Zou je zo zijn geweest als je door iedereen geliefd was? Als alles mogelijk was geweest om jou maar te kunnen helpen, omdat geld geen rol speelde?Als je nooit hoefde te smeken om de meest elementaire dingen , gewoon, omdat er altijd geld genoeg was?
Als iedereen je even aardig zou vinden?
Als familie zich allemaal als volwassenen hadden durven gedragen en jou hadden willen opvangen, in al je wanhoop van het in de steek gelaten zijn, door de meest belangrijke figuur in je leven? Zou het allemaal zo zwaar zijn geweest als je vader er nog elke dag voor je was geweest?
Opa nog leefde?
Oma nog leefde?
Je ooms er voor je wilden zijn?
En de opa en oma en ooms en tante van jouw pappa's kant niet onzichtbaar waren geweest?
Zou je dan nog zo druk, zenuwachtig, eenzaam, wanhopig, boos en verdrietig zijn geweest?

Of zou je dan, net als het kleine peutertje van toen, vol levenslust zijn, vol vertrouwen in het leven en wat komen gaat?
We kunnen er alleen maar naar gissen.
En hopen dat God zijn ingang bij jou krijgt.
Zodat je niet meer afhankelijk bent van de mensen om je heen maar stevig staat in zijn vrede en zijn kracht en zijn liefde.

~We kunnen nog lachen~

Gisteren verrast met een bezoekje van Zus!
Was alweer een tijdje geleden. Door ziekte en zeer, en grote en kleine dippen hadden we elkaar amper gesproken. Ze zag er moe uit. En dunnetjes. We keken elkaar aan met zo'n blik van;
"Het leven is loooooodzwaar".
Kopje thee dan maar?
"Ja lekker".
CV wat opgeschroefd, want uit bed was het toch wel een stuk kouder dan erin.
En lekker op de bank genesteld. Nou kom maar op dachten we beiden.
En ja hoor....Daar kwam het:
Eerst gal spuwen,
alle ellende leggen we dan voor ons neer,
al dan niet vergezeld met tranen,gezucht en gegrom om ons vervolgens wanhopig af te vragen waarom ons dit toch steeds weer overkomt. Ik deed er na een week ziek en wanhopig zijn grif aan mee. Voelde ook wel lekker om even weer helemaal door het stof te gaan. Ik bedoel maar, het is toch ook zo! Als ik alles op een rijtje zet heb ik een aardige CV in 'ROT LEVEN'.
"Ik snap het niet hoor,"zei Zus,
"als er echt iemand daarboven is,waarom laat hij dit dan gebeuren?"
"Ik weet het niet,"zei ik zuchtend.
Terwijl ik me afvroeg of God hier überhaupt wel iets mee van doen heeft. Lichtelijk in de war over deze wending in het gesprek en mijn geen idee hebben over het waarom van alle dingen, die ons overkomen, nam ik nog een slok thee.
Ik had werkelijk geen antwoorden.
"Omdat we het aankunnen zeker,"zei ze wat schamper."Je krijgt dat wat je dragen kunt."
"Nou dan ben ik bere-sterk", zei ik tegen Zus.
"Ben je ook", zei ze daarop.
"Nou lekker dan, ik wil dit helemaal niet!"Ik.
"Neuh!" Zus.
Slokje thee.
"En ik maar visualiseren....helpt allemaal niks." Zus.
"Neeeee, kan visualiseren wat ik wil maar het is er nog steeds niet hoor, wat ik zo graag wil." Ik.
ZUCHT
Nog een slokje thee.
"Maar we kunnen nog lachen!" Zei Zus net toen ik op mijn zuurst keek.
"Jah?" Ik terwijl de lach al om mijn mond krulde.
"Jaaaa zie je wel, je doet het al."
Gelukkig....
we kunnen nog lachen.

_________________________________

Yesterday I had a surprise visit from Sis.
It had been a while. Sickness and stuff, big and small problems made us not talking to one another. She looked tired and thinish. We looked at eachother with that look.
"Life sucks!!!"
Cuppa tea?
"Yes please!!!"
Central heating a degree higher, outside the bed it was a lot colder than inside. I sat snug on the couch. Lets have it out we both thought. And yes, there it came;
first we complained a lot, together with or without tears and sighs and growls. And then we asked ourselves desperatly why, for gosh sake, it always happens to us?????? After a week of being ill and feeling down I howled toooo, much to my own pleasure. It felt good going through the dust, I mean....life sucks,doesn't it. When al things come together I can make a huge resume of 'a rotten life'.
"I don't get it," said Sis,
"when there is realy someone up there(roling her eyes upwards) why does het let these things happen???"
"I don't know, " I said with a sigh.
Meanwhile wondering what God had to do with all of this. A bit confused about this bend in the conversation and not knowing the why of things that happen to us, I took a sip of tea.
I really had not a clue.
"Because we can handle it I guess," Said Sis contemptuously. "You get what you can carry."
"surely, I am as strong as a bear ."I said to Sis.
"Wel you are!." Said Sis.
"Great, I did not want this!." Me.
"Nah." Sis.
Sip of tea.
"I still keep on visualising...wont do me any good though!"Sis.
"Noooo, I can visualise what I want, but what I want still isn't there."Me.
BIG SIGH
Another sip of tea.
"But we can laugh though!" Said Sis just when I had the sour look on my face.
"Yeah?" I said while my mouth started curling in the corners.
"Yeah, I see you doing it right know."
Thank God!
We still can laugh about it.

~

~hoop/hope~

Ik was even weg,
druk met alles wat geen bloggen heet. Druk met onderzoeken voor zowel zoonlief als dochterlief, nieuwe school bezoeken en heen en weer rijden. En van alle drukte en stress ook nog eens ziek worden. En dan is het zomaar ineens december.
De goedheiligman was al een tijdje onderweg,maar ik ben er niet zo mee bezig. De kinderen wel natuurlijk, lootjes zijn getrokken op school en de surprises moeten nu gemaakt worden. Gedichten gerijmd. Maar mijn hoofd staat er niet naar.
Het was een hard jaar,
een schraal jaar, een schrapen jaar.
En de kadootjes berg is miniem dit jaar.
Voel me heel erg arm, en ik heb geen humor meer over. Ondanks alle zegeningen die er heus wel zijn geweest heb ik nog steeds het gevoel dat ik gestraft wordt voor iets wat mijn schuld niet is.
Ik wil deze maand niet.
Niet dit jaar.
Volgend jaar misschien,
als ik alles er beter voor staat,
als ik weer wat dingen afgelost heb.
Als ik weer een paar kleine feestjes heb kunnen vieren.
Wanneer ik weer hoop heb.
Ik wil voor hoop gaan.
Zodat ik recht op kan blijven staan.
Volgende maand zal beter gaan.
Volgende maand heb ik dat ene schilderij verkocht.
Volgende keer komen dromen WEL uit.
Volgende keer........

___________________________________________

I've been gone for a while.
Bussy with all that is not blogging.
Bussy with testing sondear and daughterdear, visiting new school and driving back and forth. And being ill because of the stress. And then suddenly it is december.
Saint Nicolas has been on its way for a while, but I am not thinking about it if I can.
The children are, bussy buying presents and making surprices and poems. But my head is full of other things.
It's been an harsh year.
Skimpy, scraping year.
And the stack of gifts will be tiny this year.
I am feeling so poor. Even though we had many blessings over the year I still feel as I am punished for something that was not my fault.
I don't want this month.
Not this year.
Mabey next year I will.
When things look less worse.
When I have payd of some of my debts.
When we have celebrated that a few times over.
When there is hope again.
I will go for the hope.
To keep me standing upright.
Next month will be better,
next month I have sold that one painting,
next time dreams will come true.
next time...........

~Er zijn van die dagen.....Some days....~

Er zijn van die dagen dat alles in de soep loopt. Heb ik de was opgehangen ging het net heel hard regenen, het heeft niet eens nut om de was binnen te halen, het is zeik nat. En denk je op financieel gebied alles nu wel eens op de rit te hebben, komt ex met mededeling dat hij niet meer aflost aan de al jarenlange schuld die er nog staat van de alimentatie en nog een die niet mee wil gaan in de minnelijke schikking.....WANHOPIG kan ik daarvan worden. Werkelijk wanhopig......
Wanneer is dit nu eens over?

Ik heb een huis vol mooie schilderijen,
ze staan allemaal te koop.
Een kast vol boeken die weg mogen,
maar al weken geen verkoop meer gesloten.
heel veel goede wil.

ZUCHT

NOG EEN ZUCHT

Het regent nog steeds
Ik denk dat ik maar een 'durf te vragen' op twitter ga gooien
en een gebed omhoog werp
help

~

There are days that everything goes wrong. I have been hanging the laundry on the line, and now it's raining very hard, I had not even had time to get it inside....it's wet through and through. And just when I thought I had it all going financially, is ex telling me that he does not pay off year long debt of alimonie he has with us and another who does not want to agree with settlement. Desperate I become of this. Really desperate ......
When will it end?

I have a house full of beautiful paintings,
They are all for sale.
A cupboard full of books, to permit,
for weeks no sale has been concluded.
I have lots of good will.

Sigh

Another sigh

It's still raining
I guess I will put a 'dare to ask' on twitter
and throw up a prayer
please help
like now
?



Monique Touwen "Geef je wanhoop aan mij"