I Just Don't Know What to Do With Myself

(burt bacharach / hal david) I just don’t know what to do with myself Don’t know just what to do with myself I’m so used to doing everything with you Planning everything for two And now that we’re through I just don’t know what to do with my time I’m so lonesome for you it’s a crime Going to the movie only makes me sad Parties make me feel as bad When I’m not with you I just don’t know what to do Like a summer rose It needs the sun and rain Oh, I need your sweet love To beat all the pain I just don’t know what to do with myself I just don’t know what to do with myself Baby, if your new love ever turns you down Come back, I will be around Just waiting for you I don’t know what else to do Like a summer rose It needs the sun and rain Oh, I need your sweet love To beat all the pain I don’t know just what to do with myself I don’t know just what to do with myself Baby, if your new love ever turns you down Come on back, I will be around Just waiting for you I don’t know what else to do, no, no, no I don’t know what else to do I’m still so crazy for you, no, no, no, no I don’t know what else to do, no, no, no I’m still so crazy for you

................................................................................

Daar zit ik dan,
het is stil en leeg in huis,
de kachel staat op hoog en mijn hart staat op schreeuwen.
Ik doe het niet,
ik huil,
en ik huil en ik huil,
"tranen met tuiten" zou ze gezegd hebben.
Het voelt als lood,
die stilte in huis.
Het voelt zooo stil,
die stilte in huis.
Je mocht even hier zijn,
even heel dicht bij zijn.
Even maar deel van ons gezin zijn.
Ik ga je zo missen.
Ik kan alleen maar huilen.

Ik kan alleen nog maar huilen......

Dag lieve mam
Ik mis je nu al
Ik mis je voor altijd
Ik mis je voor eeuwig
vaarwel lieve mam
~

~dansen of puinruimen~

Heeft u dat nou ook wel eens,

dat u zich afvraagd waarom we hier nou eigenlijk zijn?

Ik stel me deze vraag de laatste tijd weer erg veel,
en ik kom er steeds op uit dat ik hier niks anders kom doen dan puinruimen.
Tenminste,
daar lijkt het op.
En ik vind dat vreselijk frustrerend.
Had ik zoooo van alles op de rit,
staat nu alweer van alles in de wacht.
Net alsof het niet mag,
gebeuren er weer allerlei rampen waardoor ik niet verder kan.
Puinruimen dus.

Moet ik weer gaan zitten en me afvragen of ik wel de goede kant oploop.
Loop ik uberhaubt wel?
Sta ik niet stil?
En als ik stil sta,
is dat dan in het luchtledige ,
of is het om even tot inzicht te komen.

Ik weet het niet meer....
Tijd om tot inkeer te komen.
Dan kan ik daarna weer gaan dansen.
~

Afbeelding is ;De dans,
ets van Bibje uit 1988.

Wat zal ik zeggen.....

Gesprek was zeer verhelderend,

ja,

dat zeker,

ogen zijn niet alleen geopend maar ook wakker geworden.

Zo werkt dat dus.

Ik maar denken dat aangifte doen genoeg signaal is...

Je moet vooral vaak en veel bellen,

zodat je ellenlange lijsten hebt met meldingen.

Dat de jokkende mens vaker geloofd wordt dan degene die om hulp verzoekt,

dat was mij in deze al heel lang bekend,

maar dat zij zeggen zich bezorgd te maken en daarom dus eerder geloofd werden dan mij

was mij geheel nieuw.

Zo werkt dat spelletje dus,

je uit je bezorgdheid en doet dan je handen wassen in onschuld.

Jaha,

omdat je zo bezorgd bent mogen jouw kindertjes dus de beest uit hangen bij die ander.

En de politie wordt boter in de ogen gesmeerd.

Want tja,de belaagde reageert zo vreemd hè.

DUHUH

Na 5 jaar steeds weer op je hoede zijn,

steeds weer lastig gevallen worden,

steeds weer bedreigingen en verwensingen naar je toe geslingerd krijgen,

nooit rust in je eigen huis en tuin kunnen genieten,

altijd een kind moeten opvangen die steeds weer opgejaagd wordt,

uitgekotst wordt,

geslagen,vernederd,beschimpt en besmeurd wordt door een groep kinderen notabene.

Zou u dan ook niet een klein beetje vreemd reageren??????

Een beetje nerveus misschien?

Ietwat angstig voor de zoveelste klap?

En ietwat agressief na de zoveelste vernieling?

Wetende dat kindjes onder de twaalf toch niet vervolgd worden

en dat deze kindjes zich daar heel erg goed van bewust zijn?

De wijkagent heeft excuses aangeboden

voor verkeerd opgetekende aangifte,

waardoor kindjes geen medeplichtigen waren,

maar misschien er wel iets mee te maken hadden maar ja nu niet duidelijk??????

Voor het verkeerd begrepen hebben van de nood waarin wij zaten.

En heeft beterschap beloofd.

We gaan het zien en beleven.

Wordt nog steeds vervolgd.

~

~gesprek~

Vanmiddag eindelijk na jaren van wachten, met bemiddeling van slachtofferhulp,

een gesprek met de wijkagent.

Jawel,

die man die voor de veiligheid in de wijk moet waken,

en ons verhaal niet interessant genoeg vond om er ook maar meer tijd aan te besteden

dan een gesprekje met de daders.

Over consuminderen gesproken.......

Ik zie er nu al tegenop,

eigenlijk wil ik helemaal niet meer.

Werd me ook nog voorgesteld of ik een dader slachtoffer ontmoeting wou.

WOEAAAHHH

Echt niet!

Ik wil ze nooit meer zien.

Ik weet wel,

dat gaat niet gebeuren,

ik zal ze ongetwijfeld de komende jaren tegen komen in de stad,

aan het werk in een of andere winkel,

moet ik ze nog te woord staan ook.

Dat worden zwijgende handelingen vrees ik,

die druipen van haat en afschuw.

Nee,

een ontmoeting zie ik niet zitten.

Niet zolang zij nog zo overtuigd zijn van hun gelijk een ander te mogen treiteren,

geweld aan doen,

lastig vallen.

En daar de wijkagent ook nog van weten te overtuigen,

dat hij het niet nodig vind om echte actie te ondernemen.

Een babbeltje is echt niet voldoende na alle klappen,

vernielingen en bedreigingen die wij hebben ontvangen.

Vanmiddag dus,

wordt vervolgd.

~