Dankbaar

Zit ik dan,
ik heb de klassieke zender maar even opgezet, want al die muziekjes en dat gebabbel en die drukte steeg me even naar mijn hoofd. Ik wil rust nu. Ik moet me voorbereiden. Ik heb gesprek vanmiddag. Over de vrijstelling van Zoon voor inschrijving op zijn oude school. Zodat hij pauze kan houden, en dan vol goede moed verder kan op een nieuwe school, op het moment dat hij er aan toe is. Zonder dat er een instantie in zijn nek staat te hijgen!
De violen zingen een weemoedig lied.
Zo voel ik me ook wel een beetje.
Na al die jaren strijd sta we nu voor de deur van vrijheid?
Eindelijk een einde aan de drama's?
Na al die jaren eindelijk weer mens mogen zijn ipv etiketje/labeltje?
Ik dein even mee op de dans van de tonen. Het is als vliegen. Zoals een vlinder doet,  die zijn weg krullend en tollend en zwierend door de lucht gaat, van bloem naar bloem. Zoals doodle'n op papier, dansen op het ijs, zucht.....mooi klinkt het.
Ik voel me licht worden.
Het gaat gewoon goed komen.
Het is al goed.
Net als dat het zo goed was dat ik ex-schoonmoe behandelde afgelopen dinsdag.(NEI en Reiki)
Hoe ik door haar energie te geven mezelf ook volledig vulde, en warm en licht werd. Zo vol liefde, zo vol dankbaarheid. Dat gevoel was zóveel sterker dan wanneer ik schilder/teken/schep.
Die flow die ik dan voel is heerlijk, maar dit was hemels.
Van een heel andere orde.
Dit is wat ik al die tijd al probeer te schilderen, te dichten, over te brengen op papier.
Maar weet je,
ik kom heel dichtbij,
echt heel dichtbij......doch nooit zo dichtbij dan wanneer ik het gewoon zo energetisch doorgeef. Al die beelden die ik op papier probeerde te krijgen, al die liefde, dat licht, die energie, die stroomt zomaar uit mijn handen. En heb ik geschonken. Just like that!
Ik was verbaasd, dat ik dat kan zeg. Dat ik dat echt kan, dat ik niet droomde al die jaren dat ik stiekem dacht dat ik dit kon, wilde kunnen. Dat dit geen eigendunk was. Dat ik mezelf niet beter voordeed dan ik gewoon ben. Dat ik niet bescheiden hierin hoef te zijn. Juist niet!!!!
Dat het tijd word dat ik mezelf in deze volledig accepteer. Echt helemaal accepteer.
Ja ik ben healer, ja ik ben kunstenares, ja ik ben lerares, ja ik ben moeder, ja ik ben lief en mooi en zacht en vriendelijk en leuk en gezellig en tegelijkertijd ook sterk en dapper en rotsvast. Ik ben BIBJE.
En ik mag er helemaal zijn!

~De grote verandering~

Ik word nooit zomaar ziek van een bacterietje....
Meestal is daar al het een en ander aan vooral gegaan. Soms herken ik dat niet eens. Dan is het zomaar gebeurd en merk ik dagen, weken, soms zelfs maanden later dat het al een tijd niet lekker loopt met mij. Dat gaat sluipenderwijs. Mijn longen beginnen vol te lopen, ik krijg het benauwder, mijn nek begint zich al meer aan te spannen, ik krijg hartkloppingen, hoofdpijn treed in, ik word kribbig en huilerig......
Misschien herkent je dit wel ?
Soms daagt het me dan ineens en huil ik het in een keer weg. Vaker ook niet.
Dan word ik ziek en pas na dagen zelf-healing ga ik me af vragen of ik mezelf nu niet eens moet NEI-en, kijken of er niet iets achter zit. Meestal komen er dan nml andere klachten omhoog na de healing, oftwel er zit nog een laagje onder.
Dit keer dus ook,
het begon met een zere keel en benauwdheid...griepje? vroeg menigeen....
Jah, zoiets, ik heb in de brise-lucht gezeten van vriendin, en daar kan ik niet zo goed tegen.
Stom natuurlijk, om daar als astma-patient in te gaan zitten...maar ja....soms moet je gewoon niet moeilijk doen, toch?
Toch????
Nou ja....ik werd dus hoe langer hoe zieker, totdat ik er echt niet meer omheen kon.
En toen werd ik gebeld.
De persoon ken ik al 20 jaar. 'T was een gesprekje over zijn ellende en toen de mijne en toen een afspraak elkaar weer eens te zien.
Niks aan de hand dus. Of toch wel?
Vanaf dat moment kwamen de hartkloppingen weer, ik werd er steeds wakker van. Ik kan je wel zeggen, dat is erg naar. Vooral als je al benauwd bent ook. Van ontspannen was geen sprake meer. Dit was het moment dat het me begon te dagen dat er meer achter mijn ziek zijn zat dan "het te lang in de brise-lucht gezeten te hebben".
'T werd tijd voor een NEI-sessie.
Komt er in het kort op neer dat ik echt toe ben aan de grote verandering!
Ik heb mijn "mijzelf opzij zetten voor de ander" eruit geblazen, mijn "afhankelijkheid van een anders mening", mijn "ik ben niet zo belangrijk",
maar ook van de de ander; "zou je dat nu wel doen? daar valt toch niks mee te verdienen", hun "je hebt het ook niet getroffen in je leven", hun "ik vind het zo erg voor je dat je dit alles steeds meemaakt", hun "als ik jou was...",hun " ik help je wel hoor, dat kan je niet alleen", hun " daar ben je veel te lief voor" en uiteindelijk alle negatieve emoties van die anderen en dus energie blokkades die ermee samenhingen.
Ik moet je zeggen, het lucht heel erg op!
Aansluitend op dit alles heb ik een brief geschreven naar hem ,dat ik het contact niet meer op prijs stel. Ik wil niet meer zijn vuilnisvat voor zijn negatieve emoties zijn. Vanaf nu, ga ik niet meer lijdzaam iets ondergaan, omdat ik niet tegen de haren in wil strijken. Van af nu doe ik wat goed voor mij voelt!
Voor MIJ dus!!!!

~Dwaalde wat af.....~

Alles wat je aandacht geeft groeit schreef ik de vorige keer.......
Ja inderdaad,
ik geef aandacht aan alles wat ik niet wil en alles wat ik wel wil en alles er tussen in. En ondertussen geef ik geen aandacht aan dat waar ik eigenlijk mijn aandacht zou geven. Nml mijn PLAN ! Eigenlijk schuif ik dat voor me uit.....negeer het zelfs een beetje. Praat er wel over hoor maar dat is het dan ook wel zo'n beetje. Op de een of andere manier kom ik maar niet echt tot actie.
Nee, erger nog. Ik doe heel andere dingen.
Ik bedacht waar ik mijn schilderijen op canvas kon laten drukken en dwaalde op Internet. Vond bedrijven die posters en kaarten drukten, dwaalde nog meer af. Vond een bedrijf wat tassen drukte met afbeeldingen van foto's. Zo zat ik in ene een hele middag een andere doelgroep te onderzoeken. Nml de doelgroep van de kunstliefhebbers. Ik bedacht hoe ik die doelgroep beter kon bereiken door naast mijn originelen ook reproducties aan te bieden en deze dan gewoon als standaard op te nemen in mijn collectie. Dat ze ook een keuze hebben voor reproductie op posters/ kaarten/tassen en canvas. Dat ik dan mijn prijzen laag kon houden en toch wat erop verdienen. Zo zat ik te mijmeren. En te zoeken naar wegen om dat voor elkaar te krijgen. Ik heb immers de collectie al. Ik hoef ze alleen maar goed te digitaliseren en hoppa.....de kassa kan rinkelen.....
Hier ging dus mijn aandacht naar uit.

Vraag me toch af waarom dat zo is.
Waarom ik het ene zeg en het ander doe.
Zou een goede zijn voor een NEI sessie.
Kan ik mijn onbewuste motieven achterhalen.
Misschien maakt het iets uit.
Of niet.....dat kan net zo goed.
Feit is wel dat ik dus nog immer niet aan dat PLAN ben begonnen.

_____________________________________________

Everything you pay your attention to grows, I wrote the last time....
Yes indeed.
I give attention to everything I did not want and want to do, I did want and everthing in between. In the meantime I do not give attention to that what I want to give attention to. Namely my PLAN. Actually I shove it in front of me.....ignore it even a little. I do talk about it, but that's about all I do. In one way or another I do not really take action. No even worse, I do different things!
I thought about printing my paintings on canvas, so I wandered the internet. Searching for companies that print posters and cards ,and I wandered a little further. Found a company that even printed pictures on shopping bags, So suddenly I was researching another target groop the whole afternoon. Namely the audience of art lovers. I thought about how I could reach out better than I do already and had the idea to offer reproductions next to my Originals. To have that as a standard item in my collection. The option of posters, cards, bags and reproductions on canvas. I could sell them a lot cheeper than the originals so i could reach a bigger public. I could actually earn some money here.......So i sat musing. Finding ways to pull it of. I have already my collection, i only need to digitalise it....and wham....the cash register can ring.
So here was my attention focussed on.

I wonder why,
why I want one thing and do the other.
Would be a good one for a NEI sesion.
Mabey i can retrieve my unconsious motives.
Perhaps it matters.
Or not....could also be the case.
Fact is, I still did not start with my PLAN.

~

mijn bijdrage voor mams@work

~Girl Power~

Mijn laatste gesprekken over mijn toekomst had ik vorig jaar met mijn moeder. Mijn vader was toen al een jaar dood. We praatte over de mogelijkheden en zij bood me haar grote kamer boven aan, om een kleine praktijk in te vestigen. Ik woonde toen nog in een klein huisje waar ik geen plek had om een kamer vrij te maken. Dan kon zij de kinderen opvangen als ik aan het werk was,want zei ze me:" Ik werk dan toch ook niet meer zoveel, en dan kunnen we de tijden wel op elkaar afstemmen!" We hadden het over de papieren die ik nog moest halen, zodat mijn cliënten de behandeling vergoed zouden krijgen. En ze liet me in alles merken hoe trots ze eigenlijk op me was.

Mijn moeder, die op haar vijftigste haar droom nog ging waar maken en ging studeren voor verzorgende IG. Daarna ging ze werken op de geriatrische afdeling van een verzorgingstehuis. Dat had ze altijd al gewild en was er nooit van gekomen. Ze heeft het heerlijk gevonden, dat die droom uitkwam. Mijn vader ook trouwens, hij was zo trots op haar. Ze genoot van het werk en ze genoot van haar oudjes. Totdat mijn vader ziek werd en na een dramatisch ziekbed stierf. Toen was de koek op. Ze was haar droom kwijt, alles lag in duigen. Van het voorjaar stierf ze zelf zo onverwacht, dat ik mijn dromen even kwijt was. Ik wou niks meer. Waar deed ik het ook allemaal voor. Dan jaag je je droom na en dan????

Gelukkig ben ik wel uit dat gevoel gekomen en heb ik nu mijn dromen op een rijtje gezet. Ik ga ook gewoon niet strepen. Ik doe alles! Ik schrijf al een aardig eindje weg hier en op mijn Zeeuws Bibje blog. Ik schilder wanneer ik daar behoefte aan heb en ik stel het ten toon op mijn Bib-art site. Ik heb net vandaag weer sinds lange tijd een healing gegeven en morgen doe ik een NEI sessie. Nou als ik zo doorga komt de laatste cursus er ook nog wel. Echt wel!!!!!! Ik heb niet voor niets Girl Power......dus mam, je kan nog steeds trots op mij zijn!

~

Deze blog is ook te lezen op mams@work

~Mijn bijdrage aan mams@work*~

Vroeger, toen ik nog een klein meisje was had ik twee dingen waar ik heel zeker van was. Ik zou nooit trouwen en ik werd edelsmit! Het eerste heb ik vrij lang volgehouden,maar op mijn 32ste ging ik dan toch voor de bijl om op mijn 35ste alweer te scheiden. De tweede is nooit uitgekomen. Ik ging tekenende, schilderende en schrijvende heen! Studeerde tekenen en geschiedenis aan de NLO en haalde uiteindelijk mijn akte voor docente geschiedenis. Om daarna 9 jaar lang een bevlogen gs/ak lerares te zijn. Ik hield van mijn vak en ik hield van de leerlingen. Toch elk jaar rond de voorjaarsvakantie was ik op en vroeg ik me vertwijfeld af of ik niet beter iets anders kon gaan doen. Ik wist alleen niet wat…….

Man, kindjes, nare scheiding, lange nasleep, ziekte en zeer, en dood van mijn ouders later, en nu weet ik het eigenlijk nog steeds niet. Ik heb mezelf geschoold in Reiki, NEI, Bach, aromatherapie, kristaltherapie, kleurentherapie, magnetiseren, aura/chakra healing, Quantum Touch. Ik hoef nog maar 1 cursus om een praktijk te kunnen starten. Maar na de dood van mijn ouders heb ik er geen zin meer in. Ik ben mijn dromen voor de tweede keer verloren lijkt wel.

*http://www.defulltimewerkendemoeder.nl/home/2010/08/17/dromen/

________________________________________

When I was a little girl, I had two things I was very sure of. I would NEVER marry and I would be a goldsmith. The first I have long sustained but when I was 32 I did marry to be divorced at 35. The second i never made. I painted, drew and wrote my days away. I studied art and history at the teacher-training-academie and got my Bachelor in history in the end. The next 9 years I was a passionate teachter. I loved my job and I loved the students. Yet every year around springbreak I was exausted. Asking myself if this was the job for me. I just didn't know what else to do .

Man , kids, nasty divorce, long aftermath, illnes and pain an death of my parents later, I still don't know what I want. I studied Reiki, NEI, Bach, Colortherapie,Cristaltherapie, Aromatherapie, Healing chakra and aura, Quantum Touch . I only need one course to start my own practice. But ater the death of both my parents I don't want to anymore....it feels like I have lost my dreams again.

~