Donderdag dommeldag

Bibje droomt een boekje op de bank

Het is weer zover, dat ik moe ben en niet slapen kan en dan overdag in slaap val terwijl ik zo graag van alles wil doen. Maar daar veel te moe voor ben. En dat ik een hoofd vol heb terwijl ik zo graag wil lezen. Maar ja er past echt niets meer bij. Dat ik eigenlijk gewoon helemaal stil moet zijn en leeg en vooral mijn ogen en hoofd rust moet gunnen, maar dat ik van binnen zo ongedurig ben dat dat niet lukt. zooooooo dat was een hele lange zin.....maar snel puntjes en comma's toevoegen.
Zo ben ik er dus aan toe.
Het wil even niet meer met mij.
Ik sta even helemaal vast en toch en toch en toch ratelt het in mijn hoofd maar door.
Boordevol gedachten, en to-do lijstjes. Boeken die ik wil lezen, schilderijen die ik wil maken, plannen die ik heb, droom droom droom droom droom....
Ik kan er gewoon niet meer van slapen.
Lig te stuiteren in bed, maar dan in mijn hoofd.
Zoiets...
En het rare is, ik zou niet weten waarom.
Ik bedoel maar, wat doe ik nou heel? Ik ben niet meer bezig met het hoofd boven water te houden, te vechten tegen....en al helemaal niet wild aan het rondrennen. Ik doe niks van dat alles. Ik ben alleen maar in en om het huis bezig. Kleine dingetjes(en daarna uitgeput zijn, blegh stomme lijf)

Bibje's sloffen voor deze winter, lekker warm!!!

Kortom, ik heb flink last van de ingevallen herfst!
Hoe gezellig ik het ook vind, deze donkere dagen voor de kerst, en daarna de weer lichter wordende dagen van de winter, ik kan maar niet wennen aan de kou. En koud heb ik het alweer. Ondanks dat het buiten nog zacht voor de tijd van het jaar is, heb ik het koud. Heb ik de dikke sloffen alweer aan, de kruik mee naar bed, en de extra sprei er alweer op. Zoek ik alweer voor het zoveelste jaar op een rij naar thermo ondergoed op natuurlijke basis voor een beetje aardige prijs en droom ik van die houtkachel die nog immer op het wenslijstje staat. Jahhhhhzucht hhhhhhhh
Nou ja, tegenwoordig rijgen de dagen zich vliegensvlug aan elkaar. Dus die hele winter, die is op een goede dag voorbij. Nog voordat ik er zelf erg in heb dat het echt winter was. Daarom ga ik nu mooi niet zitten sippen. Ik ga de deur uit. Ja!
Boodschappen doen.
In het donker(spannend)
En nu maar hopen dat ik het niet al te koud zal hebben....
ik ga vliegen Baaaaaiiiiii

Zwijmelen op Zaterdag

knipsel van juf uit het Bibje poeziealbum

Ik zit al een hele tijd met een liedje in mijn hoofd van vroeger, waar ik de artiest niet van ken en de titel ook niet. Ik dacht dat ik het ooit op een afspeellijst had gezet maar ik kan het niet vinden, en daar baal ik dan zo van hè!
Het deuntje zit in mijn hoofd, wil er niet uit! Ik neurie , ik fluit en ik probeer zo goed en zo kwaad het gaat tekst te herinneren...maar ik kom niet echt veel verder. pfffffffff echt irritant.

Moet ik nu dus een ander nummer zoeken en ik heb geen idee welke. Eentje uit dezelfde tijd dan maar...maar ja welke dan? Er zijn er zoveel....en dus verdwaal ik nu in de keuzes die ik kan maken.  Alles komt voorbij.
Dirk-muziek,
Bib-muziek en eerste klas muziek..
Ja ook eerste klassertje-muziek.
1973 ging ik nml naar de eerste klas. Ik zie ons nog staan op een rijtje voor in de hal. Gebracht door onze mamma's, op een snikhete dag. Een enkeling was in badkleding zo heet was het toen. Onze namen werden opgenoemd en zo gingen we in een rijtje naar ons nieuwe lokaal. Onder leiding van , wat later bleek, een heel vervelende juf! Het jaar dat ik heel vaak na moest blijven en op de gang zat. Het jaar dat ik niet meer mocht praten en lachen en de hoofdmeester veelvuldig bezocht.
Meestal in tranen, want ik vond de juf vreselijk oneerlijk. Ik kreeg ook heel vaak de schuld in mijn eentje als we met zijn tweetjes hadden zitten giebelen en kletsen. Ik kon toch ook moeilijk niet antwoorden als iemand wat vroeg, dat was onbeleefd......ZUCHT......de eerste klas was geen onverdeeld succes. Op leergebied waren er geen problemen hoor. Ik was een slimme meid. Maar ja, ik was altijd zo snel klaar en die kwebbel hè.
Dus stond er op elk rapport dat jaar; "Bibje praat erg graag"
Ik weet nog dat ze ooit, toen ik weer eens na moest blijven , een kopje koffie kreeg van een 6e klasser. Die was al heel groot. Een fascinerend meisje, ze was heel licht blond, bruingebakken door de zon en had bleke lippen. Ik vond dat zo raar.....
en ze viel zomaar flauw!!!
Dat had ik nog nooit gezien. Het zag er heel raar uit, niks in elkaar zakken. Ze stuiterde zo achterover, net een gummipop. Met het meisje kwam het gelukkig allemaal helemaal goed hoor, maar wij( ik was samen met een klasgenootje) werden niet even gerustgesteld. In plaats daarvan werd ons gemaand dat we door moesten schrijven, strafregeltjes. Stomme juf.
Toen ik twee jaar later bij een net zo vervelende meester terecht kwam, was ik er wel klaar mee. Hij gooide de krijtjes en bordenwisser naar mijn hoofd, en of ik die bij het naar de gang gaan even aan hem wou geven. Ik ben boos naar de hoofdmeester gebeend en heb mijn beklag gedaan. De meester moest toen uitleg komen geven, terwijl ik in boze tranen op de bank zat. Hij moest zijn excuses aanbieden en kreeg een flinke reprimande. Ik kreeg daarna extra/moeilijker werk in de klas waardoor ik me niet meer verveelde. Vanaf dat moment was hij een top meester. Nooit geen last meer mee gehad :)

Nou ik heb wat gevonden hoor....fijn weekend!!!!!
~enjoy~

Het stil.....op woensdagavond.

Daar zit ik dan, helemaal in mijn uppie, Het is stil in huis. Mijn twee tieners liggen te slapen. Ja U leest het goed, ze slapen. Na maanden van niet kunnen slapen en onrust en gedoe in de avond en nacht, heb ik nu het rijk voor mij alleen. Helemaal voor mij alleen.
En ik vind er niks aan!
Ook dat nog.
Ik voel me wat zieligjes, beetje eenzaam, sipjes......
Had ik hier zo naar uitgekeken, ja best wel. Een beetje ruimte voor mezelf. Eindelijk tijd. Vind ik er niks aan. Weet ik niet wat ik ermee aan moet. Zit ik hier wat te rommelen en lummelen en nou ja niks niet gezellig dus. Waar ik vroegah als single jonge meid nog gezellig op de bank zat met de poezekat en poezelot en een pot thee op een lichtje in de kamer, zit ik nu moederziel alleen. Geen poezert te bekennen, en de thee staat ook niet op het lichtje.
De ruimte is veel te groot om alleen in te zitten. En te stil....want daarstraks heeft de televisie het begeven. Het beeld ging eerst op een balkje en na wat gerommel met de kabel(want ik dacht dat het daaraan lag) ging het beeld op zwart. POEF zei de tv, en dood was 'ie.
Midden in DWDD

Zal je altijd zien.
Nu had ik de tv van mijn ouders nog. Zo'n hele grote, voor-het-breed-beeld-tijdperk-televisie. Hij paste al niet in mijn brocante tv-kastje en eigenlijk ook niet op het dressoir. Die moest ik een kleine 10 cm van de muur af zetten zodat de tv niet voorover eraf zou kukelen. Mijn vader had hem uitgekozen toen hij het allemaal niet zo heel erg goed meer zag. Dat ding had dus een mega toeter erachter hangen. Jah....
En zo raakt zo langzamerhand alles versleten wat ooit van hun was. En komen mijn eigen spulletjes weer te voorschijn. Tijd om de boel maar weer eens een keer om te gooien. Wat zal ik doen, alles verslepen? Voor achter zetten en achter voor? Of zal ik het wat minder voortvarend aanpakken....en alleen de kast en tafel omwisselen. Ik denk dat ik maar voor het laatste ga.
Ik weet nog niet wanneer, maar dat het gebeuren gaat voordat het sneeuw gaat vallen dat is wel zeker! (zegt ze stoer! HA)
Nu maar hopen dat dat nog een hele tijd gaat duren,,,,ik heb er nog even geen zin in, dat gesleep met die kast pfffff hihi

 Ik doe maar even een Dirkmuziekje voor het slapen gaan. Welterusten!

Zwijmelen op Zaterdag

Gisteren op het strand- foto van Gre Visser

Het is een herrie op zolder waar Zoon slaapt. Hij heeft, geheel conform pubermaatstaven, de stereo op hard gezet en uit zijn boxen denderen nu de tonen van een of andere heavy metal band. Het voelt alsof je in een storm staat.Met je haren wapperend achter je en je gezicht strakgetrokken. Hangend tegen een muur van lucht. Zo zie ik dat dan voor me.
Ik vraag me altijd af in welke staat de liedjesschrijvers geweest zijn.
Vast niet best, want de boosheid en de wanhoop schreeuwt er vaak vanaf.
Ik vond dat vroeger al vreselijk om aan te horen, het is mij te heftig.
Maar dan Zoon, die heeft dat nodig lijkt wel. Om even flink tegen aan te hangen, te vechten, weerstand te bieden. En luchtgitaar te spelen(bij gebrek aan een echte electrische gitaar haha) Het duurt altijd maar kort, langer dan een half uur red hij zelf ook niet. Dan gaat dat ding weer op zacht, en soms zelfs gewoon helemaal uit.
Maar nu dendert het nog even door de boksen.
Straks komt vader.......

"The Tragic Truth"

I'm drowning in the bottom of a bottle.
Running from a man I swore I'd never be.
No one ever has to face tomorrow.
But I'm the one that has to face me.

It's the demons I've created for myself.
The tragic truth.
It's hard for me to understand myself.
So it has to be hard as hell for you! (For you! You!)

Are we born to be broken, sinners, and thieves?
Someone tell the heavens I'm ready to escape! (You!)
This is not what I wanted not what I need!
Take it all, tear it all, rip it all away!

I can't say the Devil made me do it.
I chose to be the one I am, the way I am today.
I wish there was but there's no way around it.
In the end I made the choice and will not die ashamed.

It's the voices screaming in my head.
The tragic truth.
It's hard for me to understand myself.
So it has to be hard as hell for you! (You! You!)

Are we born to be broken, sinners, and thieves?
Someone tell the heavens I'm ready to escape! (You!)
This is not what I wanted not what I need!
Take it all, tear it all, rip it all away!
Take it all, tear it all, take it all, tear it all away!

Are we born to be broken, sinners, and thieves?
Someone tell the heavens I'm ready to escape! (You!)
This is not what I wanted not what I need!
Take it all, tear it all, rip it all away! (Away!)

Are we born to be broken, sinners, and thieves?
Someone tell the heavens I'm ready to escape! (You!)
This is not what I wanted not what I need!
Take it all, tear it all, rip it all away!
Take it all, tear it all, rip it all, tear it all! (It all away)
Someone tell the heavens to take it all, tear it all away!



Fijn weekend!!!!!

Gele-brillen-therapie

collage in geel

Ik heb zo een behoefte aan de kleur geel, hoe meer hoe beter. Kuikentjes geel graag. Zonnegeel, fris helder fleurig geel. Oppeppend geel.
Als tegenwicht voor buiten.
Het is al dagen mistig, heiig, somber, grauw, grijs, koud, het is zo akelig koud. Waterkou. Hoewel dat op deze foto van een stadsgenote niet te zien is. Je ziet wel hoe veel vocht er in de lucht hangt. En dat is niet fijn. Hoewel het wel sferische plaatjes oplevert, dat dan weer wel.
Maar ja, wat heb ik nou aan sferische plaatjes als ik het koud heb en als ik last heb van die piepvocht in de lucht. Ze lopen stilletjes aan weer vol, en dat vind ik niet zo fijn, zeg ik nu voorzichtig. Kou, en vocht, en grauw.....BLEGH

uitzicht Mariendal-foto van Gre Visser

Daarom dus wil ik geel. Vrolijk zonnig, gezellig geel. Zomers geel.
Gelukkig had ik de Flow, en daarin vond ik geel. Wat ik aan stukken gescheurd heb en opgeplakt. Elke zoveel minuten kijk ik even naar dat geel. Dan kan ik er weer tegen voor een paar minuten.
Moet ik nu ineens denken aan die gele bril die ik ooit bij de H&M kocht. Het moest een zonnebril voorstellen maar daar was hij toch wat te helder voor. Als de zon scheen zag ik niet zoveel meer haha
Maar dan op grauwe dagen. Dan werd de wereld zó zonnig, en ik daarvan zó vrolijk dat ik op die dagen de bril maar wat graag op deed!
 Gele-brillen-therapie!
Het klinkt voor geen meter maar het hielp wel. Kleurentherapie optima forma* ;)
Dussssss
Een gele bril graag!
En dan wil ik ook een roze!!!!!!!


http://www.kleurenpunctuur.nl/pdf/mailing2012-04.pdf
http://shop.kleurenpunctuur.nl/kleurenbrillen/p-1a/

nog maar 1 uur verwijderd van zonnetijd :)

Mam's roosjes in mijn tuin

Ja...daar zit ik dan. Ik dacht ik doe het even, dat stukje schrijven over wat ik allemaal niet beleefd heb maar wel had gewild. En dus deed ik alvast de foto's plaatsen, en de muziek had ik al uitgezocht en toen was ik er klaar voor. Dacht ik dan hè.
Nou ja maakt het ook uit.
Ik zit hier nu en dus zal ik wat schrijven.
Waar zal ik het eens over hebben.
Zal ik eens vertellen dat ik gisteren voor het eerst mijn vaders naam op zag doemen in het rijtje van internet aansluitingen uit de buurt.(wifi) Zoon en ik keken er samen naar, beetje dwaas verbaasd. We keken elkaar aan en grijnsden wat. Dirk dus! "Hallo Dirk", zei ik in gedachten."Ben je daar eindelijk."
Hij bleef de hele verdere dag in het rijtje staan. Ergens voelde dat zo fijn.....beetje raar ja, eigenlijk wel. Vandaag was Dirk trouwens in geen velden of wegen te bekennen. Hij staat niet meer in het rijtje.
Droomde ik gisteren nog even dat hij zomaar op het scherm zou poppen, via facebook ofzo. Met een "Hallo mijn hartje." Dat zou nog eens gaaf zijn. Dan kon ik hem eindelijk vragen hoe het daar nou eigenlijk is in de hemel. En hoe ze het vinden daar zo met zijn allen. Is iedereen er ook?  Misschien kwam mijn moeder ook nog even, droomde ik zo verder. Dan kon ik haar gelijk vertellen hoe goed haar rozen het in mijn tuin doen. Ze blijven maar bloeien, zo mooi! Ik denk dat ze daar best wel blij van zou worden

Vriendje kwam ook nog even langs

Kon ik haar ook nog even melden dat Dochter nu al bijna een half jaar een vriendje heeft, die gisteren nog even aan kwam fietsen en dat ze zó op haar lijkt. Ik denk dat ze daar ook wel mee in haar nopjes zou zijn geweest. Ze was toch haar miepselotje. Ik denk dat ze vriendje ook wel gemogen had.
Zo zat ik dus even te mijmeren.
Dat kan je zo hebben niet waar?

En Dirk was er ook nog even.....

Verder heb ik veel geslapen, en gegeten. Ik kan weer eten. Niet dat het verteren nu al zo goed gaat, maar het blijft binnen. Nu is het Zoon die geveld is. En bij hem is het een stuk erger dan bij mij. Hij ligt dan ook gevloerd in bed. Arme ziel. Ik hoop maar dat hij snel beter wordt.

Afijn,
een heel verhaal en niks van dat alles gaat over de titel van dit blogje.
Het is dan ook de titel van het stukje wat ik gisteren schreef, over hoe we al jaren in de zomer twee uur voor lopen op de zon. Beetje een zeurlogje, omdat ik me elk jaar weer opwind over die mensen die dan roepen dat het maar zomertijd moet blijven, want dan blijft het zo lekker lang licht. pffffff alsof dat zo belangrijk is. Ik wil gewoon in het donker slapen, ja ook in de zomer. En dat kan dus niet doordat de klok twee uur vooruit is gezet. Bovendien hou ik er niet zo van om steeds zo achterlijk vroeg op te moeten staan. Je lijf hou je namelijk niet voor de gek, die houdt zich gewoon aan de zonnestralen. Zo! En nu hou ik er weer over op!
Tijd voor muziek, wat klinkt als een zomerbries op een warme dag.
Dan kruip ik nu in mijn bed :)


Hier kun je de zonnetijd berekenen: http://www.theorderoftime.com/zonnetijd2.html

Zwijmelen op Zaterdag: Zo Misselijk :(

Heide in onze duintjes-foto van Jenny van der Wal

Het is zeuren met mij deze week. Was ik in het begin nog heel stoer bezig en zei ik zelfs tegen iemand dat ik eigenlijk nooit last had van buikgriep, hing ik mooi woensdagnacht boven de wastafel.
En ook al heb ik mijn maag niet meer van boven geleegd, ik ben gewoon nog steeds misselijk. Er gaat niet veel meer in dan hier en daar wat papjes, water en crackertjes. Als het maar niet te zwaar op de maag ligt en te uitgesproken van smaak is. De appelmoes, die ik dus zo enthousiast maakte gisteravond, is aan mijn neus voorbij gegaan. Van dat ene proefhapje was ik gelijk kotsmisselijk. Ondanks de honger kreeg ik er niet meer in dan een glaasje warm water.
Zoon heeft de honneurs waargenomen voor mij om dochter in de vroege morgen op weg te
helpen(broodje smeren, spulletjes klaar leggen, wakker maken en gedag zwaaien)  En gaf mij de opdracht om vooral in bed te blijven. Nou dat was niet moeilijk hoor. Tenminste niet tot vanmorgen. Toen werd ik onrustig en wou ik wat doen.
Ik heb een miljoen plannen in mijn hoofd. En de grootste was het omgooien van de huiskamer. Ik wil het weer knus en gezellig en klein maken. De zomer-ruimte mag nu wel weer weg. Maar dan moet ik wel fit zijn natuurlijk. Met een kast van tig kilo en een bank al evenzo doe ik dat niet effetjes(met de hulp van Zoon) Ik sta nu te zwabberen op mijn benen. En ik ben nog steeds niet lekker.
Bedje op de bank dan maar?
Nah
De bank is zo klein.
Liever zette ik een bedbank in de kamer, zo'n ijzeren. Dat ligt tenminste lekker en met genoeg kussens zit dat ook heerlijk. Ik denk daar al een hele tijd over. En gezien de staat van onze bank (doorgezakt ) wordt het wel tijd voor iets anders. Iets wat makkelijk te verslepen is en makkelijk te repareren en ook nog eens makkelijk schoon te maken. Ik kan me er nu al op verheugen weet je dat?
Net als op de kerst in de sneeuw.
En een heleboel gezellig films voor als ik door de sneeuw geploegd heb en weer knus opgekruld op mijn bedbank zit. Met een kop thee, chocolade cake en een dekentje! jaaaahhhh dat wil ik :)

de vuurtoren in de sneeuw (foto van Jefrey Lopez Gazquez)

Ik heb een heel zwaar leven...nee nee echt waaaaaaaaar ......nu ik niet iets lekkers kan eetuhhhhhh
Zou ik dan nu mijn buikje eindelijk eens kwijtraakuhhh.... heus... het kan, echt waar....
Het zou zo fijn zijn, als ik`maar niet zo mis-se-luk wààààs

hihi
fijn weekend!!!!
(hij was al eens geplaatst maar ik vond hem zo grappig toepasselijk)