Het is alweer drie weken geleden.
Drie weken van zuivering.
Drie weken van heel hard groeien en heel hard ontdekken.
Hoe diep ik erin gezeten heb en hoe veel ik nog op te ruimen heb.
Elke dag krijg ik wel een openbaring lijkt wel en elke dag moet ik weer opnieuw mijn positie voor God innemen.
Waar sta ik nu in mijn leven?
Waar wil ik heen?
Welke kant word ik op gestuurd?
Het is een groot avontuur en ook best wel eens een angstig avontuur. Ik moet loslaten wat ik zo krampachtig vasthield, uit angst ten onder te gaan.(lees ziek te blijven/worden/dood te gaan) Ik mag vertrouwen dat ik dat alles helemaal niet nodig heb om ten volle te leven. Ik mag de vrijheid en de vreugde die mij is beloofd gewoon pakken. Ik mag dus opruimen. En het gekke is dat ik nu besef dat dat al een tijdje gaande was. De weg was al bereid. Nog niet bewust, maar er waren al heel wat zaadjes gezaaid in mijn hart. Ik had al dingen losgelaten. Ik had al afstand genomen. En nu is de tijd gekomen om het ook allemaal op te ruimen.
Dozen vol staan al klaar,
en ongetwijfeld komen er nog meer dozen bij.
De eenvoud die ik nastreefde al die jaren, die is nu begonnen, met het opruimen van alles wat mij heeft gebonden aan angst en afhankelijkheid. Ik hoef het niet zelf te doen,
het is al gedaan voor mij,
al wat ik mag doen is er naar uitreiken.
_________________________________________
It's been three weeks.
Three weeks of purification.
Three weeks of growing and discovering.....
How deep I have been in it all and how much I have to get rid of.
Everyday I have a revelation, and everyday I have to take my position before God again.
Where am I In my life?
Where do I want to be?
Where is God leading me?
It's a huge adventure and a scary one. I have to let go what I held so anxious in my hands(so scared to become ill, stay ill or even die) I may trust in God, I don't need this! In him I can live fully and the freedom and joy that was promissed me is there for me to reach forward to.
So I may clear all the clutter. And the strange thing is, He sowed his seeds in my heart a long time ago. The road was already prepared. I had it al hidden away in boxes and sideboards. Now is the time for it all to clear.
Boxes full of it are awaiting. Undoubtedley there will be more.
The simplicity I pursued all these years has started with clearing all that had me tied to fear and dependency. I don't have to do this all on my own!
It's already been done,
and all I have to do is to reach for it.........
~
