérlijk!!! Ik doe straks mijn wandel-outfit aan(oftewel niet al te netjes!) en ik ga slenterend naar de winkel om nog wat losse eindjes te kopen. Volgend jaar ben ik van plan om een voorraadkast aan te leggen. Eentje die de hele winter mee kan, waardoor ik dus niet zo hoef te shoppen buiten de deur. Ik ben gisteren alvast begonnen met de sperzieboontjes die ik teveel had. Je kon ze dit keer mooi niet los kopen, en dus heb ik nu twee potjes, voor later. Vandaag ga ik ook de wortels verwerken, in een lekkere wortelsoep, en wat over is gaat in een voormalige honingpot. Streven is dat het zoveel mogelijk zonder elektriciteit kan. Voor het geval de vriezer uitvalt enzo....
Dat is dus mijn eerste goede voornemen!
De rest volgt later vanzelf wel.
Fijne dag allemaal, en O geniet van het prachtige lied!!!!!!!

dinsdahag

Wiebeltjes gaf mij een award.
Een Sunshine award.
Ik breng het zonnetje in uw huiskamer zal ik maar zeggen!
Waar ik haar vandaan haal weet ik eigenlijk ook niet, want hier waait het. Nu alweer voor de 5e dag op een rij. Windjewapperwoeiwaai...geef het een draai. Ik heb er een pest hekel aan dit jaar. Ik wil stilte, zachte briesjes, vrieskou, zonnetje, zacht neerdwarrelende vlokjes, dat soort dingen. Maar nee, we hebben snijdende, wapperende vlagen die ons om de oren gieren. Waar je wangen glad naar achteren worden getrokken en je ogen van de weeromstuit gaan huilen, dikke tranen die dan biggelen en meteen richting je oren waaien. ZUCHT
Feitje 1 : Ik haat harde wind!
Zó dat is er uit.
Feit 2 : Ik ben eigenlijk wel klaar met kerst 2014
Zo dat is er óók uit.
Feit 3 : Ik heb helemaal geen zin om nu iets kunstigs over mezelf te schrijven.
Ik had het nog wel zo beloofd ;)
Feit 4 : Ik heb geen feestkleren dit jaar, en morgen als we gaat shoppen ga ik ook niks feestigs voor mezelf kopen. Ik koop iets lekker warms, iets wat windbestendig is!
Feit 5 : Ik hou enorm van chocola, chocolade cake(home-made) en chocolade kwark!! Gewoon , omdat dat het lekker is!
Mijn lijf houdt er ook van ;)
Feit 6 : Ik hou van katjes, wij hebben een Theodoor. Een mooie donkere cyperse kater!
Feit 7 : Iedere avond sleep ik een hele  tas met spullen mee naar boven. Hierin zitten boek, dagboek, pennen, telefoon, zakdoekjes, portemonnee, lippen-balsem en zalfjes. En wat te eten en te drinken. Je weet maar nooit wat je nodig hebt als je in het holst van de nacht wakker wordt!

Zo, nu weet u weer een beetje meer van mij!
Ik geef deze award niet door, maar het staat u alle vrij ervan gebruik te maken :)
Ik ga lekker géén kerstliedje doen nu de zon op mijn tafel schijnt en ik me even in de lente waan.....Ik ben even tegendraads vandaag.
Kings of Leon......enjoy!!!!!

Suffe Zondag

We denken de sneeuw er maar even bij dit jaar :) Foto van Nico Bredeveld- Huisduinen, uitzicht op de Lange Jaap

Grijs is het buiten, jekkiedrekkie grijs.
Stom, strontvervelend grijs. En ik baal best wel, gewoon ....
Omdat ik maar niet tot actie kom en nog steeds op mijn slaapkamer zit. Achter de pc een beetje te werken en te lummelen en te kletsen. Terwijl ik eigenlijk de kerstboom op wou tuigen en dan hop naar buiten frisse neus halen , ook al drup, drup, drupt mijn neus alweer flink en schraap, schraap, schraapt mijn keel weer.
Kan me ook niet schelen, ik wil daar nu even niet aan denken. Ik wil dat heerlijke gevoel van kerst terug, ja dat wil ik! Ik ben mijn kerstgevoel he-le-maal kwijt. Potsjandorie. Ik snap er niks van....echt. Ik ben maanden in de ban van gezellig, knus, warm, vriendelijk kerstmis geweest en nu...nu...foetsie.
Ik zwierf vannacht door mijn huis en ik had echt zoiets van, sjaaaahhhhhh
Wat nou kerstmis!
We hebben geen plannen, we hebben amper versiering, we weten nog even niks en we hebben ook al geen dis in gedachten. Zoon wil turkey, Dochter rollade, en dat is alles waar we op komen. De turkey wordt wel een neppert, want voor drie is het wel een beetje groot...dus een chicken, stuffed? De rollade wordt een kleintje en dan ga ik nog maar even wat verzinnen hoor. Salade , ijs na, soepje vooraf? Nou dan nog wat borrelhapjes voor bij de fris. Een gezellige film en een wandeling door de regen en harde wind.
Nou klaar.
Ik ga een kerstliedje opzetten.....
Je moet wat.
Fijne Zondag :)

Zwijmelen op Zaterdag

it's begining to look a lot like christmas
everywhere I gooooo

Jawel, ik heb weer een stukje gedaan hoor. Ik heb lampjes neergelegd.
Nu denkt u allen misschien wel; is dat alles (oehoehoehoe)
Ja dat is wel mooi een heleboel dus. Kijk maar eens........

Lampjes voor het raam neergelegd

lampjes op de oude piano

nog even van de andere kant, met alle toetsen.

 Gisteren ben ik ook nog naar de KUNSTHAL45 geweest hier in de stad. Ik had afgesproken met kunst-vriendin om een stukje te gaan wandelen op weg naar de hal en dan iets te drinken. Nu was het weer niet echt joepie(regen) maar de wandeling was heerlijk! En de tentoonstelling een verrassing! Er hing lag en stond mooi werk, inspirerend werk. Daarom dus ook nog wat foto's daarvan.

Jack Prins-Universum 2011  gemaakt van oude etsplaten. Ik vond dit werk mooi door zijn fragiliteit. Daar hou ik van. De oude ets-inkt zag je nog op de stukjes metaal. De foto is helaas een beetje onscherp....

Regula Maria Muller- wolk Gemaakt van papier glas en wol. Het hing aan het plafond. Stukjes gehaakt werk, gevilt werk en dan om glazen bellen heen. Teer, licht, feeëriek!

Elsbeth Cochius en Hedy Hempe- Superstar Vlecht en knoopwerk van takken. Het is als een spiraal wat naar het midden toe beweegt en daar samenkomt. Al net zo teer in het lijnenspel, en er zit beweging in. je blik wordt naar het midden geleid als het ware.

Toen ik daar zo liep kreeg ik de kriebels weer. Ik moet nodig echt aan de slag, en het wordt tijd dat ik ook eens ruimtelijk ga werken. Het broeit al een hele tijd in mijn hoofd dat ik iets met land-art wil doen. Dus de natuur gebruiken en vormen om een kunststukje te maken. Tot nog toe zit het in mijn hoofd en bekijk ik voorbeelden van kunstenaars die dit ook gedaan hebben. Ik heb me er wel in het klein aan gewaagd dat wel. Toen ik op het strand me zat te vervelen en in de tuin thuis ;)

schelpen-mandala

 Natuurlijk bestaat deze mandala alleen nog op de foto, de zee nam het weer mee........

van GROOT naar klein

 En deze stenen zijn ook niet meer op hun plek, ze liggen nu her en der door mijn tuin. Recycle kunst zeg maar haha.

De zee nam mee :)

Deze stapel hebben we ritueel teruggesmeten in de zee, omdat we boos en verdrietig waren dat de pappa van de kinderen overzee was gaan wonen. Het was een stukje loslaten en accepteren.......

Herinneringsstapeltje voor jou mam.....

En ook dit stapeltje is er niet meer, ik heb hem uitgelegd als rand rondom het gras. Het stapeltje werd door Zoon steeds omgegooid, omdat hij zo boos en enorm verdrietig was dat nu ook oma de reis naar de hemel had aangevangen......
Dit wil ik dus meer gaan doen maar dan iets duurzamer graag. En windproof, want anders ligt het als nog om. Of misschien moet ik die wind juist wel gaan gebruiken in mijn voordeel. Dat kan ook nog. Heb ik iets om over te bomen, want hoe ik het ook wend of keer, ik kom niet erg in de kerstsfeer( en dat rijmt haha)
Toch plaats ik wel een kerstliedje, en nu maar hopen dat ik snel het echte kerstgevoel krijg.
Aan mijn lichtjes kan het niet liggen!

Fijn weekend!

Smile

Bibje bij de bushalte :)

Het regent buiten, nu wat erger dan daarstraks toen ik nog vol frisse moed op weg naar de winkel toog in de stad. Omdat ik me een beetje grieperig voel ging ik met de bus, even de krachten sparen. Het zonnetje kwam er zowaar nog ongeveer bij.

Dan sta je daar,

auto's die voorbij komen, en wandelaars en fietsers en ik was zo opgewekt dat ik stralend stond te wezen. Ik had namelijk net een dikke knuf gehad van mijn Zoon en ik had het vooruitzicht op lekkere broodjes in mijn gedachten. Dus de eerste de beste meneer op de fiets kreeg van mij een vrolijk hallo en mijn allerliefste glimlach. Hij groette vriendelijk terug, beetje verbaasd dat wel. Ik voelde mij nog beter dan daarvoor. Bedacht me dat ik iedereen gedag ging zeggen. Een beetje zoals ik een paar jaar geleden voorgenomen had.(en wat inmiddels toch alweer een beetje ingezakt is)

Je kent dat wel, dan sta je daar zo helemaal tevreden met jezelf(grote glimlach om de mond en super blij) en toen kwam de meneer terug fietsen. Of ik hem soms kende...Dat vroeg hij zich af , want hij was ooit leraar en dansleraar en nu oud en misschien was ik wel een van zijn leerlingen geweest, maar ja dat weet hij allemaal ook niet meer. Het waren er zó veel. Dus ik zeg "Nee hoor, ik wou u gewoon gedag zeggen. Dat doe ik altijd."

Hij keek weer verrast en ging lachend en groetend weer op weg. Dus mijn lach was nog groter geworden en ik voelde me nog tevredener met mezelf.  Zo stond ik te glimmen in het bushokje. Komt dezelfde meneer toch nog een keer terug. Dat het zo bijzonder is dat ik zomaar , zonder dat ik hem ken, gedag zeg. "Dat gebeurt haast nooit meer!" Riep hij uit. En dat vond hij zó fijn. Zijn hele dag was goed gemaakt!

Nou Meneer de mijne ook hoor!!!!

Ik ben met de aura van super blij en weltevreden naar de stad gereden in de bus. Bestelde de lekkere broodjes bij de V&D, ontdekte tot mijn schrik dat mijn pasje nog in de portemonnee van Dochter zat. Van mijn andere pas wist ik pardoes de pincode niet meer. Waarop ik al mijn losgeld bij elkaar zocht, en toen zei dat er dan maar een broodje af moest(na de korting die ik nog kreeg)

En toen kwam mijn reddende engel.

De Knul/man achter de kookpotten kwam aanrennen en trok zijn pasje. "Ik krijg het nog wel terug een keer," zei hij met een grijns en ik mocht  alles meenemen.  De blij en zeer tevreden en heel erg dankbaar kwamen gelijk terug! WOW wat een dag!

Ik moet alsnog boodschappen doen, als Dochter van school thuis komt. Maar who cares!
Ik ben blij!

Nog steeds geen kerstliedjes hier, maar wel eentje die mijn blije gevoel weerspiegelt. Ik doe alleen niet meer aan tappen ;)

Fijne dag verder!

Waar zal ik hem eens zetten.....

Ik zit me te beramen op hoe ik de kerstversieringen wil. Eigenlijk wil ik simpel, eenvoudig, mooi maar niet teveel gedoe. Maar ja, dan de pubers,
die willen kerstboom in vol ornaat, en slingers en toeters en bellen. Hoe meer hoe beter.
En had ik vorig jaar nog een goede plek voor de boom is dat nu toch anders. Want de een wil hem achter in de kamer(dat is dus 7 meter van de bank verwijderd) en de ander wil hem naast zich in het hoekje(dat is dus opgeproffeld naast de tafel).
En ik?
Ik wil naast de boom kunnen zitten of in ieder geval in het lichtschijnsel ervan vertoeven.
Dat gedoe ook,
dat heb je er nou van als je iedere keer met je meubels loopt te slepen.

mijn opa in de stoel naast onze kerstboom in het oude huisje

Nee dan mijn ouders.
Daar stond 39  jaar lang alles ongeveer hetzelfde. Er werd wel gewisseld hoor, van voor naar achter en weer terug. Maar de kerstboom had een vaste plek.Ze wisselden wel weer veel van meubels zelf, alle stijlen hebben we wel gehad ;)  Ik weet nog dat toen ik puber was de kerstboom bij de bank stond, naast de schoorsteen. Dat later mijn vader de schoorsteen weghaalde de boom dáár zijn plekje kreeg. Tot aan het einde aan toe.
Dat is mij niet gelukt, er is nog geen jaar geweest dat ik de boom , in welk huis dan ook, op dezelfde plek had staan als het jaar daarvoor. Ik had de meubels ook nooit op dezelfde plek staan trouwens. Nee.
Ik ben wat dat betreft net mijn oma.
Er is nog geen huis geweest wat mij zo paste, dat ik er ontspannen en geheel naar alle tevredenheid in woonde. Altijd sleep ik met de meubels, en op een gegeven moment ben ik dat gesleep zo ontzettend zat dat ik weg wil. Naar een ander huis....wat dan ook weer niet past. Want die pech heb ik steeds. De woningen die hier te huur zijn in mijn budget,,,  uh nou ja die zijn dus niet geheel mijn ding. En, omdat het huurwoningen zijn en ik ook dat rusteloze gevoel heb van ik wil hier weg, is het niet slim om te verbouwen van binnen. Trouwens, wat zeg ik, dat kan ik niet eens.

Dusssss
Heb ik een wenslijstje;
Ik wil zó graag een kamer ensuite, met twee kasten aan de zijkant en schuifdeuren in het midden. En ik wil een houtkachel, zo'n tegelkachel. En ik wil dat er minder staat, maar dat wat staat groot genoeg is om languit op of aan te kunnen zitten. En ik wil openslaande deuren naar de tuin, Ja dat wil ik!!! 
Ehèn ooit zal ik dat hebben!
Maar nu eerst een plek voor de kerstboom.
Ik denk dat ik hem maar op de kast zet...
goh...nou daar stond ie twee jaar geleden ook al. Toch nog op een zelfde plekje ;)


~Enjoy~

Zwijmelen op Zaterdag; weekoverzicht

"storm aan zee" foto van Eric van der Sluis

De week voor de week voor de vakantie, de week vol windjewaai.
De week dat ik het even allemaal niet meer wou hoor.
Die week dat ik in de kleren moest maar het liefste in mijn holletje ging zitten, lekker knus en lekker warm. Maar ja zo'n week was het dan weer niet.
De week waarin ouderavond, doktersbezoek en dikke vette storm was.
De week dat het koud was en winderig, nat en de week van de week na volle maan ;)
Daar kan ik niet zo goed tegen, tegen zo'n week met volle maan.
De week waarin ik meermaals nat regende.
De week waarin Zoon een deel van zijn teennagel moest gaan missen en daarbij zo aan de praat raakte van de zenuwen, dat de dokter steeds moest lachen en zijn dag helemaal goedgemaakt was.
De week waarin ik een oud-collega trof, die nu de leraar van dochter is. Die haar zo apart vond. Maar ja wat wil je ook, ik ben haar moeder. En de aparte, die veranderen de wereld, zei hij zo mooi.
De week waarin dochter vriendin ongezouten heeft gezegd, dat ze op moest houden met het rondstrooien van verhalen over haar. En de week dus waarin ze niet meer naast elkaar zitten in de klas.
De week waarin ik broer zag, ik had hem gemist!
De week dat we eigenlijk naar E zouden maar de dikke storm hield ons tegen.
De week waarin ik pardoes uit het kerstgevoel viel.
De week van de stoere ballads van Zoon, de laatste krijgt u nog tegoed.
Want voor ons ligt de week voor de vakantie.
De week dat we nog eventjes flink eraan moeten trekken, en nog vroeg op moeten staan.
De week voor de week, dat we twee weken mogen uitslapen.
Die week dus haha
En dan is het kerstmis en oud en nieuw, dan komen de verjaardagen en dan wordt het bijna lente.....
valt best mee toch als ik het zo opschrijf?
Het jaar is bijna voorbij, en Dochter en ik zaten ons vanmorgen te verbazen hoe bizar snel het eigenlijk allemaal gegaan was. Ik ben dus niet de enige die dat zo ervaart.
Eigenlijk dus een niks bijzonders week.
Een ik heb niet zoveel te vertellen week dus heb ik het hier maar over.
Zo'n week.
En weet je waar ik nou echt zin in heb?
In een echt witte kerst. Dan lijkt het nog ergens op dit jaar.
Dan zet ik de boom op okeeee,
Dan kom ik vast ook wat meer in de stemming....

Maar nu nog even niet.
Het is bijna een jaar geleden dat we de laatste rechtszaak hadden en die uiteindelijk wonnen. En gedurende die tijd werd ik bijna dagelijks keihard geconfronteerd met Five Finger Death Punch. Het was toen zijn lijflied zeg maar, waarin hij troost en kracht vond. Zó dankbaar dat we dat achter de rug hebben. Zó ontzettend dankbaar!

~I could never be what you want me to~

Kan nog wel even voordat ik overga op de kerstliedjes ;)
Fijn weekend!