verbondenheid.......

Gebed by Bibje 1994

De dag erna,
het klink wel akelig ja. Waar ik gisteren nog ietwat gelaten was ben ik nu na een onrustige nacht niet meer zo gelaten. Ik baal!  Baal ervan dat alles zo mijn schoot weer in geworpen is en dat er nu in feite weer gezegd is dat ik het maar uit moet zoeken.(om een goede sier te maken bij de RvdK) Dat ik weer naar school moet stappen om te eisen dat ze wat gaan doen voor zoon, terwijl school al aangegeven heeft dat het hun boven de pet gaat. Ik heb er gewoon geen zin om gelijk de schouders er weer onder te zetten en door te gaan.
Nee,
vandaag ga ik mijn ding doen, en laat ik het even rusten. Het is per slot van rekening bijna kerst. En dat kerstgevoel wil ik dit jaar toch eindelijk weer eens een keer voelen, na jaren van numbness.( is daar eigenlijk wel een Nederlands woord voor? Ik weet het zo even niet hoor) Bovendien tintelen mijn handen om een gutswerkje op te pakken met een aantal ontwerpjes uit de tijd dat ik nog jong was en vol dromen. Alweer 18 jaar geleden. ACHTIEN!!!!!! Jeeeeemig
Toen zat ik bij een kunstkring en hadden we een groepje opgericht om experimenteel te werken. Op de vrijdag avond. We namen een thema, of een woord of iets dergelijks en gingen daar mee aan de slag, maakten de hele week thuis studies en dan op vrijdag avond werkten we dat uit. De dummies met de schetsen en mijn aantekeningen vond ik laatst weer en ze zijn nog steeds goed. Ja best wel.
Ik nam de dans als uitgangspunt. Ballet was nml mijn 2e passie. Ik weet nog dat ik met schetsboek op schoot het zwanenmeer keek en tekende en de mooiste schetsen later uit werkte. (zie boven) Heel dramatisch in oostindische inkt en goud. Heerlijk was dat om te doen. En om mijn rotgevoel nu even weg te krijgen(en mijn battle te kiezen zoals Avonturijn me adviseerde) ga ik vandaag eens niets anders doen en me richten op alles wat goed en mooi is.(en opgeruimd ;)
Dus later op de dag presenteer ik een aantal stempeltjes van het thema van mens tot mens en verbondenheid....het is per slot van rekening bijna kerstmis ;)

peeejes: we zijn voor zoon begonnen met een middel wat rust zou moeten brengen in zijn kop en lijf Puur natuur. Ik hou u op de hoogte http://bit.ly/T9qexu

I wish

De film is weer af,
zucht,
op de een of andere manier geeft het me altijd een katterig gevoel. In het begin tranen(die dode moeder/geliefde) en dan al die verliefde mensen en dan aan het einde het happy end....leuke film, prachtig thema, maar ....maar....wanneer ga ik dat nou eens meemaken?
Zo'n liefde waarvan je weet dat'ie helemaal goed zit, die je "of your feet" swiept en je het gevoel geeft dat je nooit meer echt alleen hoeft te zijn? Voor altijd gekoesterd en samen oud worden?
Ik weet heus wel dat ik het allemaal alleen kan hoor, na 10 jaar is dat wel duidelijk geworden. Maar mag ik het dan nu weer eens af en toe uit handen gaan geven? Gewoon eens even niet aan het roer staan? Gewoon even.....
In dat gesprek van vanmiddag voel ik me dan zo alleen staan, ik tegen de rest die het allemaal zo goed bedoelen maar eigenlijk allemaal anders zien dan ik. Waar huil ik dan uit en tegen wie kan ik brullen dat het niet eerlijk is, wie gaat er dan naast me staan? En wie gaat er samen met mij ten strijde?
Aan wie kan ik het overlaten? Wie kan ik zo vertrouwen dat ik het los kan laten?
Wie is er net zo opgewassen tegen de grillen van mijn kinders en ziet ze net zo lief als ik? Zo lief dat 'ie zijn leven ervoor zou geven, bij wijze van spreken ? Wie zou zo voor mij willen gaan?
Ik guts nog maar een stempeltje en droom wat verder.....
'T is allemaal niet zoals in de film,
was het maar waar,
I wish

♥ .¸¸.•´¯`•♥•´¯`•.¸¸.♥

ZUCHT

Gesprek is geweest....vakantie is verprutst.

Om maar met de deur in huis te vallen, alle partijen zijn zoooo bezorgd en aangezien ik niet mee wil gaan in het laten opnemen van zoon in een jeugdpsychiatrische-kliniek ter observatie( hij is toch geen laboratoriumrat) , besloot de meneer van bjz de RvdK in te schakelen. Dit , omdat duidelijk is dat er zo geen schot in zit. Ik heb mijn verhaal gedaan en ik heb de arme man nog drie kwartier extra vast gehouden om mijn verhaal duidelijker te krijgen.( jammer dat zo'n leuke vent dit werk doet)  De instelling waar zoon nu ambulante begeleiding krijgt heeft zich onthouden van een mening.
Ik heb duidelijk gestelt dat de oplossing die aangedragen was door Triversum over mijn lijk moet gebeuren! Dat ik daar NOOIT toestemming voor ga geven. Dat ik heel hard mee heb gedacht aan oplossingen maar dat het PCLE elk idee afgeschoten heeft. Dat school uiteindelijk een melding heeft gedaan van absoluut verzuim terwijl ze zelf geen moeite hebben ondernomen om het leerproces van zoon in goede banen te leiden(waar is nu die ver^$&@#$% Dyslectietraining waar ik al jaren om vraag en die fluistermeester??????) Iedereen is het er over eens dat zoon slim genoeg is maar ja thuis leert hij niets(pffff mochten ze willen, die eer voor zichzelf) Ik heb de (leuke!) man gezegd dat zoon juist op school achteruit liep, elke keer weer. i.p.v. dat hij liet zien wat hij waard was zakte hij in als een plumpudding.
"Ik leer daar niks mam, dat kan ik allemaal al....... "

Deze meneer vertelde dat als hij het niet overgeeft de school, of de LPA en zeker weten Triversum een melding doen bij het AMK en dan is het ineens kindermishandeling wat onderzocht gaat worden. Nu is het (zegt hij dan) een onderzoek naar wat de beste manier is om zoon te helpen.  Mijn inzet daarin was juist heel positief en die gaf iedereen ook toe, komt dus ook in het dossier. Hij stuurt het eerdaags op en dan moet ik vooral verbeteringen aanbrengen voordat hij het doorstuurt. Ik was zo pissed vanmiddag aan die grote tafel, maar na 3 kwartier in de gang zonder al die anderen werd ik steeds rustiger.  En nu , ja nu ben ik weliswaar rustig, maar ook vet teleurgesteld. Want nu zijn we al jaren bezig om voor die knul van mij een goed traject op te zetten en steeds worden we op alle vlakken tegengewerkt door mensen die mijn zoon niet kennen en toch zo ontzettend bezorgd zijn.
Dusssssssss
Dit is het nieuws.......
Geen joepie, geen zucht van verlichting, alleen een leuke vent die ook al bezorgd is. Daar word je toch niet lekker van :(
Dikke ZUCHT dus.

(¯`v´¯) ♥
`*.¸.*.♥.✿´´¯`•.¸⁀°♡ ♥ .¸¸.•´¯`•♥•´¯`•.¸¸.

Peuneveu

Ik ben peuneveu,
(verbastering van un peut nerveux, mijn mamma had Franse voorouders)
Zenuwachtig....een beetje dan, want straks heb ik dat gesprek.
Dat gesprek waar ik al dagen tegenop zie.
Ik zucht even diep, had vannacht ineens een briljante ingeving over dit gesprek. En ik hoop dat het er goed uitkomt om kwart over 12, want dan mag ik mijn zegje doen. En ik heb een heleboel te zeggen, zeker weten. Voorwaarde is wel dat deze meneer dan wel luistert natuurlijk. Mijn ervaringen met bjz zijn nml niet zo bijster positief. Jaren zijn verspilt met hulp waar niet om gevraagd was en ook totaal overbodig was, misplaatst ook, vreselijke domme inschattingen zijn er gemaakt. Geldverspilling ook dat nog....terwijl een auticoach, of fluisterjuf/meester voldaan had en dan had zoon nu gewoon nog op een gewone school gezeten en niet thuis nadat het zelfs op het speciaal onderwijs mislukte. Het kan zo simpel zijn......
Maar rugzakjes worden in de grote pot gegooid en als ouders mag je daar niet eens echt over meebeslissen. Bjz zegt ineens een bemiddelaar te zijn, dus dit zit niet in het pakket, centrum autisme verzint stoornissen erbij waar helemaal niet aan gedacht zou zijn, als er wat eerder geluisterd was naar deze mamma. En ik....ik zucht nog maar een keertje.
Ga zo mezelf representabel maken, de punten op papier zetten(jee zeg, dat ik dat nog niet gedaan heb, altijd alles op het laatst pffff) en dan hop naar de afspraak. Duimt u mee voor de goede afloop?

(¯`v´¯) ♥
  `*.¸.*.♥.✿´´¯`•.¸⁀°♡ ♥ .¸¸.•´¯`•♥•´¯`•.¸¸.

1e gesprek

~lichtjes in donkere dagen~ 

Net de kringloop aangedaan en OOOO wat zag ik daar toch weer prachtige spullen. Echt hoor, ik ben fan van onze kringloop. Ik heb er al heel wat vandaan gesleept, maar het houdt natuurlijk een keer op. Ik moet streng worden voor mezelf.  Ik zag zulke mooie stoelen en die kan ik best gebruiken en en en ......... Ik ben nu aan het opruimen!!!
En opruimen doen we, inmiddels met zijn allen. (zie http://bibje-ruimt-op.blogspot.nl/2012/12/nog-steeds-op-dag-3.html)
Ik heb nu de droom dat ik over een jaar( toch op zijn minst) een mooi opgeruimd en ruim huis heb. waarin ik bij wijze van spreken , dansen kan zonder van alles om te stoten of over van alles heen te vallen. Dussssss heb ik wel even te gaan. En weg te geven, en te verkopen, en domweg weg te gooien wat allang weg had gemoeten.
Maar vandaag hou ik even pauze!

Vanmorgen heb ik het eerste, waar-ik-zo-tegenop-zag-gesprek gehad. En het viel me gelukkig allengs mee. Dochter mag gewoon blijven waar ze zit. Er was helemaal geen sprake van dat ze weg moest, want ze waren al vanaf het begin op de hoogte van mijn niet kunnen betalen van de hoge bijdrage in het schoolgeld(dochter zit op het Leonardo) Ze hadden gewoon alle ouders opgeroepen om te vragen of er op de een of andere manier nog ruimte was, omdat de Leonardo het had verzaakt en ze de samenwerking hebben opgezegd.
U moet weten dat ik heel erg opgelucht was toen ik daar zat en dit tegen me gezegd werd. Ik had de belasting papieren al meegenomen, want ik wou wel bewijs kunnen laten zien. Gelukkig snapten ze dit helemaal...ik ben zo dankbaar dat gezond verstand overheerste.
Nu het gesprek van morgen nog bij BJZ.  Na het telefoongesprek van gisteren zie ik het vooralsnog niet somber in, en ik blijf hoop houden dat ook hier gezond verstand zal overheersen.

Al die onrust levert echter wel iets moois op, een grote verzameling lichtjes in het donker stempeltjes.
Bovenstaande heb ik gisteravond vlak voor het naar bed gaan nog gegutst. De derde ligt er naast, daar ga ik me zo op storten ;)

♥ .¸¸.•´¯`•♥•´¯`•.¸¸.♥

Beetje weemoed

Schreef gisteravond, dat ik nog even zou gaan gutsen.....
Zie hier het resultaat. Lichtjes in donkere dagen. Niet geheel tevreden heb ik alweer zitten schetsen in de stempelafdruk. Op de een of andere manier vind ik het teveel op slakjes en vuurtorens lijken....mwah....niet helemaal de bedoeling. En nu zijn mijn gummetjes ook nog op(dochter heeft ook gegutst ;) dus moet ik nieuwe halen. Pffffff ook dat nog. Maar ik heb wel een miljoen ideeën en dus wil ik door kunnen gaan met ontwerpen. Wow wat klinkt dat cool zeg, ontwerpen van stempeltjes.
Ik ga er even voor zitten hoor, recht op...ik ben nu dus een ontwerpster van stempeltjes. :)
Net op de wc bedacht ik een gloednieuw ontwerpje. Dan zit ik daar voortaan mijn tijd ook niet meer te verdoen, dat is duidelijk. Multifunctioneel ontlasten heet zoiets. Het is wel zo dat ik op de wc het meeste rust heb en het minste gestoord wordt tegenwoordig. De tijd dat de kinderen aan de deur stonden te rammelen is voorbij.
Eigenlijk is er een heleboel voorbij gegaan dit afgelopen jaar. Zomaar ineens was het allemaal over. Dingen zijn veranderd,  het kleine is eraf. Boswandelingen zijn no go geworden, naar de dieren is saai, de uitkijktoren, mwah....het strand, blegh, de bieb horror....
we zijn in de fase "Ik verveel me zo, maar heb nergens zin in" beland.
Ik kan wel een lichtje gebruiken hoor, want puberland, dat is me wezensvreemd, ondanks dat ik jaren lang lesgaf aan dat  kindsoort. En ik ben ook al vergeten hoe het ook alweer was om in puberland te moeten vertoeven. Dat is al te lang geleden, toen was alles anders.( jaren 80)
En dan lees ik op de blogs van de mamma's die vertellen over hun koene ridders en lieve prinsesjes en denk ik met weemoed terug aan de tijd dat zoon als boer op zijn tracker rondploegde door het gras, en dochter met haar vleugeltjes verwoede pogingen deed om te vliegen(mam ze doen het niet?)
De tijd vliegt......en ik staar even naar de horizon van het verleden.

Maar waar was ik, voor ik mijn gedachten zo liet afdwalen.....
Dat nieuwe ontwerpje....mijn thema is dus nog even , lichtjes in donkere dagen. Totdat de feestdagen over zijn hoor, daarna ga ik me richten op de liefde. Valentijnsdag. Ja ik heb er zin in. Ik ga gummetjes halen!
Doei

 ♥ .¸¸.•´¯`•♥•´¯`•.¸¸.♥

 

Een wereld van verschil

Donker alweer,
hele dag alweer voorbij en niks bijzonders gedaan.
nee dat is niet helemaal waar, maar ik heb niet gedaan wat ik zou doen. Niet allemaal dan. Gewoon geen zin. Echt helemaal geen zin in om wat dan ook te doen nee. Blegh gevoel.....een laat me maar even lekker niks doen.
Natuurlijk zit zoon al de hele dag te vragen wanneer ik dan die auto ga schoonmaken. (hij is echt vies geworden van het stilstaan, o hellep) en spoort me zo nu en dan aan om aan de slag te gaan. tsjop tsjop zegt ie dan. Of ik even meteen aan de slag wil gaan, want nu de auto het weer doet moeten we natuurlijk wel met de auto rijden. Tjah
Ook hierin heb ik een Blegh gevoel op dit moment. Poetsen....blegh
Niet dat ik niet poets hoor, het komt elke dag weer terug ja, geen ontkomen aan nee. En ik ben echt wel goed bezig hoor, echt wel...mijn keukenkastjes zijn ook al aardig opgeruimd en mijn aanrecht is al dagen redelijk leeg. Dus het gaat best wel oké hoor...maar leuk, nah, leuk is het nog steeds niet.
Wel geeft het voldoening, dat dan weer wel. Zo naar die opgeruimde kastjes kijken doet me wel deugd. Hahaha dat is zo'n opmerking die zo uit de mond van mijn vader had kunnen komen. Ik zet de traditie voort met praten in oude taal en in spreekwoorden. Mijn dochter zei vanmorgen nog dat ze me soms gewoon niet eens verstond doordat ik altijd in spreekwoorden praat. Ik ben dus altijd aan het ondertitelen voor haar en voor mijn zoon....
Maar om even terug te komen op dat Blegh gevoel. Ik denk dat dat komt, omdat ik de week die gaat volgen niet zo zie zitten. Eigenlijk ben ik best wel een beetje bang voor de gesprekken die komen gaan. School van dochter wil geld zien anders moet ze van school af of zo? En zoon wordt besproken bij BJZ zonder dat ik ben uitgenodigd. Nu heb ik zelf gebeld naar BJZ om uitleg en morgen bel ik nog een keer(de meneer was er niet) en ben ik benieuwd wat de reden is dat ik niet aanwezig mag zijn bij dat gesprek wat nota bene over mijn zoon gaat.
Autisme en hulpverlening, het gaat gewoon niet samen. Het is als onderwijs door gemiddeld intelligente leerkrachten aan hoogbegaafde kinderen, en kinderloze gezinsvoogden, vers van school die  moeders, 2 keer zo oud als hen met een rits aan kinderen, vertellen wat ze moeten doen......een wereld van verschil..... Zo groot dat het bijna niet te overbruggen valt.
Het doet me ook denken aan de psychiater die mij onderzocht voor de WAO en opschreef dat ik in vaktermen sprak, ik wist waar hij het over had (ojee)...dat moest wel een persoonlijkheidsstoornis wezen. De arme man vergat even dat ik hoogbegaafd ben....een wereld van verschil.....

Ik ga nog even gutsen, mijn gedachten tot bedaren brengen. Even nergens aan denken. En daarna naar bed!

♥ .¸¸.•´¯`•♥•´¯`•.¸¸.♥