I am you

Eerste probeersel

Gisteren ben ik weer in mijn atelier gedoken. Terwijl de kids nog sliepen begon ik aan mijn indigo avontuur. Het 6e chakra was aan de beurt. De plek waar dromen, herinneringen en toekomstbeelden samen komen. De plek waar je God ontmoet. Het was de chakra waarbij ik in de meditatie ineens heel hard moest huilen. Ik zag er dus een beetje tegen op om deze te doen. Ik loop daarom ook wat achter. Ik begon met wat gedachteloos gekrabbel op het papier. Smeet verf erop( die dikke vlekken) en daarna goudverf. Ik vind de kleur goud het beste bij de goddelijke vonk passen. Nu ik zo naar dit eerste beeld kijk zie ik ineens het hart in het hart van de schildering....wel toevallig, want nadat ik deze volledig heb verprutst zie ik ineens allemaal kleine hartjes erin ;)
Omdat ik zoveel verf erop gesmeerd had en veel water gebruikt had heb ik twee vellen gepakt om afdrukken te maken van deze. Zie hieronder....

afdruk 1, mooie achtergrond/ basis

afdruk 2, maar dan al wat verder doorgewerkt.

Daarna ben ik verder gaan werken op de eerste, en weer afdrukken gemaakt en op een gegeven moment had ik de eerste zo dicht gesmeerd, dat ik hem opzij legde. Het was wel een goed beeld van hoe ik me van binnen voelde bij dit chakra. Chaos, onrust, verdriet, niet goed kunnen zien. Ik ben daarom verder gegaan met de andere twee. Heel voorzichtig heb ik de beelden achter die grote wolk tevoorschijn getoverd. Onderstaande was de eerste. Nog wel chaotisch, maar je ziet al helderder.

afdruk 1, verder doorgewerkt

En toen kwam ik bij deze aan. Ik besloot met mijn ogen dicht het potlood over het papier te laten gaan. Toen ik weer keek zag ik figuren. Die heb ik verder uitgewerkt. Toen kwam tekst.......
I am you (de baby) You am I ( het kind) I was you (de volwassene rechts) en I will be you (de vage verschijning links)
Heden verleden en toekomst komt daar samen, als verbeelding voor het innerlijke scherm waarop je je leven vorm geeft. Waar je je dromen droomt. Waar je je verleden herinnert. Waar je jezelf realiseert. Alles begint bij een beeld in je innerlijk. Dat is dus deze hieronder.

afdruk 2, I am you...

De laatste heb ik achter tralies gezet. Symbolisch, omdat dit stuk bij mij nog gevangen zit in tranen en angst en afwijzing. Toch is er al een opening, een heling aan de gang. Dat zie je aan de hartjes die zijn verschenen in de verf...ik moet ze alleen nog even aandikken. :)

het origineel maar dan vele lagen later

Ik weet niet of ik vandaag nog weer aan de slag ga of dat ik het eerst een dagje laat inzinken. We zien wel. Voor nu ben ik helemaal blij dat ik zo door dat stuk geschilderd ben. 
*´¨)
¸.•´¸.•*´¨)
(¸.•´ ★ *¨*•.¸¸.. ★*¨*•.¸¸.. ★*¨*•.¸¸.. ★*¨*•.¸¸..Enjoy...

Bijna Weekend

En nog een blauw :)

Half 6 was het, maar ik was al eerder wakker. Eigenlijk ook niet, ik was bewust dat ik niet echt meer sliep. Mijn lijf zat me in de weg. Ik kan me niet heugen wanneer ik wakker werd en me goed uitgerust voelde. Meteen een lach op mijn gezicht had en zin had om de dag te beginnen. Dat is al eeuwen geleden.
O wat kan ik daar naar verlangen.
Hoewel ik in een visualisatie niet eens het gevoel meer op kon wekken. Best wel triest eigenlijk dat ik niet meer weet hoe het voelt om wakker te worden en dan zomaar uit bed te stappen zonder pijn, benauwd, onrust en moe zijn. Ik kon van de week in een geleide meditatie ook het gevoel van "alles kunnen" niet meer oproepen. Ik heb al zo lang niet meer alles gekund dat ik ook niet meer weet hoe dat dat voelt. En wat zou ik dan gaan doen?
Een paar jaar geleden kon ik zo vol overtuiging opnoemen wat ik allemaal wou en dan voelde ik de vreugde en de vrijheid door me heen stromen. Tegenwoordig voel ik  de vermoeidheid, het uitgeput zijn, het stuk zijn, als ik alleen al denk aan rennen, dansen, zingen.  Laat staan dat ik mezelf lekker in de tuin zie gruttelen/werken. Of nu eindelijk eens die muren schilder in mijn atelier. Na afloop word ik steeds weer genadeloos afgestraft.
Gelukkig is dat een stuk minder als ik schilder.
Dan ga ik zitten en laat ik mijn innerlijke beelden naar buiten vloeien. Dan heb ik helemaal geen last van niet kunnen vliegen. Met mijn ziel kan ik alle kanten op. Ik vlieg dan energetisch...zoiets. Ik wordt één met de dans op het papier, de werveling van de beweging, de tonen van de muziek.
Ik ben niet meer mijn lijf maar de verf die vloeit en de kleuren die ik kies.
Dat is wat kunst maken met me doet. En dat is ook meteen de reden dat het zo ontzettend belangrijk is voor mij. Het houdt me positiever dan welke andere methode dan ook. Het spoelt als het ware alle negativiteit uit mijn ziel. Ook al wil het lijf dan niet zoals ik wil, mijn ziel is vrij. Helemaal vrij, om daar te gaan waar het goed is. Om te vliegen en te dansen en heel hard te zingen. Mijn ziel is een oneindige stroom van scheppingen. Het is gewoon een kwestie van durven toelaten, durven in die stroom te stappen, durven uit de schaduw te stappen zo in het licht. Het maakt niet uit hoe gebroken ik ben, ik ben goed zoals ik ben. Ik ben mooi zoals ik ben. Ik ben waardevol zoals ik ben. Ik vlieg misschien niet zo hoog, en zo hard, maar ik vlieg zoals Bibje's horen te vliegen. Dwarrelend op zoek naar de mooiste bloem voor de lekkerste zoete nectar. :)
Het is een liefde die blijft!

Hier ben ik nog maar net aan begonnen...Blauw, ik hou toch wel van jou...

*´¨)
¸.•´¸.•*´¨)
(¸.•´ ★ *¨*•.¸¸.. ★Fijne dag*¨*•.¸¸.. ★*¨*•.¸¸.. ★*¨*•.¸¸.. ★

~herinneringsstapeltje~

Wolky

paddestoeltje en vrouwenmantel

herinneringspiraal voor mijn moeder..

tis nu 7 maanden geleden dat ik deze oprichtte, inmiddels is de spiraal helemaal overgroeid door het gras. Alleen het stapeltje staat nog fier rechtop. net als de herinnering.
Ik stelde me voor dat ik dicht bij mijn moeder kon komen als ik die spiraal zou lopen. dat het stapeltje stenen als een altaar was, mijn lijntje naar de hemel. Waar we in de geest samen konden zijn. Waar God de hemelen even zou openen, zodat we elkaar weer konden ontmoeten. Tegenwoordig is ze aanwezig in mijn dromen.....

_________________________

It's been 7 months ago when I erected this , the spiral has been overgrown by the grass since then. The pile of stones is still standig boldly upright. Just like the memory.
I imagined that walking the spiral would bring me close to my mother. That the pile of stones was like an altar , my link to heaven. Where we could be together in spirit. Where God would open the heavens for a while, so we could meet. Lately she has been there in my dreams.....

~

~Alles wat je aandacht geeft groeit~

Een plan dus.
Ooit heb ik een plan geschreven voor een bed&breakfast, die ik al had in mijn eigen huis. Ik wou nml uitbreiden van 1 tweepersoonskamer , naar een klein appartementje op zolder en de kamer die ik al had. Ik wou ook het hele seizoen open, ipv alleen de zomervakantie. Dat seizoen duurde dan van Pasen tot eind oktober. Ik onderzocht mijn doelgroep. Las me in over hun vakantiespreiding. Onderzocht mijn motieven om dit te willen blijven doen en ging op zoek naar manieren om mijn bed&breakfast te promoten. Ik maakte een schatting van de inkomsten en uitgaven. Ja ik zag het helemaal wel zitten. Alles lag klaar op de plank.
En toen werd ik verliefd.....
Mijn lief zag het helemaal niet zitten, hij wou geen vreemden in huis. Exit plan. Het is nooit uitgevoerd. De volgende zomer was mijn bed&breakfast niet meer open. Dat was 12 jaar geleden.
Vele dromen en ideeën later sta ik nu dus voor de uitdaging om een nieuw plan te maken. Niemand die me nu nog gaat tegenhouden.
Ik ga weer onderzoeken wie mijn doelgroep is, hoe ik hun aandacht kan vangen en vasthouden. Ik onderzoek mijn motieven, de plek waar ik mezelf wil vestigen en ik bedenk de prijs van een consult. Ik ben wel even bezig denk ik zomaar.... het is nog niet zo een twee drie geschreven. Maar denk je eens in hoeveel energie ik kan sturen naar mijn droom als ik ermee bezig ben. Hoe ik de Kosmos alvast seintjes kan gaan geven om alles op een lijn te brengen. Stel je eens voor wat een kans dat is om het te doen slagen. Er is niet alleen sprake van "Een goede voorbereiding is het halve werk" maar ook van "Waar je je aandacht op richt groeit". Hoopvol niet waar?
Ik ga morgen beginnen!

__________________________________

A plan.
I once wrote a PLAN for a bed&breakfast, I had one already in my own house. I wanted to expand my one double room I had , to a smalle appartement in the attic and the one double and the room I had. I also wanted it to be open the whole season in stead of just the summer holidays. The season is from easter till the end of october.
I considered the target groop. Studied their holliday spread over the year. Examined my motives for wanting to have a bed&breakfast and began looking for ways to promote it. I made an estimate of earnings and expenditures. Yeah i saw lots of potential. Everything was ready for the go.
And then I fell in love.
My love did not like this, he did not want strangers in the house. Exit plan. It was never implemented. The next summmer ,my bed&breakfast was no more. That was 12 years ago.
Many dreams and ideas later I have a new goal. Nobody will stop me now. I am going to investigate my target groop. How do I capture their attention and how do I hold it. I examine my motives, the place where I want to establish myself and what the best prize of a consult will be. I will be bussy for a while I think.It's not done in a whink. But think of the energy I can send to my dream while working on my plan. How I can give the Universe signs so it can go working for me. Imagine what an opportunity it is to make it succeed. It's not just" Good preparation is half the battle", but also "Where you focus your attention on, will grow". Hopefull isn't it?
I'm going to start tomorrow.

~
~