Dolle Dinsdag

Woelige baren- foto van Arienne Blokdijk

Het waait hard,
erg hard, wild en woest giert de wind hier om het huis.
Jankend en bulderend beukt het tegen de ramen op en doet ze rinkelen bij elke woeste vlaag.
Code oranje, ik kwam er laat achter dit keer.
Het scheen zondag ook al zo'n wilde dag geweest te zijn.
Maar toen zat ik in huis, opgekruld in de stoel te lezen en te schrijven. Beetje te dromen. Geen besef van de wereld daarbuiten. Bij te komen ook van de week vol verwerken van verleden pijn en angst.
Het was een wilde rit. Een onthullende ervaring. Een openbreken na bijna een kwart eeuw.
En het openbreken was niet pijnloos.
Het was rauw en scherp, snijdend en brandend, het was scheurende pijn. Eén, die me op mijn knieën bracht. Waarbij ik smeekte om hulp. Of ik alsjeblieft los mocht laten.  Terwijl de storm in mij woedde, gingen de sluizen open en liep het water weg. Eindelijk!
Het liet een schone wond achter.
Door de tedere zorg van hoop en liefde zal het helen.
En zal ik steeds dichter bij mijzelf komen.
Hoe meer ik mezelf ben, hoe liever ik mezelf heb.
Hoe meer ik kan gaan vliegen.
Zelfs op de stormwind!
Dan hoef ik me niet meer schrap te zetten maar sla ik mijn vleugels uit. Op weg naar mijn bestemming. Wetende dat onder mij een landings-weg ligt, die ik zelf heb aangelegd. Voor als ik ooit terug wil komen.

*´¨)
¸.•´¸.•*´¨)
(¸.•´ ★ *¨*•.¸¸.. ★Hartverwarmend waren de reacties van jullie allemaal zaterdag. 

Dat deed me heel veel. Dank jullie wel! *¨*•.¸¸.. ★*¨*•.¸¸.. ★Dankbaar ben ik ook dat ik anderen tot troost heb kunnen zijn *¨*•.¸¸.. ★*¨*•.¸¸.. ★

Stoere vissers trekken zich niets aan van de storm-
Foto van Petra Vermeij

Foto van Shevana Pronk-
strandhuisjes bij Julianadorp spoelen weg, de vakantiegangers zijn geëvacueerd.

Woelige baren- foto van Joris Schutte

.

~Tel je zegeningen/ count your blessings~

Ik las mijn vorige blogpost nog eens door en schrok van de zwartgalligheid. Natuurlijk ,het is zoals het is, maar jee zeg, hoe kun je nog hoopvol zijn als je je zegeningen niet meer kan zien.
Ik moest wel even graven hoor, mijn zegeningen worden behoorlijk overschaduwd op het moment. Ik moest als het ware het licht weer aan doen en om me heen gaan kijken. En toen kwam ik toch op een aardig rijtje, eentje waar ik best wel trots op mag zijn ook,want een deel heb ik toch maar mooi zelluf gedaan weet je wel!!!! Met een beetje hulp van..........
Hier komen ze;

-
* Het hele jaar al weet ik rond te komen van 250 euro huishoudgeld in de maand met mijn twee kids. Hier koop ik ook alle extra's van zoals kleding en schoenen en kadootjes en schoolspullen, schoolreisjes en leuke dingen enzo.
* Na jaren van zeuren en onbegrip op de school van dochterlief is mijn kleine meid nu aangenomen op het leonardo. Eindelijk mag ze gaan vliegen!
* Dit jaar heb ik voor het eerst weer geëxposeerd. Ik heb welliswaar geen werk verkocht maar kreeg wel mooie reacties!
*Bepaalde schulden afgelost dit jaar.
* Zoonlief weer op school gegaan.
* Nieuwe vriendschappen zijn ontstaan.
* Een mooi schilderij geschilderd dit jaar.
* Geld teruggekregen op de energieafrekening.
* Voor ruim 300 euro aan boeken verkocht.
* Kleding verkocht, ruim 75 euro verdiend
* Er is ons veel geschonken, in liefde en vriendschap maar ook voedsel en kleding.
* Betalingregelingen voor elkaar gekregen.

Dan is het nu tijd om de hoop te pakken, het vertrouwen te hervinden en tot die tijd net doen alsof het allemaal al gelukt is.
Zal het toch allemaal nog goed komen(zou mijn moeder gezegd hebben).

_________________________________

I read my last blogpost and was shocked by its pessimism. Of course it is as it is, but gosh, how can one be hopefull if one does not see ones blessings. I had to dig deep. my blessings are very much overshadowed at the moment. Figuratively speaking , I had to turn on the light and look around me. Then I came on quite a list. One I am actually quite proud of too, because partly I did it all by myself you know!!!!!! With a little help from God and friends :-).
Here they come:

*This whole year I managed to live on 250 euro a month, wich includes money for fast growing kids and shoes for them, gifts for birtdays and schooloutings and stuf ,and so on.
* After years of ,isunderstanding and talking at the school of daughter, she has been adopted on the leonardo school for highly gifted children. At last she can fly.
*This year I had my first exhibition in years. Though I did not sell any paintings, I did get some very fine comments.
* I paid some of my debts away.
*Son is back in school after two years of homeschooling.
* Made new friends
* Painted a pretty painting last year.
* Had a refund from the enery company.
* Sold for about 300 euro's of books.
* Sold for about 70 euro's of clothes.
* We had may gifts in love and friendship but also food and clothes.
* Managed to get agreements about debt-payments.

Now its time to grab the hope. Recover the trust and till that time do as if it already has happened. Will all still be fine(as my mother would have said.)

~

**Illustratie van het boekje "Tel je zegeningen" van Nina Dulleck.

~hoop/hope~

Ik was even weg,
druk met alles wat geen bloggen heet. Druk met onderzoeken voor zowel zoonlief als dochterlief, nieuwe school bezoeken en heen en weer rijden. En van alle drukte en stress ook nog eens ziek worden. En dan is het zomaar ineens december.
De goedheiligman was al een tijdje onderweg,maar ik ben er niet zo mee bezig. De kinderen wel natuurlijk, lootjes zijn getrokken op school en de surprises moeten nu gemaakt worden. Gedichten gerijmd. Maar mijn hoofd staat er niet naar.
Het was een hard jaar,
een schraal jaar, een schrapen jaar.
En de kadootjes berg is miniem dit jaar.
Voel me heel erg arm, en ik heb geen humor meer over. Ondanks alle zegeningen die er heus wel zijn geweest heb ik nog steeds het gevoel dat ik gestraft wordt voor iets wat mijn schuld niet is.
Ik wil deze maand niet.
Niet dit jaar.
Volgend jaar misschien,
als ik alles er beter voor staat,
als ik weer wat dingen afgelost heb.
Als ik weer een paar kleine feestjes heb kunnen vieren.
Wanneer ik weer hoop heb.
Ik wil voor hoop gaan.
Zodat ik recht op kan blijven staan.
Volgende maand zal beter gaan.
Volgende maand heb ik dat ene schilderij verkocht.
Volgende keer komen dromen WEL uit.
Volgende keer........

___________________________________________

I've been gone for a while.
Bussy with all that is not blogging.
Bussy with testing sondear and daughterdear, visiting new school and driving back and forth. And being ill because of the stress. And then suddenly it is december.
Saint Nicolas has been on its way for a while, but I am not thinking about it if I can.
The children are, bussy buying presents and making surprices and poems. But my head is full of other things.
It's been an harsh year.
Skimpy, scraping year.
And the stack of gifts will be tiny this year.
I am feeling so poor. Even though we had many blessings over the year I still feel as I am punished for something that was not my fault.
I don't want this month.
Not this year.
Mabey next year I will.
When things look less worse.
When I have payd of some of my debts.
When we have celebrated that a few times over.
When there is hope again.
I will go for the hope.
To keep me standing upright.
Next month will be better,
next month I have sold that one painting,
next time dreams will come true.
next time...........