~Goekoop kado~

Schreef ik een paar blogjes geleden over de gepikte kadootjes,
heden is het helemaal uit de hand gelopen lijkt wel.
Ik heb een grote jongen van bijna elf en wel 153 cm groot die in ene weer een klein peutertje geworden is.
Hij is de hele week al vreselijk vervelend aan het wezen , omdat hij wil dat het NU sinterklaas is. Duzzz of we NU de kadootjes eens gaan uitpakken want anders.........
Vul maar in....
volgend jaar doe ik er niet meer aan hoor, stomme gedoe, ze weten inmiddels wel hoe de vork in de steel zit en dat Sinterklaas eigenlijk een groot spel is voor de kleine kindjes. Volgend jaar gaan we surprises doen....UIT EIGEN ZAK .....hahahahahahahaaaaaa
Ga ik ook eens hele grote en dure kadoos verzinnen, ga ik lekker het hele jaarervoor uittrekken.
Eh eens even denken,
wat wil ik graag hebben,
uh....
tja...
Ik weet het eigenlijk niet.
Is dat nou niet erg?
Ik heb wel een boel nodig ,tenminste, dat denk ik nu.
Het lijstje van de heel erg nodig dingen is al een paar keer flink ingekort.
Eigenlijk heb ik maar een paar dingen echt heel erg nodig en die kun je dan weer niet kopen.
Wat die paar dingen zijn?
Liefde, heel veel,
en warmte en geborgenheid en harmonie,en vrolijkheid en vriendelijkheid en vrede enzo.
Nou dat is dan duidelijk, deze wens, dit grote kadoo ga ik aan mijn zoon vragen!
Kost niks!
Lekker goedkoop,
maar OOOOO wat zal ik daar blij mee zijn!
~

Het kaptafeltje

Hij is alweer een tijdje onderweg,die Sinterklaas,al maanden eigenlijk.
Net als het jaar ervoor en het jaar daarvoor.
Op tv doen ze alweer verslag van verdwenen pakjes en nog veel meer onheil,maar wij zitten gebeiteld! Ik heb het eerste kadootje al binnen.
Kijk, dat is een kwestie van plannen!
En vooral in eigen beheer houden.
Ik laat het niet meer aan de Sint over,stel je voor zeg dat het kwijt raakt. Dat zou zomaar kunnen hoor,ze zeggen het zelf op tv. Gelukkig dus voor mijn kids dat ik een eigenwijze en vooral vooruitstrevende MAM ben. Ik heb de koe bij de horens gepakt en ben zelfstandige in de Sinterklaasbusiness geworden.

En nu heb ik dus mijn eerste slag geslagen.
Voor dochterlief heb ik gescoord bij de kringloop. En om dit kadoo heen ga ik een heel thema bouwen. Dus ga ik op zoek naar een krukje die ik met een of ander pluizig stofje ga bekleden.
Want mijn kleine meid krijgt een kaptafeltje ala mamma toen ze nog een klein meisje was....
Met drie spiegeltjes zodat je ook aan de achterkant kunt kijken,en van opzij en vanuit allerlei gezichtshoeken die je met een gewone spiegel niet kunt zien. Geweldig hè. Ik vind het een plaatje. Zij vast ook wel.
Hij ziet er niet zo uit hoor als op de foto hierboven, en de prijs die erbij hoort(275 euro)die heb ik bij lange na niet betaald.(7,50) Opgepimpt is 'ie ook nog niet en nee geen pootjes, die van dochterlief die moet je ophangen. Maar wat is ie leuk hè?

Ik zie mezelf zo weer zitten, met dat krukje met dat witte bontje erop, want toen waren we al een beetje vreemd. Ik heb daar heel wat voor geexpirimenteerd, en gespeeld en later toen het tijdjelijk bij mijn moeder stond heb ik daar heel wat pubermake-upjes voor gesmeerd. En zelfs mijn haren geknipt, want je kon de achterkant heel goed zien. Ja en dan maar dromen voor die spiegel, over hoe ik mijn droomprins tegen zou komen . En hoe we dan vreselijke verliefd voor eeuwig gelukkig zouden zijn.
ZUCHT
Die droomprins is nog steeds niet gekomen.
Tja,
in het echte leven is het toch een stuk minder romantisch,
viel zelfs wel lichtelijk tegen,
jakkie bah is het zelfs geweest.

Het eerste kadootje dus.
Wat zal ze opkijken.
Ik kan daar nu al helemaal blij van worden.

~