Zwijmelen op Zaterdag

Zaterdag dus,
wakker gemaakt door de bel van de krantenbezorgdienst,
zonnetje in mijn gezicht bij het deur open doen en een verbaasde meneer, omdat ik nog in pyjama was.
Haren woest en wild van het draaien in mijn kussen, slaperige toet, nog niet helemaal alert.
Stond hij met krantjes en foldertjes en een paar fietstassen al een tijdje te wachten, zei hij. Ik had zeker de bel niet gehoord? Sorry dat U nu al naar beneden moest lopen. (met een grijns, het was al half 10) En een spervuur van vragen kwam mijn kant op.
Ik geloof dat ik alles wel goed beantwoord heb. Het ging over de wijk van Zoon en dat hij die definitief overneemt van het meisje wat hem eerst deed....maar verder hoorde ik het niet zo goed meer. De vogeltjes kwetterden zo gezellig en de zon scheen zo vrolijk en de kat wreef zo lief langs mijn benen.
Ik heb lief geglimlacht en geknikt op elke vraag. De stapel krantjes en foldertjes overgenomen van hem en hem ook een prettig weekend gewenst. Hij keek me met een geamuseerde grijns aan, draaide zich om en liep het tuin pad af. "Tot volgende week!"

Ik vraag me af wat de man gedacht heeft.
Volgende week maar ietsjes eerder op staan. Misschien dat ik dan wel hoor wat hij te zeggen heeft. Tenzij het zonnetje schijnt natuurlijk, of de vogeltjes kwetteren, of de kat rond mijn benen wrijft,
dan wordt het wel weer erg moeilijk ;)
*´¨)
¸.•´¸.•*´¨)
(¸.•´ ★ *¨*•.¸¸.. ★Fijn Weekend *¨*•.¸¸.. ★*¨*•.¸¸.. ★

~Voornemen / Intention~

http://bit.ly/dYBD9W

Iedere stap is vrede.De stralende zon in mijn hart. De stralende zon is mijn hart. Elke bloem beantwoord mijn glimlach. Hoe groen en fris al wat groeit. Hoe verkoelend de wind.Elke stap gezet in vrede, veranderd de weg zonder einde in een blijmoedig pad.

Tich Nhat Hahn

Ik heb besloten dat ik ga lopen. Niet voor de gezondheid en niet voor de vrede en ook niet voor het lekkere gevoel wat je ervan krijgt maar puur, omdat ik geen geld meer heb voor benzine. Met een hele vakantie voor de boeg maakt dat helemaal niets uit, want zeeeen van tijd en lente in aantocht. Ik ben er bijna helemaal klaar voor. De wandelschoenen staan nog in de bestelling bij God, net als het mooie weer, maar ach.....niets houdt mij tegen de eerste stappen alvast te zetten en toch stiekem te genieten van de frisse lucht, het gevoel van vrede en de het idee dat ik mijn gezondheid een plezier doe.Gisteren ben ik gaan lopen, karretje mee voor de boodschappen(zo'n fleurige rode gebloemde tas op wielen), muts op en sjaal om en lopen maar. ik was zo opgefrist dat ik later nog een keer ging om vergeten elastiekjes te gaan halen. Twee wandelingen op een dag....HEERLIJK!!!!!!Straks ga ik lopend naar de kerk, en vanmiddag verzin ik ook nog wel wat wat ik lopend kan gaan doen.Dit wordt een prachtige dag!Elke stap is vrede!

~