Wonderlijke woensdag :)

Terwijl mijn zelfverzonnen pianostukje in mijn hoofd zingt, zit ik op de bank te genieten van de ochtend zon die naar binnen schijnt. Het is nog redelijk vroeg, en het is vooral heel erg stil in huis. Je hoort alleen mijn tikken op de laptop, het geknorrel van de kat, gepiep en gekraak van het huis en dan alles wat je buiten hoort. Van vogels in mijn wilde, woeste tuin tot aan het verkeer op de straat erachter. Dat is een drukke straat, dus veel verkeer. Vaak ook loeiende sirenes verkeer. Maar dat is niet nu.
Nu hoor je gesuis en vooral heel veel vogels.
Daar kan ik zo van genieten weet je dat, van vogels.....alleen maar vogels.
Vroeger, in de tuin van mijn ouders zat ik soms zomaar een tijdje alleen maar een beetje te zitten en naar de vogels te luisteren. Niet te lang, want de zon scheen daar genadeloos. Maar zo even daar zitten en even niks zijn was wel heel lekker.
Dat gevoel van in alles opgaan. Dat je de wind bent en het gras. Dat je het gezang van de vogels bent en de stralen van de zon.
Daar moest ik net aan denken, toen ik het berichtje over neef las die vandaag de uitslag krijgt van zijn examen. Ik deed dat nml heel veel in mijn examentijd. Tussen het leren door zat ik daar dan heel stil in de tuin. Helemaal op te gaan in alles. En de stress te vergeten.
Jahhhhh
En ondertussen droomt mijn pianomuziekje zijn weg naar de kosmos.
Ik droom naast de piano ook een cello en violen.
Droom mezelf componist van een stukje prachtige meeslepende muziek.
Kon ik het maar opschrijven, wist ik maar hoe.
Vooralsnog danst het in zwierige bewegingen in het luchtledige......
In mijn hoofd ;)

En terwijl ik hard op zoek was naar een passend ander muziekje, en deze natuurlijk niet kon vinden, besloot ik voor iets heel anders te gaan. Uit de top 40 van 1985, het jaar dat ik mijn examen deed.
Fijne dag allemaal!!!!

Slaapfeestje

Gisteren
toen dochter een wild feest sleepover met friends had beneden,
zat ik in mijn bed, klaarwakker (!) te wezen en muziekjes te scrollen op de pc.
Terwijl beneden een stel bakvissen en hoe noem je jongens van die leeftijd eigenlijk???? een herrie maakte vanjewelste. Er werd gelachen, gezongen, ik hoorde Knul regelmatig gezellig een liedje op de piano doen, er werd er meermaals eentje bijna dood gekieteld! en terwijl ik daar zo zat hoopte ik maar dat ze niet de tent afbraken ;).
Nu was het vreselijk warm gisteren dus alles stond open,
8 zwetende tieners, een kilo chips in allerlei smaken, liters met drinken, en een tv op 10. Waar ze zelfs nog bovenuit kwamen. Dat zal best ver gedragen hebben, dat geluid bedoel ik.
Gelukkig waren de buren op vakantie en hadden we Zoon gevraagd nog even een nachtje langer bij vader te blijven.
Nou dat was niets teveel gevraagd.
1 van de dames heeft het tot vanmorgen half 7 volgehouden.
Ik ben tussendoor nog tig keer wakker geworden. Dan schrok ik wakker van een gilletje of gelach. Totdat het uiteindelijk helemaal stil werd.
Toen ik vanmorgen in alle stilte naar beneden sloop in de hoop een leuke slaapfoto te maken, maakte ik zoveel tumult dat iedereen weer wakker werd. Moest ik ook de foon van dochter nog hebben om die foto te maken, die ze dus in de oplader had zitten, achter de bank. Moest ik klimmen om hem te pakken.. Ook dat nog.  Zij lag nog zo lekker.....
Sta je dan in je pyjama :(
Mocht ik ook niet eens de foto dichtbij dochter maken. Opnieuw klimmen dus....Zucht......
Ik ben maar weer naar boven gegaan na deze beschamende vertoning( ik had niet eens make-up op woeaaah) Wat dacht ik zeg. Mooi dat ik in bed gekropen ben en nog heel lang geslapen heb.
Ik was bekaf!
En ik was niet de enige haha
Inmiddels ligt het spul weer in hun eigen bed.
Dochter was al lerende in slaap gevallen, licht aan, dekens op de grond en het raam wagenwijd open. Zoon heeft haar toegedekt, licht uitgedaan enzo.
Nu maar hopen dat ze genoeg uitgerust is voor deze week, de laatste loodjes wegen toch altijd het zwaarst. Nog 3 weken.
Dan begint de zomervakantie!!!!!!!
Dat wordt 6 weken feesten....
YEAH!
Denk ik.
:)

De vriend van de zoon van de baas......

9:20
Ik ben al 2 uur wakker. Heel erg wakker. Na een super korte nacht. Spooknacht. Schriknacht. Onrust nacht. Laat slapen is nog tot daar aan toe maar dan wakker geflitst en gedonderd te worden...hart in mijn keel. Zweet onder de oksels. Vreselijk. Leek wel een bombardement.  Klaarwakker weer dus.
Om na de onweer weer in slaap te vallen en uit een nachtmerrie te ontwaken.  Geen idee waar het over ging hoor maar Dochter en Knul hadden de hoofdrol en moesten vluchten. Weer hart in mijn keel en heeeeeel erg wakker.
En sindsdien ben ik wakker.
Geen zon dit keer.
Wel veel vogelgezang en herrie in de lucht en wolken en warmte.
Het liedje had ik gisteren al uitgezocht. Een van de weinige Beatlessongs die ik echt leuk vind. Alle andere doen me aan bollenpellen denken haha
Toen ik als bakvisje van 13 achter de kist zat en 3 weken lang de Beatles aan moest horen. Vriend van de zoon van de baas was Beatlesfan en zij beheerden de radiocassettespeler.
Na die 3 weken was ik wel klaar met de Beatles en de jongeman. Lullige was dat de zoon van de baas, de neef van vriendin was, en er dus geen ontkomen aan was. Waar neef was was vriend :(
Dat is allemaal alweer 34 jaar geleden.
Echt lang
Soms kom ik de neef nog wel eens tegen. Dan kijkt hij me met zo'n "wie ben jij ook alweer" blik aan. De vriend heb ik (denk ik) nooit meer gezien. Of het moet één van die personen zijn die ik met zo'n blik aankijk, terwijl ik geen idee meer heb waarvan ik hem ook alweer ken. Dat worden er ook steeds meer namelijk. Jah..zucht......
Nou ja....
In ieder geval is dit mijn liedje voor vandaag.
En nu maar hopen dat de weergoden goed luisteren,  want erg veel zon heb ik nog niet gezien :(
Fijne pinksterzondag!!!

Zwijmelen op Zaterdag

Oehoehoe ben wel weer heel erg laat met mijn Zaterdag Zwijmel
Ik weet gewoon niet wat ik kiezen moet.
Ik werd wakker met mijn eigen piano-muziekje in mijn hoofd en daarna kwam "Eet" van Regina Spector en die zit nu alweer uren in mijn hoofd.
Omdat ik verder ook niets te vertellen heb,
of nee,
ik heb gewoon even geen zin om een wandeling over het blad te maken. Laat ik het hier even bij......
fijn weekend allemaal!!!!

De dag erna :)

Gisteren kroop ik weer een jaartje dichterbij Sarah. De koosnaam die mijn opa me altijd gaf. Hij maakt het niet meer mee. In 96 is hij al overleden. Na 16 jaar invaliditeit door een aantal hersenbloedingen.
Mijn sterke opa was niet meer. Wat overbleef was een verdrietige boze man, die als hij mij zag altijd huilen moest. Dikke tranen. Alleen bij mij. Dan hield ik hem stevig vast en al wat hij kon uitbrengen was oui oui oui oui....terwijl hij met zijn hoofd schudde. Het leven was hard geweest die laatste jaren. Zijn geliefde bezigheden maakten plaats voor eindeloze revalidatie en dagopvang....waar hij eerder langs de lijn stond als coach en vele boeken verslond legde hij nu puzzels en kreeg hij loop en praat therapie. De frustratie was zo groot dat hij steeds in woede ontstak en oui oui oui schelde naar de therapeut. Rissige man was hij. Temperamentvol. Hij gaf het uiteindelijk op.
Daar moest ik ineens aan denken net...
Ik zou eigenlijk over iets heel anders schrijven:
Over hoe Zus gisteren kwam met de jongste en hoe Dochter naast haar stond. Alles armen en benen, en hoe ze gewoon ineens een kop boven haar uit stak. Ik moest even knipperen hoor. Jeetje.....ik zie ze nog huppelen op het gras. Twee kleine kindjes......... En nu zaten ze op de bank elkaar goede raad te geven tijdens het haren vlechten. Onze twee mooie meiden.
Waar blijft de tijd toch?

Nooit gedacht dat het allemaal zo snel zou gaan.
Nooit gedacht ook dat ik van binnen nooit ouder word. (Opoe had zo'n gelijk) Van binnen ben ik oneindig en leeftijdsloos. Daar zit zoveel ruimte om gewoon te zijn en te genieten en te dromen en ervoor te gaan. Ik ben oneindig...en mijn jasje...ach...die is nog niet eens voor de helft versleten. Ik heb nog wel even te gaan.
:)
Ga ik nu de taart van gisteren opmaken mjammie!!!!!

Blue Monday

Kwam vorige week een oud verhaal tegen tijdens het kastopruimen. Ging zitten en las het in 1 ruk uit. Zwijmel en swoon was het. Super romantisch en och...lief....zo lief.
Ik dacht:"Waarom niet?"
En begon met verbeteren.
Inmiddels een week verder en vele momenten van hevige zelf-twijfel. Ik heb het verhaal verprutst. Ik kan er niks van. Dit is echt zo stom. Wie leest dit nu?
'T lijkt de bouquete-reeks wel. Pfffffff
Goedkoop romannetje...tsssss wat zullen ze wel niet denken zeg. Dit kan echt niet.....
afijn
Alles skeletten in de kast,die er rammelend uit kwamen rollen. Met veel gedonder en geraas. Al mijn puber-zwijmels in een hoopje op de grond. Alsof het geen drol waard is.
Maar dat is het wel!!!
Mijn dromen mogen het daglicht best zien hoor! En ik hoef me daar echt niet voor te schamen!! Het zijn mijn verhalen!!! Ik heb ze bij elkaar gedroomd en uitgeschreven!!!! Who cares of er mensen zijn die het niks vinden!!!!! Ik hou toch ook niet van elk genre. Jeetje zeg.
Nou ja.
Ik had er wel een 'Blue Monday' van.  Ik raakte zo van mijn verhaal af, dat ik nu met een hoopje los papier zit, wat niet meer als een vloeiend geheel leest. Zoveel heb ik weggestreept en weer bijgevoegd. Zucht....dacht ik.....diepe zucht.....

En toen kwam ik dit tegen...jaaaaaaa
Ik blij. Nu kan ik weer verder. Mijn vingers kriebelen om de pen (jawel een echte vulpen) weer op te nemen. Zal ik voor mijn 50ste dan toch een keer dat boek geschreven hebben????
Het komt zo wel weer een stukje dichterbij :)

Mam

Huh???
Nou staat hij toch hier!?!
Maar ik had hem niet...?...toch? En ik denk aan haar vraag aan mij.
"Wil jij dat emmertje met het dekseltje weer meenemen?"
"Emmertje met dekseltje?" Vroeg ik. Geen idee waarover ze het had.
"Ja, ik heb jou dat emmertje toch meegeven?" Zei ze stellig.
"Nee hoor!" Had ik gezegd."Die staat gewoon in de kelder."
"Nee daar staat ie niet hoor." Ze begon te twijfelen en Zoon liep naar de kelder om te kijken.
"Jawel hoor oma, hier staat'ie!" Riep hij vanuit de keuken.
"Ik dacht toch echt dat ik hem jou geleend had" mompelde ze en keek me verward aan. "Ik zou toch zweren..."
"Ik weet van niks hoor." Zei ik nog.
En nu staat'ie zomaar hier op het terras. Zo te zien al een hele tijd ook. Hij is modderig en staat vol met groen water.
Even ben ik in de war.
Hoe kan dat nou?
Ik haal mijn wenkbrauwen op tot ineens het besef komt dat dit heel logisch is.
Ze is immers al 4 jaar dood.
............

Ze hield van Cliff