Enter wild en woest en vurig.....

chakrahealing- gemaakt voor de chakra colour art class van Louise Gale

Zaterdag
Ik zit in mijn atelier (klinkt stoer niet waar?) Voor mij op het beeldscherm krijg ik uitleg over de 7 levels of energy and the chakra's.  Ik ken het, tijdens mijn cursussen energetisch genezen heb ik dit ook allemaal al eens gehad, maar dit is anders. Dit is in relatie met kunst maken.....

Dinsdag
En toen werd ik gestoord,
en kwam ik niet meer terug op het scherm voor 3 dagen. Ik heb het druk druk druk..zo druk dat het net bij het koken in mijn rug is geschoten. Ik heb de hele dag verkeerd gezeten. OOOOO als ik morgen maar wel schilderen kan hoor. Ik zit nu net zo lekker in de flow.
Ik heb al aardig wat werk gemaakt.
En ik vind het toch leuk!
We zijn nu bezig met het basis-chakra (voor meer uitleg KLIK )
U snapt wel dat mijn werk nu vooral erg rood is haha. En dat ik op dit moment behoorlijk van mijn geloof af aan het vallen ben. Mijn lieve, zachte kleurtjes zijn veranderd in vurig rood en paars en oranje....ik ben er zelf nog het meest verbaasd over. Weg zijn ze de lieve kleurtjes, enter wilde, woeste, vurige kleuren.
Vorige week was ik nog voorzichtig, ik begon heel zacht en steeds meer kleur kwam er bij tot zwart aan toe. Die kleur gebruik ik normaal helemaal niet. Vind ik ook doodeng om te gebruiken. Het verpest meteen zoveel als het niet mooi is. Maar ik hoef niet mooi te schilderen , ik moet experimenteren. Sterker,  mag mislukken. In het mislukken zitten nieuwe kansen, nieuwe wegen, nieuwe kleuren.
Ik ben helemaal los gegaan. Ik schilder vuur op het moment.

De sluizen gingen open en kon ik niet meer stoppen.
Kijk maar even mee..

Dat werd dus vuur!

collage

Mandala in de maak, het hele proces en nog niet af

En genieten dat ik doe!
Dit was de beste fluistering in jaren die ik volgde.
En dan duik ik nu weer mijn atelier in :)
*´¨)
¸.•´¸.•*´¨)
(¸.•´ ★ *¨*•.¸¸.. ★Fijne Dag*¨*•.¸¸.. ★*¨*•.¸¸.. ★*¨*•.¸¸.. ★

Zwijmelen op Zaterdag

7-7
Dikke plofbuik, dat heb ik nu.
Sinds ik een paar dagen geleden kip heb gegeten. Daarna ging het niet meer weg. Ik heb het gevoel of ik helemaal volgepropt ben en dat voelt niet fijn. Het voelt alsof ik een Flipje ben. Of een Michelèn-vrouwtje...6 maanden zwanger. Op zijn minst!
Heb ik dan eindelijk mezelf in die lange jurk gehesen en dan zie ik er uit of ik zwanger ben. Staat prachtig hoor, echt wel, ik voel me op en top vrouw. Maar comfortabel in mijn lijf voel ik me nu even niet. pffff
Hurken is  voorlopig even een no go hoor ... voorover bukken trouwens ook. Ik zou zomaar om kukelen. Maar niet doen nee.

  ★ *¨*•.¸¸.. ★*¨*•.¸¸.. ★*¨*•.¸¸.. ★*¨*•.¸¸.. ★

8-7
staan we dan in de hal bij de dokter voor Zoon. Het is mega druk en hij wil niet in de wachtkamer zitten. Ik ook niet trouwens, mij teveel mensen met iebelige energie. Ik wordt hier al zenuwachtig van. In mijn hoofd klinkt het steeds van poe rapetitoe rapetitoe lalalala .......ik word daar best vrolijk van, beetje melig. Zoon heeft één of andere metalband in de oren en gitaart de solo mee. We hebben bekijks, en dat kan me lekker niks schelen. Kom vriendin nog tegen toen zij klaar was. Ook al in de lappenmand.
Weer thuis zoek ik mijn liedje op en dan zingt de man toch echt iets heel anders :D
Pour un petit tour, un petit jour Entre tes bras
Dit was dus niet zoals ik het mij herinnerde.  Maar ja, hoe oud was ik heel toen ik dit liedje luidkeels meezong? Uh 4 jaar dus, hij is van 1971. Snap ik dat ik de tekst verhaspelde haha

★ *¨*•.¸¸.. ★*¨*•.¸¸.. ★*¨*•.¸¸.. ★*¨*•.¸¸.. ★

9-7
Frissig is het, en het waait snoeihard. Toch( als die wind maar eventjes wil minderen, graag!) vind ik dit beter te hachelen dan vorige week de hitte. Dochter gaat met winterjas krantjes lopen en komt zonder jas terug...beetje te warm toch wel. Het zweet staat op haar neus.
Ik doe de boodschappen voor het eerst in weken weer helemaal alleen. En het gaat toch goed, echt ik ben blij verrast. 

  ★ *¨*•.¸¸.. ★*¨*•.¸¸.. ★*¨*•.¸¸.. ★*¨*•.¸¸.. ★

 10-7
Ik ben er al vroeg, zit als enige in de wachtkamer. Nog wel, want binnen 5 minuten stroomt het helemaal vol. Er komt iemand naast me zitten die verlegen zit om een praatje. En aan mijn andere kant een bekende van de kerk. Dus keuvelen we de wachtijd door met alledaagse praatjes. 
Bij de dokter krijg ik eindelijk antwoord op prangende vragen en vertel ik de acties die ik al heb ondernomen. Alle bloedwaardes nemen we samen door en ze neemt de tijd voor mijn vragen. Geen rare opmerking over mijn histamine arme dieet. Sterker nog, ze zegt dat zij daar nog lang niet genoeg van weet. En dus een beetje dom was ;) Maar wel begreep dat dit de angel was waarom ik tekorten heb. Over de vitamine D zegt ze nog, "Als je zo een tekort hebt dan krijg je erg last van je spieren, die worden slapper, en dat beïnvloed dus ook je ademhaling."
 Ze grijnsde eens toen ik zei dat ik het kuurtje niet gevolgd had omdat ik eerst wil weten wat er is en niet meteen aan de pillen wil. Dat ik daarom ben gaan zoeken naar de gemene deler en op de histamine-overgevoeligheid uitkam. Ze knikt instemmend.
"Het is namelijk zo,"antwoord ze," Niemand kent je lichaam beter dan jijzelf, alleen jij weet wat goed is voor jou! Wij kunnen niet meer doen dan ondersteunen"
Ik kan haar wel zoenen, wat een wijze vrouw is zij toch!
Met een heel wat lichtere tred loop ik de praktijk weer uit. Ik ga mezelf eens verwennen. Ik koop wat leuks!

Weet je wat het is,
ik ben de hele week al wat lichter. Dat begon met een mailtje in mijn inbox van een kunstenares, die ik al een tijdje volg. Ze kondigde aan dat haar cursus nu echt ging beginnen. Ik dacht "leuk!" en klikte het na gelezen te hebben weer weg. Maar een uurtje later keek ik nog eens (zal ik?) en een uurtje later nog eens (ja lijkt me leuk) en nog een uurtje later (neee dat doe je toch niet, dan ligt het weer op je te wachten, kun je de tijd er weer niet voor vinden, blaaaa blaaa blaaaaa) Dus klik weg, hoppaaa, en naar bed. Maandag werd ik er toch weer naar toe getrokken (deze dag was de eerste dag van de cursus) En in een vlaag van overmoed en zin in heb ik me  ingeschreven. 
En nu sta ik elke dag op en ren ik naar mijn atelier :D
Ik ben happy!
Nieuwschierig? KLIK hier.
Dit wordt een goede vakantie!!!!!


De muziek....
Begin van de week had ik The Foundations in mijn hoofd. Schijnt uit 1968 te komen, toen was ik 1 jaar oud. En toch herinner ik dit liedje als liedje uit mijn vroegste jeugd. Hoe het uit de boksen schalde, en ik speelde op de grond van onze huiskamer. Eindeloos vrij, dat gevoel dat krijg ik erbij. Niets moeten, gewoon doen waar ik zin in had :)
De ander zat in mijn hoofd bij de dokter ;) *´¨)  
¸.•´¸.•*´¨)
 (¸.•´ ★ *¨*•.¸¸.. ★Fijn weekend *¨*•.¸¸.. ★*¨*•.¸¸.. ★*¨*•.¸¸.. ★

 

1e Paasdag

Happy Girls- Bibje (collage/ink drawing on canvas, 10-10 cm)

     

Het is prachtig weer hoor, en toch zit ik binnen. Gewoon omdat ik nergens zin in heb dan in een beetje doezelen en hangen en snuggelen in de stoel met een muziekje en wat chocolaatjes en wat drinken. Gewoon, omdat het kan, en, omdat het mag van mezelf. Ik hoef even niet iets te doen, ik mag iets doen. En dat wat ik doe is gewoon lekker helemaal NIKS wat echt bergen verzet in de fysieke wereld.

Kan het mij wat schelen?

Nee hoor :)

Ik vind het wel oké zo. De muziek is mijn zomergevoel en de warmte van de kachel is mijn zon. Het is helemaal goed zoals het nu is. Morgen kom ik wel weer in actie....of niet. Kan ook. Het maakt niet uit. Voor nu is het helemaal goed zoals het is. Met de blauwe lucht buiten, de vogeltjes die fluiten, de muziek die zingt uit mijn pc. Daar doe ik het vandaag mee!

Misschien dat ik er morgen op uit ga.

Misschien dat ik morgen iets ga doen anders dan wat dromen.

Misschien ga ik morgen wel schilderen,

of wandelen,

of woorden aaneenrijgen in een stukje rijmelarij.

Het kan allemaal.

En het is allemaal oké.

Voor  nu is het een prachtige dag!

*´¨)

¸.•´¸.•*´¨)

(¸.•´ ★ *¨*•.¸¸.. ★*¨*•.¸¸.. ★*¨*•.¸¸.. ★

Zwijmelen op Zaterdag

Zaterdag dus,
wakker gemaakt door de bel van de krantenbezorgdienst,
zonnetje in mijn gezicht bij het deur open doen en een verbaasde meneer, omdat ik nog in pyjama was.
Haren woest en wild van het draaien in mijn kussen, slaperige toet, nog niet helemaal alert.
Stond hij met krantjes en foldertjes en een paar fietstassen al een tijdje te wachten, zei hij. Ik had zeker de bel niet gehoord? Sorry dat U nu al naar beneden moest lopen. (met een grijns, het was al half 10) En een spervuur van vragen kwam mijn kant op.
Ik geloof dat ik alles wel goed beantwoord heb. Het ging over de wijk van Zoon en dat hij die definitief overneemt van het meisje wat hem eerst deed....maar verder hoorde ik het niet zo goed meer. De vogeltjes kwetterden zo gezellig en de zon scheen zo vrolijk en de kat wreef zo lief langs mijn benen.
Ik heb lief geglimlacht en geknikt op elke vraag. De stapel krantjes en foldertjes overgenomen van hem en hem ook een prettig weekend gewenst. Hij keek me met een geamuseerde grijns aan, draaide zich om en liep het tuin pad af. "Tot volgende week!"

Ik vraag me af wat de man gedacht heeft.
Volgende week maar ietsjes eerder op staan. Misschien dat ik dan wel hoor wat hij te zeggen heeft. Tenzij het zonnetje schijnt natuurlijk, of de vogeltjes kwetteren, of de kat rond mijn benen wrijft,
dan wordt het wel weer erg moeilijk ;)
*´¨)
¸.•´¸.•*´¨)
(¸.•´ ★ *¨*•.¸¸.. ★Fijn Weekend *¨*•.¸¸.. ★*¨*•.¸¸.. ★

Happy

I am so insecure that I have tought for a long time that I was no good as an artist. The reactions from fellow students were low, the reactions from the teachers were all but encouraging when I grew in my work. Even worse, they became downright insulting. Friends told me that they could do it themselves IF THEY WISHED and fellow artists ,well they don't say all that much and give really low balloting points so I can not be found on the virtuall gallery I expose on. Sometimes I feel like I want to give up....it will never do....I will never sell one piece worth while....nobody is waiting for my work.....it's to simple........What am I thinking of???? Me wanting to be an artist. Get reall.

But then again,
last weekend, when me and my girl painted till late in the evening we had such a nice time. We sang and we chatted and I made these nice paintings at that time. Who cares what other people will say. Times like these are so prescious, because ,when I am painting, I am happy! And that is all that counts.

PS the paintings are a bit hazy because I was so tired I could not keep the camera still ;-)
~