zere keel.........

Het regent het regent de pannetjes worden nat,
en nog natter en nog veel natter.
Nee niet met Venz chocolade hagels maar met echte grote druppels.
Het is nog donker ook,ook dat nog. Ik zit hier te rillen en ziekerig te wezen met een keel als schuurpapier en wangen als appeltjes.
Ik heb de CV omhooggeschroefd, ben het helemaal zat dat geconsuminder op de gasrekening.
Ik ben ziek en nu doe ik daar even niet aan hoor.
Trouwens, ik zit daar de laatste dagen toch al mee, dat vrijwillig in de "kou" zitten,om de gasrekening zo laag mogelijk te houden.(ik was toen al ziek aan het worden, dan krijg je dat soort gedachten )
Of ik wel alles afknijp boven "want anders stook je voor niets", zei de man van de gaswacht vorige week na het renoveren van de cv.
Jawel hoor, in de kamers waar we niet regelmatig zijn is het KOUD! En klam na alle regen van de afgelopen tijd. Niet echt lekker en ook helemaal niet bevorderlijk voor de luchtwegen. TBC huizen,noemden ze dat vroeger; klamme,vochtige huizen.
Ja....wat nou gewoon een dikke trui aantrekken,en sokken extra en een sjaal voor de zere keel....pffff,dat heb ik dus allemaal al aan en ik had het nog steeds koud. Om nou ook nog met een deken overdag te gaan rondhobbelen in huis gaat me toch wat te ver hoor. Ik wil dat best in de avond ,zo knus voor de tv enzo maar niet de hele dag. Dus staat de cv op 21!
Jawel,21, u leest het goed, ik wil warmte vandaag!!!!
UGH, ik heb gezegd.
Als ik weer beter ben gaat de cv weer omlaag.

Het is nu wel erg warm trouwens,
poeh,
dat ben ik helemaal niet meer gewend zo warm,
toch maar een tandje omlaag dan?
Of zal ik nog even lekker gaan zweten en alle bacillen killen on the way?
Zweethut idee.
Kan ik best doen.
Word ik hopelijk sneller beter.
Hatsjieeeeee
~

ik loop hier met mijn lantaarn....

Het is weer zover,
sinte sintemaarten.....de koeien dragen staarten en de mamma's hebben rokjes aan ,hier komt Bibje met dochter aan.
Zoonlief wil niet meer,
bijna elf weet je wel,en een hekel aan zingen en leuren voor de deuren.
Dus moet ik alleen met dochterlief door weer en wind,
nou ja,bij wijze van spreke dan,want het ziet er niet zo slecht uit dit keer.
Maar wat niet is kan nog komen natuurlijk.
Vorig jaar was het ijzig koud en het jaar daarvoor woei je weg.
Vandaag ook voor het eerst hier in de nieuwe buurt Sintemaarten.
Altijd wel even spannend hoe dat is.
En dan als alles voorbij is moeten we de snoep en koekgoed nog sorteren.

Gelukkig hebben we hier geen pappa die al het lekers eruit vist en alvast maar opeet(want anders gaat het zo kleven)
Mijn vader deed dat wel.
En elke jaar trapte vooral mijn jongste broertje er weer in.
"Ga jij maar weer lopen,ik zoek het wel voor je uit hoor vent"zei hij dan.
Wij liepen nml de gehele avond lang tot wel 8 uur.Zakken vol haalden we op.
Alsof er nooit snoep in huis was.
Maar ja,zelf opgehaald snoep was wel het allerlekkerste.Vaak was het zoveel dat we na weken snoepen er helemaal zat van waren,van die strooigoedjes die inmiddels krijterhard geworden waren.
Taai taai,
vond mijn vader ook zo lekker.En dan echte pepernoten en gemberbonken.....daar kreeg je bijkant kaakkramp van,zo groot waren ze en taai! Vooral de dropjes waren mijn vaders favoriet.
Door schade en schande wijs geworden at ik die alvast zelf maar op onderweg,want dropjes waren ook mijn favoriet.

Ja ,sintemaarten,
ik zong me helemaal schor,
en sleepte me een ongeluk aan tassen vol snoep.
We gingen vooral daar waar de meeste kinders niet heen wilden,dan kreeg je meer!
En reken maar dat er veel kinderen op straat waren.
Altijd regen en altijd harde wind en altijd die lampion stuk.Maar elk jaar weer stug gaan hoor,want die zak snoep,daar deed je het voor.Om dan de volgende ochtend op school een zak vol mee te nemen en zo nog weken daarna.

Vanmiddag maken we de weer en wind-vrije lampion en gaat die van school op een ereplekje in haar slaapkamer. Zoeken we een goede grote tas voor op de rug en oefenen we de liedjes.
Lekker vroeg eten en dan om half 6;

ik loop hier met mijn lantaarn,
lantaarn loopt met mij,
daarboven stralen de sterren,
beneden stralen wij,

mijn licht gaat aan,
ik loop vooraan,
van bimmele bammele bom,

mijn licht gaat uit,
ik ga naar huis,
van bimmele bammele bom.

~

Het kaptafeltje

Hij is alweer een tijdje onderweg,die Sinterklaas,al maanden eigenlijk.
Net als het jaar ervoor en het jaar daarvoor.
Op tv doen ze alweer verslag van verdwenen pakjes en nog veel meer onheil,maar wij zitten gebeiteld! Ik heb het eerste kadootje al binnen.
Kijk, dat is een kwestie van plannen!
En vooral in eigen beheer houden.
Ik laat het niet meer aan de Sint over,stel je voor zeg dat het kwijt raakt. Dat zou zomaar kunnen hoor,ze zeggen het zelf op tv. Gelukkig dus voor mijn kids dat ik een eigenwijze en vooral vooruitstrevende MAM ben. Ik heb de koe bij de horens gepakt en ben zelfstandige in de Sinterklaasbusiness geworden.

En nu heb ik dus mijn eerste slag geslagen.
Voor dochterlief heb ik gescoord bij de kringloop. En om dit kadoo heen ga ik een heel thema bouwen. Dus ga ik op zoek naar een krukje die ik met een of ander pluizig stofje ga bekleden.
Want mijn kleine meid krijgt een kaptafeltje ala mamma toen ze nog een klein meisje was....
Met drie spiegeltjes zodat je ook aan de achterkant kunt kijken,en van opzij en vanuit allerlei gezichtshoeken die je met een gewone spiegel niet kunt zien. Geweldig hè. Ik vind het een plaatje. Zij vast ook wel.
Hij ziet er niet zo uit hoor als op de foto hierboven, en de prijs die erbij hoort(275 euro)die heb ik bij lange na niet betaald.(7,50) Opgepimpt is 'ie ook nog niet en nee geen pootjes, die van dochterlief die moet je ophangen. Maar wat is ie leuk hè?

Ik zie mezelf zo weer zitten, met dat krukje met dat witte bontje erop, want toen waren we al een beetje vreemd. Ik heb daar heel wat voor geexpirimenteerd, en gespeeld en later toen het tijdjelijk bij mijn moeder stond heb ik daar heel wat pubermake-upjes voor gesmeerd. En zelfs mijn haren geknipt, want je kon de achterkant heel goed zien. Ja en dan maar dromen voor die spiegel, over hoe ik mijn droomprins tegen zou komen . En hoe we dan vreselijke verliefd voor eeuwig gelukkig zouden zijn.
ZUCHT
Die droomprins is nog steeds niet gekomen.
Tja,
in het echte leven is het toch een stuk minder romantisch,
viel zelfs wel lichtelijk tegen,
jakkie bah is het zelfs geweest.

Het eerste kadootje dus.
Wat zal ze opkijken.
Ik kan daar nu al helemaal blij van worden.

~

Bon-Bon-Bonnetje

Ik ben gezwicht,na twee dagen al,
ik zal het maar opbiechten;
ik ben naar de winkel geweest,zelfs meerdere keren deze week.
De schade was eerst 8,95 ,en de tweede keer was het zelfs 19,60 en gisteren uiteindelijk 9,25.


Nu zat er ook brandstof bij,dat was 7,50.
En een kadootje van een vriendinnetje van dochterlief;4,50.
Het bezoekje aan de V&D werd grotendeels betaald door zoonlief zelf(zakgeld,maar ja dat betaal ik ook :-( )
Maar toch........
Ik heb meer verbarreld dan ik wou.
Laat ik nu maar meteen met de billen bloot gaan:
Ik heb me weer laten verleiden door de bonbonnetjes.
Zo dat is eruit,PFFFF dat lucht op zeg!
Ik vraag me af waarom ik me er zo schuldig over voel,
ik bedoel maar,
ik mag best wel iets lekkers eten toch?
En niet onbelangrijk, ik ben wel mooi binnen mijn budget gebleven!
DUSSSSSS
Het was wel weer een hele aanslag,dat wel. Ik zou mezelf niet zo moeten kwellen hiermee.Ik mag nu eenmaal niet zoveel lekkers en ik wil ook niet alle dagen lekkers zelf maken. Trouwens,wat zeg ik, bonbonnetjes die kan ik niet eens maken.
DUSSSSSS
De bonbonnetjes houden we erin.
Ik hoef toch ook niet altijd maar toe kijken hoe ieder lekkers eet terwijl ik aan een kopje thee zit te sippen. Daarom zet ik een aparte post op voor de bonbonnetjes. Dat zijn ze wel waard.
Ik reserveer een bepaald bedrag voor ze,en daar mag ik dan niet overheen gaan. Lullige is natuurlijk dat ik niet op zoek kan naar goedkopere. Daar zit ik dan wel mee. Nou ja...niet aan denken dan maar....
Ik heb het al eens eerder overleefd,
afkikken van chocolade bedoel ik dan.
Jaren geleden moest ik op dieet, omdat ik zo allergisch reageerde op veel voedingsmiddelen.
En zo kwam het dat ook chocola uit mijn voedselpakket werd geschrapt. Ik was er heel erg verslaafd aan. Geen dag zonder chocola, of het nu hagelslag ,een reep of chocimel was. Als ik het maar binnenkreeg.

Het was verschrikkelijk,dat kan ik u wel verzekeren. Ik kon de schappen met chocola maar met moeite voorbij komen en ik droomde van de smaak van chocolade in mijn mond.
Zo erg was het.
Het duurde een heel jaar voor ik daar vanaf was en zonder smachten chocola kon zien en geen water in de mond meer te krijgen.Vreselijke periode was dat....en ook nog allemaal voor niks, want niet de chocola maar de chemische toevoegingen waren de boosdoener.(vaniline,geur en smaakstoffen enz)

Inmiddels is de verslaving weer in alle hevigheid terug. Hoewel ik in het begin nog wat hufterig was hoor. De dagen dat mijn verhemeltje opzwelde na het eten van een stukje chocola zaten nog scherp in mijn geheugen.

Een eigen post dus.
Wat zal ik mezelf eens toebedelen?
Niet teveel,maar ook niet te weinig hoor.
Ik heb dat best wel verdiend,al zeg ik het zelf.
Ik doe al het werk,
ik mag dus ook dat verzetje,
waar of niet?
Ik vind van wel,
20 euro?
Ga ik nog maar eens even over nadenken dan,Is wel veel hè, eigenlijk wel....
Maar ja,als ik binnen het budget blijf is het toch goed?
Kan er ook heel andere dingen mee doen,dat wel.Nou ja.....ik weet het nog niet.....
Ik ben in iedergeval binnen mijn budget gebleven.
KNAP HÈ?????
~

Het kasboek

Gisteren had ik mijn eenjarig jubileum als Zeeuws Bibje.
Niet dat ik daarvoor geen consuminderaar was hoor, maar 31 oktober 2008 was de start van het echte werk zullen we maar zeggen.
Ik begon met de makkelijke doelen, waar ik snel resultaat mee had.
Dat is dus ook gelukt, ik kreeg geld terug op de electra en gas en water(http://bibje.blogspot.com/2009/04/de-afrekening.html)
Kijk dat zijn leuke dingen. Ik betaalde er de schulden mee die ik had uitstaan. Het lijstje is korter geworden. Ik ben trots op wat ik al bereikt heb! Pluim voor mezelf.
Mijn spullen zijn grotendeels opgeruimd,verkocht,gedoneerd of domweg weggegooid(daar kon niemand meer iets mee) en ik ben mezelf nog bewuster geworden van hoeveel ik eigenlijk uitgaf aan eten enzo(http://bibje.blogspot.com/2009/07/bonbonnetjes-en-de-struisvogel.html)

So far so good,niet waar?????

Een paar dagen geleden ben ik een stap verder gegaan,
ik ben heel stoer naar de Bruna gegaan om een heus kasboek te kopen(0,99 cent)
Ik heb al ik weet niet hoeveel bonnetjes,want die vraag ik altijd,maar meer dan het vergelijken van de prijzen deed ik er nog niet echt mee. Ik weet nu dus ongeveer wel wie met wat het goedkoopste is.(als ze maar niet steeds de prijzen veranderden,ik wordt gek van die verhogingen en verlagingen die zo snel elkaar opvolgen)
Ik schreef ook ongeveer wel eens op wat ik in een week uitgaf in mijn agenda maar dat lukte toch niet zo goed en ik had mezelf zelfs een doel gesteld om niet meer dan 70 euro in de week uit geven.(http://bibje.blogspot.com/2009/08/de-eurohoeladiee.html)
Affin,op de een of andere manier werkte dat toch niet helemaal voor mij. Het was nog niet inzichtelijk genoeg.
Daarom ga ik het nu anders doen; ik geef mezelf geen beperkingen meer, ik ga alleen alles opschrijven! In mijn KASBOEK. Dat is koude douche genoeg!
Hoe ik dat weet?
De maand oktober staat inmiddels genoteerd. Een hele middag heb ik gesorteerd(ulgh) en genoteerd en uitgerekend. En dat waren alleen maar de bonnetjes,want de vaste lasten heb ik er maar niet in verwerkt....het was zo al schokkend genoeg.
3 !!!! bladzijden vol met boodschappenbonnetjes-prijzen van allerlei pluimage.
Ik wist niet dat ik zo vaak in de winkel vertoefde zeg.
En ik ontdekte nog meer.......ik ga soms wel drie keer op een dag naar de winkel, soms zelfs naar dezelfde winkel. Ik moest even in de ogen wrijven hoor,wat een verspilling van mijn tijd zeg. Ik had van alles kunnen doen , maar nee, ik doe boodschappen. Ik ben vast verslaafd, dat moet haast wel, waarom zou ik anders zo vaak gaan. Op het bonnetje stond echt niets onmisbaars hoor. Dat had best nog wel even kunnen wachten.
Ik ben helemaal ontgoocheld.
Wat ik dit jaar allemaal al niet over mezelf ontdekt heb, en dat allemaal ,omdat ik het tijd vond dat ik mijn geld niet meer over de balk zou smijten. Ware psychologie, ik kom achter heel wat verborgen en diep weggestopte patronen in mij.
IN MIJ!!! Die zo hard aan de NEI is en vindt dat ze het allemaal toch aardig voor elkaar heeft met al dat gewerk aan zichzelf. Die dus......
Echt, ook dit was weer een ware schok.
En wat nog erger is, het is ook nog eens een dure.
Ik ben welliswaar heel fanatiek gaan bezuinigen op kleding/schoenen/spulletjes voor in huis/en dergelijken, maar de post eten/drinken is nu niet bepaald consuminderwaardig. Dat ik zo goed uitkom dank ik dus aan het feit dat ik op al het andere zo fanatiek bezuinigd heb.
Dat kan best anders,
het moet anders.
En wel deze week al,bedacht ik mij toen ik over mijn kasboek gebogen zat twee dagen terug. Mijn koelkast en voorraadkast werd geïnventariseerd, het boodschappenlijstje geschreven en een doel gesteld.
De 70 euro heb ik in ere gehouden. Ik had het voornemen om de helft te spenderen, omdat ik nog genoeg eten en drinken in huis had. We zouden het makkelijk houden, van de hele week weet ik wat we gaan eten. Ik zou pas weer naar de winkel wanneer alles op is.
Het is nu zondag,
er is iets wat ik heel hard nodig heb,
en nu mag ik niet naar de winkel,
dit gaat zo niet werken,
wat moet ik nou?
Ik ben echt verslaafd,
wat doe ik nou met al mijn vrije tijd?
PFFFFFFFF
Ik mag nog 11 euro uitgeven tot ik op de helft ben....................

~

het is koud vannacht

Het is echt koud aan het worden nu.De winterjas is uit de kast,de sjaals allemaal gewassen.Ik heb de omslagdoek weer om in huis en de dikke sokken aan van mijn vader.Echte geitenwollen sokken dus hè,dat bedoel ik!

Ik verheug me er op,het wordt winter!Een flinke koude winter hoop ik,met sneeuw en ijs.Jaaaaa,ik heb er zin in.

Ik heb daar warme herinneringen aan,

aan koude winters,

maar evenzoveel koude herinneringen ,dat ook.

In de tijd dat DE WINTERJAS niet perse de warme jas betekende,heb ik best wel kou geleden.

Blauw zag ik dan,echt blauw....en dan kwam ik nog uit de jaren 70 generatie.Ik mocht een broek aan.

Mijn moeder vertelde wel eens dat zij de rok droeg,tot -20 graden aan toe.Denk je eens in,een rok met zelfgebreide kniekousen en een gebreid broekje met pijpjes.En dan maar ploegen door de sneeuw.Op rubber laarzen met kranten als isolatie.Je kunt het je toch niet meer voorstellen.De broek was not-done voor een meisje.

En dan mijn vader,hij droeg een jopper,gevoerd met een gladde dunne voering....de wind had vrijspel.BRRRRR

Hij droeg kranten onder zijn trui voor isolatie....

En hij was nog een geluksvogel ,want zijn vader had een elektrisch spinnenwiel in elkaar geflanst dus hij had ALTIJD eigen gesponnen wollen truien!

Dan zeg je toch niks meer hè!

Wat dacht je van het slapen in die tijd....twee paardenwollen dekens(yakkie bah)en de ijsbloemen op de ramen.Er moest geblazen worden om uit het raam te kunnen kijken.Open was niet meer mogelijk,alles zat vastgevroren.

Ja en dan die wc buiten....

Mijn moeder moest naar de sloot lopen,een eindeloze wandeling...stel je voor,in het midden van de winter...die van mijn vader zat in de schuur....maar evengoed vreselijk koud.

Gelukkig had ik het beter getroffen.We hadden dan wel geen CV,maar de wc was binnen!Kijk dat scheelde best wel.

Niet dat ik het nou minder koud had hoor....ik heb wat kou geleden.

Ik had als eerste een dekbed,een echte ,

uit ZWINTSERLAND!!!!!!

Tenminste...dat denk ik.

Ik ben op mijn zesde zooo ziek geweest dat ik bijna stierf en sindsdien sliep ik onder het dekbed!Want ook bij ons zaten de ijsbloemen op de ramen.

Dan mocht het oliekacheltje altijd aan op mijn kamer...Oranje was hij,en als hij te heet werd ging hij stinken.

Later kregen we een modernere,maar die werd veel te heet.Dan zat ik te zweten en ging dat ding uit,en later weer aan en dan weer uit.

Het moet een Godvermogen gekost hebben,ze slurpten stroom.Maar ach,wat zou het.We hadden een tv en een radio en een platenspeler ,een wasmachine en centrifuge en wij kinderen hadden ook nog een platenspelertje en cassetterecorder en tuner,en dan kwam daar het kacheltje bij.Veel elektra werd er niet gebruikt door ons vijfen.Als het 1500 KWH per jaar was dan was het veel.

Denk je eens in,de spaarlamp was nog niet eens uitgevonden...

Hoe is het mogelijk hè?

Echte consuminderaars dus.Ik ben daar best trots op hoor!

Dat onnodig stroomverbruiken,daar deden we niet aan.(licht uit!!!!! riep mijn moeder dan)

Maar ook de gasrekening was laag voor ons gezin(met vijf kinderen)

2400 m3 per jaar,ja echt,en dat met de gaskachel,gasfornuis en de geizer.Drie kinderen die douchten,die de deur niet altijd dicht deden en zo de warmte uit de huiskamer lieten vloepen.

Ze deden de kachel laag in de nacht en de geizer ging gewoon uit!

Ja en dan heb je dus dekens nodig!

Ik had er veel nodig,koud als ik altijd was.(en ben)Ik slaap tegenwoordig met twee dekbedden en een zomerdeken en,en dat is geen geintje, een heuse kruik!

Het is nog niet eens hartje winter,sjee hoe moet dat nou als het echt koud wordt?

De winterjas eroverheen dan maar...dat deden ze vroeger ook bij mijn ouders thuis.....ik heb nog zo'n mooie zogenaamde bontjas.

Hij is groot en lekker warm....

probleem opgelost!

~

Klein kleiner kleinst.

De R is weer in de maand,al een tijdje,maar door al het mooie weer had ik nog niet aan extra vitamines gedacht.

Je weet wel,multies en omega's enzo.Voor de weerstand,om de winter goed door te komen.Nu helemaal nu pandemie en grote griepgolven de wereld gaan overspoelen.Je kunt het maar voor wezen dacht ik zo.Dus ik naar de winkel om mijn vertrouwde berenpillen te halen met frambozensmaak.De enige echte die zuiver is en geen rotzooi bevat wat de kinderlijfjes eerder belast dan versterkt.

Ik moet zeggen dat ik in de winkel na een jaar geen berenpillen gekocht te hebben nog niet zo gealarmeerd was door het potje,wat toch wel wat klein was.Maar ja,de prijs was toch hetzelfde ?Dus "het zal wel aan mij liggen",dacht ik nog.(Hoe naïef kun je zijn niet waar?)

Eenmaal thuis gekomen ging het potje de kast in en keek ik er verder niet naar.

De pillen worden keurig geslikt en dat is dat.

Totdat ik bij het opruimen van de verhuisspullen een oud potje tegen kwam.............

of beter gezegd een oude POT!

Hij is twee keer zo groot,JAWEL!

Weer een voorbeeldje van de graaicultuur van onze lieve multinationals.

Willen we er niet meer voor betalen?Dan stoppen we er toch gewoon minder in en vragen we evengoed dezelfde prijs.In dit geval is het potje ook nog verkleind,dus loopt het uiteindelijk wel in de gaten...maar ik kan me de Smiths nog herinneren vele jaren terug die zakjes lucht ging verkopen,want vernieuwd en nu nog lekkerder en voor het ook ook nog eens meer,maar dan wel gewoon 50 gram hoor,het meer zat hem in de grote zak gevuld met zuurstof.

Het is je reinste diefstal en ik koop dus mooi geen berenpillen meer.Het is over,dat gesteel uit mijn portemonnee.Ik ga over op vers!

Niks niet aan de pillen,

vanaf heden eten we vitamientjes vers van de pers,uit het handje.

Schalen vol fruit en borden vol groenten komen er op tafel,seizoenfruit en seizoengroenten!(want ja ik wil wel goedkoop bezig zijn natuurlijk)

De omega's kopen we bij de visboer.....lekker aan de haring en wijting en makreel en sprotjes en scholletjes en kabbeljouw,gebakken gestoofd,gerookt....mjammie

Het wordt een echte winter(op ons bord dan,buiten moeten we het nog maar afwachten)

Lekker aan de stampotten met kool en bonen en al wat nog meer lekker en stevig en vooral winterkost is.Boordevol vitamines die in de winter zo belangrijk zijn!

We redden het wel,zonder de potjes met berenpillen.

Je zult het zien,

wij gaan met rode konen en fris en fruitig de winter door.

En nu maar hopen dat het een lekkere koude met sneeuw en ijs beladen winter wordt!

Ik heb er zin in.

~