Vrede en vrijheid

Oktober,
hoe snel gaat de tijd,
het glipt als los zand tussen mijn vingers terwijl ik stil  ben in het moment......

Het is eigenlijk heel erg ontspannen om zo te zijn,
geen doelen na te jagen, aan verwachtingen te voldoen, aan de norm te voldoen....nee gewoon te zijn. Meer niet. Het gras groeit evengoed wel en problemen komen en gaan, maar ik ben nog steeds ik. Niets dat daar aan veranderd. Ik ben goed zoals ik ben en alles is goed zoals het is.
Wat een opluchting en wat een bevrijding.
Het maakt helemaal niet uit wat ik doe, voor niemand hoef ik iets te presteren, ik hoef helemaal niet te slagen, ik hoef helemaal geen succes te zijn. Ik ben al een succes op zich, want ik ben die mooie creatie Gods. Niets kan daar wat aan af doen!

En zo zat ik deze morgen in de kleine zaal van de kerk te bidden en lezen. Alleen, want in de grote zaal stond de rookmachine aan. Maar weet je, het maakte niet uit,
God gaf mij het licht in mijn hart, wat groter straalde dan ik ooit had kunnen vermoeden, toen Hij zij "Vrede laat ik bij jou achter"(Joh14:27)
~

~Goekoop kado~

Schreef ik een paar blogjes geleden over de gepikte kadootjes,
heden is het helemaal uit de hand gelopen lijkt wel.
Ik heb een grote jongen van bijna elf en wel 153 cm groot die in ene weer een klein peutertje geworden is.
Hij is de hele week al vreselijk vervelend aan het wezen , omdat hij wil dat het NU sinterklaas is. Duzzz of we NU de kadootjes eens gaan uitpakken want anders.........
Vul maar in....
volgend jaar doe ik er niet meer aan hoor, stomme gedoe, ze weten inmiddels wel hoe de vork in de steel zit en dat Sinterklaas eigenlijk een groot spel is voor de kleine kindjes. Volgend jaar gaan we surprises doen....UIT EIGEN ZAK .....hahahahahahahaaaaaa
Ga ik ook eens hele grote en dure kadoos verzinnen, ga ik lekker het hele jaarervoor uittrekken.
Eh eens even denken,
wat wil ik graag hebben,
uh....
tja...
Ik weet het eigenlijk niet.
Is dat nou niet erg?
Ik heb wel een boel nodig ,tenminste, dat denk ik nu.
Het lijstje van de heel erg nodig dingen is al een paar keer flink ingekort.
Eigenlijk heb ik maar een paar dingen echt heel erg nodig en die kun je dan weer niet kopen.
Wat die paar dingen zijn?
Liefde, heel veel,
en warmte en geborgenheid en harmonie,en vrolijkheid en vriendelijkheid en vrede enzo.
Nou dat is dan duidelijk, deze wens, dit grote kadoo ga ik aan mijn zoon vragen!
Kost niks!
Lekker goedkoop,
maar OOOOO wat zal ik daar blij mee zijn!
~

De tweede keer.....

Ik kan me het nog zo goed herinneren,vorig jaar,de eerste keer zonder jou.
Ik had me toen als doel gesteld dat het leuk en gezellig moest zijn en dat ik plezier hebben en een huis vol visite.Ik was heel ijverig daarin geweest en had iedereen uitgenodigd.
Het was toen prachtig mooi weer dus we konden in de tuin,en het was druk van de visite,en heel gezellig!Ik was zo dankbaar voor die dag,het heeft het jaar dragelijk gemaakt.
Dit jaar was anders,
dochterlief was op schoolreisje,zoonlief met zijn vader mee en ik .....ik ben weggegaan.....
Onder het mom van boodschappen doen ben ik he-le-maal alleen de stad in gegaan om taart te halen en een boek* wat ik gezien had
en
het allerbelangrijkste!!!!!!
Een kop warme chocimel met slagroom te drinken bij de V&D.
Ik ben aan een twee persoons tafeltje gaan zitten bij het raam en heb het boek tevoorschijn gepakt en ben gaan lezen,en heb onderwijl mijn chocimel opgeslurpt.
Wat een verademing,wat een rust,wat een vrede.
Er was nog nauwelijks iemand in het restaurant.
Normaal zit ik daar met de kinderen en is er van rust en vrede niet echt sprake.Dan zit ik daar toch anders,nu leek het net of ik alle tijd had en ik hoefde niks en ik mocht daar gewoon uren blijven zitten als ik dat wou.Niemand die liep te zeuren,niemand die wat van mij moest,alleen ik mezelf en mij!Ik wist nog amper hoe dat voelde,zo lang is het alweer geleden.
Dat was mijn kado aan mijzelf voor dit jaar.
Ik heb er intens van genoten!
Omdat ik dit jaar al een hele tijd de contacten wat af hou was het verder op de dag rustig,bescheiden,ingetogen en louterend.
De tweede keer,
zal ik volgend jaar nog tellen vraag ik me af?
Zal ik volgend jaar weer mensen uitnodigen?
Zal ik dan nog zo verdrietig zijn als ik aan jou denk?
Ik weet wel dat alles veranderd is,
want ik ben veranderd.......
~

Sarah Naphtali-opvoeden is kinderspel