Wensdag

Chakra...flowers in my heart- by Bibje 2008

Ik ben toch maar heen gegaan,
afspraak gemaakt vorige week al, want tegenwoordig is de praktijk gestroomlijnd en gaan de doktoren economisch met hun tijd om. Wat voor ons patiënten zoveel betekent, dat je niet meer dezelfde en vaak ook niet eens de volgende dag terecht kan. Alleen als het echt heel erg, echt ernstig is, dan mag je tussen de middag aanschuiven. Dan is het vaak ook beredruk heb ik al gemerkt als ik eens met de kids heen moest. Dus of dat stroomlijnen nou zoveel geholpen heeft....
Afijn
Ik was dus heen gisteren.
Bij mijn oude dokter, want die nieuwe gaat zitten en dan moet ik zelf zeggen wat ik heb en wat er aan onderzocht moet worden. Dat schiet dus niet op.
Ik mijn klachten vertelt, ik kwam op de helft. Toen trok ze de bloeddrukmeter tevoorschijn, moest ik mijn mouw opstropen, mijn shirt omhoog doen(luisteren naar hartslag enzo) mijn broek opstropen, om de dikke benen te voelen en kneep ze mijn keel dicht....ahum, nou ja dat leek zo. Of ik even wou slikken. dat lukte natuurlijk niet pffff
Is er iets veranderd aan je stem?
Ik zat haar even aan te kijken..uh uh, en toen dacht ik ineens jahaaaa," ik kan niet meer zingen," zei ik. "Bij een bepaalde toonhoogte schiet ik in de piep en moet ik huilen en krijg ik een enorme brok in mijn keel."
"Mhmhmhmhmh," mompelde ze.
"En ik heb tegenwoordig steeds het idee of ik een strop om mijn keel krijg en opgehangen wordt," zei ik er nog achteraan.
"Weet je , dames op een zekere leeftijd glijden nog wel eens uit over de schildklier, dat gaan we dus even onderzoeken,"
Bloeddruk was te hoog, hartslag te ruim(snel) benen te dik maar buikholte(die ze ook even gekneed heeft, auw) was niet gevuld met vocht maar daar was de dikke darm de boosdoener. Of ik goed naar de wc kon....tjah wat zal ik zeggen....wisselend, problemen met voedsel...enzo....ze dacht aan ontsteking?
"Weet je wat we doen, ik ga zaterdag op vakantie dus nu ga jij naar het ziekenhuis om bloed te prikken en dan handelen we dit hopelijk voor vrijdag af," Kordate vrouw, heerlijk. Ik kon achterover leunen en zij nam de leiding. Ook wel eens fijn.
Op mijn verzoek wordt naast schildklier, bezinksel, suiker, B6, ook B12 en foliumzuur meegenomen. Ik blij dat ze daar niet eens vragen over stelde. Gewoon oké zei. dat maakte ik de vorige keer wel anders mee.
Bij het ziekenhuis 6 buisjes bloed gedoneerd, en ipv dizzy was ik opgelucht en ben ik lopend naar de stad terug gegaan. Ik moet maar wat vaker te aderlaten ;)
Natuurlijk thuis was ik meteen weer bloednerveus en ben ik de boeken ingedoken. Schildklier, hart, enzovoorts. En de hele nacht weer liggen hyperen, toch wel. pfffffffffff zucht.

Wel een goed advies uit mijn kruidenboek aangaande de schildklier; "Ryan Drum, schildklierspecialist en natuurgeneeskundige, raad vrouwen met schildklierproblemen ten zeerste  'uitgebreide bedrust' aan. Een langere periode rust, terugtrekken, is het beste medicijn om de werking van de schildklier te verbeteren..."
Dáár, ik wist het wel hoor!!!
Ik kruip lekker mijn hol in en ik ga een zomersluimer doen, beetje hangen, beetje niksen, beetje wandelen, beetje schilderen en dat allemaal met het goede excuus dat ik rust nodig heb, langdurige rust!
Ik ben namelijk in de overgang.

*´¨)
¸.•´¸.•*´¨)
(¸.•´ ★ *¨*•.¸¸.. ★Have a nice day *¨*•.¸¸.. ★*¨*•.¸¸.. ★*¨*•.¸¸.. ★

De tweede keer.....

Ik kan me het nog zo goed herinneren,vorig jaar,de eerste keer zonder jou.
Ik had me toen als doel gesteld dat het leuk en gezellig moest zijn en dat ik plezier hebben en een huis vol visite.Ik was heel ijverig daarin geweest en had iedereen uitgenodigd.
Het was toen prachtig mooi weer dus we konden in de tuin,en het was druk van de visite,en heel gezellig!Ik was zo dankbaar voor die dag,het heeft het jaar dragelijk gemaakt.
Dit jaar was anders,
dochterlief was op schoolreisje,zoonlief met zijn vader mee en ik .....ik ben weggegaan.....
Onder het mom van boodschappen doen ben ik he-le-maal alleen de stad in gegaan om taart te halen en een boek* wat ik gezien had
en
het allerbelangrijkste!!!!!!
Een kop warme chocimel met slagroom te drinken bij de V&D.
Ik ben aan een twee persoons tafeltje gaan zitten bij het raam en heb het boek tevoorschijn gepakt en ben gaan lezen,en heb onderwijl mijn chocimel opgeslurpt.
Wat een verademing,wat een rust,wat een vrede.
Er was nog nauwelijks iemand in het restaurant.
Normaal zit ik daar met de kinderen en is er van rust en vrede niet echt sprake.Dan zit ik daar toch anders,nu leek het net of ik alle tijd had en ik hoefde niks en ik mocht daar gewoon uren blijven zitten als ik dat wou.Niemand die liep te zeuren,niemand die wat van mij moest,alleen ik mezelf en mij!Ik wist nog amper hoe dat voelde,zo lang is het alweer geleden.
Dat was mijn kado aan mijzelf voor dit jaar.
Ik heb er intens van genoten!
Omdat ik dit jaar al een hele tijd de contacten wat af hou was het verder op de dag rustig,bescheiden,ingetogen en louterend.
De tweede keer,
zal ik volgend jaar nog tellen vraag ik me af?
Zal ik volgend jaar weer mensen uitnodigen?
Zal ik dan nog zo verdrietig zijn als ik aan jou denk?
Ik weet wel dat alles veranderd is,
want ik ben veranderd.......
~

Sarah Naphtali-opvoeden is kinderspel