Zwijmelen op Zaterdag

sprookjes van een paar jaar terug

Maandag
Ze had zich verslapen vanmorgen. Ik was er al bang voor en had dus al gezegd dat ze haar wekker goed moest zetten. Weer mislukt. Ik was narrig, want nu moest ik eruit om haar te roepen. En opstaan is niet mijn ding meer sinds het voorjaar.
Raar toch, want de vroege vroege morgen is het zo fijn stil, zo sereen, zo puur nog allemaal. Er is nog stilte. Tijd voor het tijdloze....
Van het weekend kwam ik helemaal tot rust. Totdat de kinders binnen kwamen. Ze hadden een spannende reis achter de rug, met busreis naar Amsterdam en vanaf Amsterdam helemaal omreizen via Hoorn/Heerhugowaard naar Den Helder. Zoon was er hyper van, wou ook gelijk niet meer uit de huiskamer, praatte mijn oren van mijn hoofd en plofte toen met laptop achter de tafel.
De rust die ik voelde was meteen pleitte, en kwam ook niet meer terug. Ook niet toen Zoon en dochter vroeg naar bed gingen en ik nog even een tijdje alleen zat. En ook niet na een nacht slapen dus. Vandaag was Zoon nog steeds hyper en boos. En dat heb ik geweten. Geen land mee te bezeilen vandaag. Ik inmiddels ook weer helemaal in mijn oude onrust en hij een meltdown. Zo zat hij op de bank te sippen. Of een douche hem zou helpen tot rust te komen vroeg hij ons.

Woensdag
Ze had vreselijke hoofdpijn, de tranen in haar ogen. En wat zeg je dan tegen je dochter? Niet dat ze naar school moest natuurlijk. Ze is weer gaan liggen, en ligt nu om half 4 nog steeds. De hoofdpijn is gelukkig al wat gezakt en ik hoop heel erg dat ze morgen dan ook weer naar school kan. Arme kind, het valt ook niet mee om migraine gevoelig te zijn.

Zat net weer te kijken op de site van de woningbouwvereniging. Staat daar toch het huis waar mijn oma en opa in woonden te huur. Wat heb ik daar toch veel dagen doorgebracht, te logeren en als we op visite waren. Ze woonden vlakbij. Het huis is in die jaren dat zij er niet meer woonden gerenoveerd en dus ziet het er heel anders uit. De woonkamer is naar achter door getrokken, de keuken staat nu op de plak waar zij hun eetkamertafel hadden staan. Ik wil wedden dat de ijzeren raamkozijnen inmiddels ook wel vervangen zijn, net als de ijzeren kastdeuren in huis. Ik zie ons nog zo gaan, via de inpandige schuur, door de keuken, en dan zo via de gang naar de huiskamer. De voordeur werd toen amper gebruikt. Dat kun  je je nu toch niet meer voorstellen.

Donderdag
Of we ouderwets konden eten. Zoals oma altijd kookte, met aardappelen en groenten en jus en een gehaktbal. Zo'n echte lekkere oma gehaktbal. Nu was het altijd mijn vader die het vlees deed maar ik snapte helemaal waar het over ging. Dus ging ik op naar de winkel. Aardappeltjes, bloemkool en gehakt halen. O en of ik ook ouderwets lekkere vla wou halen, want dat aten ze bij opa en oma ook altijd.
Ik ben nog een beetje beduusd van. Na alle borito's bonenschotels, noedels, macaronies, rijstprutjes en wraps en dergelijken, nu eens een degelijke Hollandse hap. En dat allemaal , omdat we al een paar dagen herinneringen aan het ophalen waren.
Ik moet zeggen, ik heb ze al heel lang niet meer zo lekker zien eten.

Vrijdag
Oldschoolcooking dus.
Van af nu moet ik een flinke lange tijd oldschool koken. De Hollandse pot dus! Piepers, groenten, stukje vlees en jus. Nou dat kan hoor. Dat is een stuk makkelijker dan al die fancy buitenlandse gerechten.

Gisteren was ik weer bij de haptonoom. Ik kan er niet veel over vertellen, ik mocht op een gegeven moment niet meer praten over wat ik voelde. Ik moest alleen maar voelen. En veel voelde ik, heel veel. Vooral veel spanning in mijn lijf met daarachter een mengkroes vol emoties. Ik had haar vertelt over die schilder-cursus van van de zomer. Over hoe ik de chakra's moest schilderen en helemaal los ging op rood gecombineerd met oranje en geel. Dat is dus mijn opdracht, ik moet rood schilderen, en vooral heel veel voelen daarbij.
Daar heb ik nou twee hele mooie liedjes bij gezocht. De één ter ere van deouderwetse pan met eten en de nostalgie die eromheen hing. De ander, omdat ik moet voelen. Ze zijn uit  Wallander. Dus bij deze wens ik u allen een
 *´¨)
¸.•´¸.•*´¨)
(¸.•´ ★ *¨*•.¸¸.. ★ Fijn weekend *¨*•.¸¸.. ★*¨*•.¸¸.. ★*¨*•.¸¸..Enjoy

Zwijmelen op Zaterdag

Donkere Duinen van Bianca Scheurwater-spel

Zondag
nog geen 10 uur en ik ga zo naar bed. Morgen naar de dokter. Vorige keer ging het mis en versliep ik mezelf. Kon ik pas anderhalve weer later terecht. Dat is dus morgen. Nu maar hopen dat ik wakker wordt op de goede tijd.
Bedenk me opeens dat het 105 jaar geleden is dat Opoe geboren werd. Wat een tijd alweer, en wat vreselijk jammer toch dat mijn kinderen haar niet gekend hebben. Ze was zó lief.

Hier is ze nog piepjong

Maandag
Ik lag er op, wachtend op de wekker. Maar Zoon was eerst om half 6!!!  Ik was nog amper in slaap voor mijn gevoel. Ik heb nog wat gedoezeld en toen stapte ik toch maar mijn bed uit, was de wekker alweer niet afgegaan. 20 over 7.....pffff  weer te laat. Niet te laat te laat, maar wel ongemakkelijk te laat. Nu moest ik mezelf nog haasten ook, en ik ben al zo moe.

Net terug van de dokter.
Ik was mega zenuwachtig toen ik heen moest. Waarom? Geen idee, ze is juist altijd zo goed in luisteren en meedenken. Ik zat daar dus te vertellen hoe ik me voelde en ineens kwamen de tranen.
"Ik ben zo vreselijk moe, ik wil alleen nog maar slapen,"snikte ik.
Ze vroeg wat ik allemaal gedaan had, wat geholpen had. Ik vertelde haar wat er allemaal gebeurd was en toen kwam ik aan bij de lpa en haar gedrag rondom de vrijstelling. Wat dat met me gedaan had. Dat ik zo heftig reageerde op haar klopjacht.
Terwijl ik dit vertelde observeerde ze me nauwkeurig. Of ik even op het krukje wou zitten. Ze voelde al mijn rug-spieren, schouder-spieren, nek-spieren en borst-spier. Alles was als beton, strak aangespannen. Dat is niet goed natuurlijk. Na een tijdje praten zijn we er uit gekomen dat een pot met pillen niet mijn ding is maar dat ik wel eens heel goed baat zou kunnen hebben bij haptonomietherapie. Nu nog op zoek naar de therapeute.

19:19
Hele middag geslapen.

Dinsdag 11:22
Ik ben wakker, en ik ben moe. Ik heb net een uur naar Zoon geluisterd die zijn plannen uiteen aan het zetten was. Hij praat zo snel dat ik het amper bij kan houden en nu ben ik bekaf. Bovendien piep ik.....cadeautje van de mist van gisteren denk ik zomaar. Nu is er gelukkig geen mist, maar waar is de zon nou? Ik heb behoefte aan zon, en aan schoon en aan netjes en aan vertroeteld worden.

Woensdag
ik wou hem om 00:00 posten. maar ik was zo moe dat ik ruim daarvoor in mijn bed rolde. Heerlijk geslapen heb voor de verandering en wakker gepraat werd door Zoon. Eerst kwam hij kijken, en hoorde ik hem mompelen dat ik er zo lief uit zag. Toen ging de deur heel zachtjes weer dicht en kon ik nog even lekker doorslapen. Tijdje later betrapte hij me met de ogen open. En toen heb ik een paar uur(met tussenpozen) zijn verhaal aangehoord.

Kreeg vanmorgen ook een berichtje van de haptonoom. De afspraak is naar morgen vervroegd. Ik ben blij ik ben zo blij....eindelijk iets constructiefs

Donderdag
de haptonoom.
Tis me nu nog even een raadsel wat zij allemaal precies gaat doen. Ik heb net een intake gehad. En tijdens die intake heb ik zoveel tranen gelaten. De mevrouw moest zelf op een gegeven moment ook de zakdoeken pakken. Ik moest gelijk denken aan een vriendin die de ochtend na de dood van mijn moeder met me mee zat te huilen toen ik haar totaal verbijsterd en in shock vertelde dat mijn moeder gestorven was die nacht.

Vrijdag
zit ik in mijn eentje. De kinders zijn bij vader. Ik heb ze vanmiddag uitgezwaaid met veel handkusjes en "I love yous" op het station. Tegenwoordig reizen ze zelf naar Amsterdam. Vader staat daar dan te wachten en samen gaan ze verder.
Ja en dan is het nu bijna zaterdag inmiddels. vanmiddag lekker een tijdje in de zon geslapen(what is new)

Tjah en dan is het zaterdag...een hele week losse zinnen, en gedoe en geen liedje weten. pfffff ik weet geen liedjes meer, ik ben liedjes-vergeetachtig. Ik ben moe, ik ben leeg, ik weet het even allemaal niet meer. Zat daarnet even een oud liedje te luisteren. Mooi hoor, maar past dit wel hierbij? Ik weet het eigenlijk niet. Dus heb ik maar even de tekst opgezocht. En verhip, het is wel toepasselijk......nooit echt gehoord wat de man zong. of nee het drong nooit tot me door. De tekst kon ik uit mijn hoofd. Raar toch hè.
Ooit gingen mijn vriendinnen naar hun eerste concert hier in het land. Ik mocht natuurlijk niet mee, dus schreef ik een brief. Die brief gaf mijn vriendin aan Roland Ozabal de la Quintana( de zanger dus haha) stomme was dat ik mijn adres er niet in gezet had en dus nooit die felbegeerde foto's met aantekeningen of misschien zelfs een briefje terug kreeg....lekker suf niet? Ze waren zelfs nog even backstage geweest. Oh wat baalde ik daarvan. Ik mocht ook niks!
Nou weet je wat, ik plaats hem gewoon. De live versie, want ze waren enorm goed live...ENJOY!
Ga ik daarna snel de zon in en boodschappen doen(en veel lekkers halen, ik wil lekkers)
*´¨)
¸.•´¸.•*´¨)
(¸.•´ ★ *¨*•.¸¸.. ★ Fijn weekend *¨*•.¸¸.. ★*¨*•.¸¸.. ★*¨*•.¸¸..

Zwijmelen op Zaterdag...Overzichtje......

Woensdag
Het is stil op Zeeuws Bibje. Op de één of andere manier lukt het me niet om ervoor te gaan zitten. Ik hang eindeloos in bed, en als ik daar klaar ben(meestal zo rond 12) dan ga ik naar beneden en hang ik uren in de zon. Het is diep triest, hoe moe ik ben en hoe weinig ik daardoor doe.

Donderdag
Zon schijnt gelukkig weer. Ik ga dus zo even lekker een uurtje buiten hangen. Ik ben nog steeds moe, en nog steeds gesloopt. Maandag kan ik weer bij de dokter terecht gelukkig. Met hun nieuwe systeem duurt het zomaar tot soms wel twee weken voor er plek is bij mijn eigen dokter. Ze hebben te weinig doktoren.
Laatst zat ik in de wachtkamer en toen vertelde een vrouw dat ze voor haar oude moeder elke max twee weken een afspraak maakt voor het geval dat. Als ze niets had was dat oké, dan zei ze hem af. En maakte dan meteen eer een nieuwe afspraak. Triest hè, dat het zover moet komen. Natuurlijk kun je ook bij anderen terecht. Maar ja, dan zit je weer met dat je steeds het hele verhaal moet doen en verschil in werkwijze. Zoals ik van de zomer had met die andere dokter. Ipv de bloedwaarden goed door te nemen kreeg ik recept mee en kon ik weer gaan. Beetje raar, want achteraf bleek ik flink vitamine D. En dat had ze niet eens gezien. Maar ja...ook bij mijn eigen dokter kwamen we er niet uit. Maar weer opnieuw bloedprikken lijkt me wel een goed idee.

De kerk in de mist 2 okt - Patrick Vischschraper

Vrijdag
Mistig begin, nu nog steeds beetje misterig in de lucht. De zon kwam even een paar minuten door het dek heen, ik blij, maar die is ook alweer weg. Ze hadden nog wel zon voorspeld. Ik baal, ik heb het koud. Misschien vanmiddag dan?

Gelukkig kwam de zon vanmiddag terug, en hoe, strak blauwe lucht. Ik heb lekker buiten gezeten, en geslapen. Man wat ben ik toch moe en wat heb ik het toch koud. De kachel net weer opgeschroefd.

11:11
Jaaaaa het is zaterdag, wakker geworden met de zon in mijn kamer en ontbijtje op bed. Waar ik nu nog steeds zit, inmiddels een uur later. Geen zin om er uit te komen en toch eigenlijk ook weer wel. Straks ga ik boodschapjes doen, lekkers halen, zonneschijn vangen en beetje rondkijken. Op een bankje zitten....niet teveel doen.
Mijn muziekje...geen Dirk-muziek ook dit keer. Maar een stuk van Beethoven. We horen hem dagelijks bij de reclame van Tui vakanties.En ik vind hem mooi...zo mooi, zo wervelend, zo vol leven, zo vol kleur.
Schildermuziek.
Ik moet nodig weer gaan schilderen.....
fijn weekend allemaal xxx
*´¨)
¸.•´¸.•*´¨)
(¸.•´ ★ *¨*•.¸¸.. ★ *¨*•.¸¸.. ★*¨*•.¸¸.. ★*¨*•.¸¸..

Zwijmelen op Zaterdag

Prachtige foto van ons park, net Monet niet waar?  foto van Agnes Claase Blaset.

10:30
Gisteren de vrijstellingsbrief gehad...of wat ervoor door moest gaan. Staat bol met info die er niets meer van doen heeft, zelfs gevoelige informatie waar ik geen toestemming voor heb gegeven. Vervolgens meld ze ook nog even dat Zoon de komende jaren gevolgd gaat worden, omdat zij vind dat het belangrijk is dat hij zich blijft ontwikkelen. Allemaal informatie die niet in een vrijstellingsbrief horen.
Dus moeten we haar weer aanschrijven en correctie aanvragen en tegelijkertijd bedanken voor haar intentie tot goede zorgen, waar wij ouders en ingeschakelde professionals toch echt meer verstand van hebben dan gemeente-ambtenaren en schoolarts.
En dan had ik nog wel gehoopt dat we de volgende stap konden zetten.
Nou ja, ik kan altijd nog het park in gaan en naar de herfst-asters kijken(aangezien die van mij weggemaaid zijn bedenk ik me ineens, snif, ook mijn herfst-asters)

12:00
We zouden vandaag vroeg op weg, maar vroeg is het al niet meer dus moet ik nu wel gaan opschieten. Ik ga dus even pauze houden en verras jullie vanavond met de rest. Oké? Oké!

20:00
Ik zit in het donker met kerstlichtjes aan. Eigenlijk best wel een beetje te donker, maar ja, 't is zo gezellig. Ik heb de lichtjes vorig jaar opgehangen en niet weggehaald. Een boom had ik niet, daar had ik toen geen zin in. Misschien dit jaar wel weer?
Vanmiddag stad gedaan met dochter, maar zowel zij als ik waren doodmoe. Snap je dat nou? Zo'n jonge meid en dan kapot zijn....ik denk dat ze toch aangestoken is door Zoon.
Het was wel gezellig zo met zijn tweetjes.
En wat een weertje niet vandaag?
Ik heb genoten, ook nog even lekker in de zon geslapen achter in de tuin. Daarom koos ik dit liedje, The Corrs & Bono. Morgen weer zo'n mooie dag.
Enjoy
*´¨)
¸.•´¸.•*´¨)
(¸.•´ ★ *¨*•.¸¸.. ★ Fijn Weekend *¨*•.¸¸.. ★*¨*•.¸¸.. ★*¨*•.¸¸..

Dansende Donderdag

Dinsdag
Ik zit nog steeds in bed,
buiten schijnt nu weer de zon, waar net nog een hoosbui was. Dochter zit op school en Zoon heeft ineens nieuwe hoop. We hebben wat gepraat op bed. Mijn ogen zijn dik, jeuken, rood. Daar loop ik alweer een weekje mee rond. Zo wordt ik elke dag wakker. Ik heb vast wat verkeerds gegeten, dacht ik gisteren nog.
Maar toen had ik mijn facebook-herinneringen nog niet bekeken en had Dochter me nog niet wakker gemaakt. Ik ben namelijk ook de hele week alweer zo sentimenteel. Huil om niks, en dus om alles. Mis ze ineens weer zo vreselijk. Dat gevoel.
Niet dat ik al in de gaten had waarom juist nu hoor. Ik leef mijn leven tegenwoordig zonder agenda en schrijf de afspraken op de spiegel. Ik probeer er zo min mogelijk te maken :D
Maar vandaag is dus de geboortedag van mijn moeder. Vandaar.....

Woensdag
Derde dag op een rij dat ik lang in bed blijf hangen.
Eigenlijk best wel lekker, voel me een stuk relaxter en ik kan nu ook weer wat meer. Niet gek natuurlijk als je bedenkt dat ik 11 uur op een nacht slaap. Ik zal het nodig hebben. Zoon is trouwens ook al de hele week ziek. Maar dan echt, hij niest snottert, hoest dat het en lieve lust is. En slaapt veel, heel veel.

Donderdag
Hoosbui, net als gisteren. Het is nu echt herfst hoor. Ik heb de sokken weer aan en de kachel gaat ook weer aan in de avond. Ik vind de herfst in de regen helemaal niks nakkes nada aan. Maar ja, ik heb het er maar mee te doen. Ga vandaag dus niet naar buiten, geen zin om nat te regenen. Dochter is ook vrij vandaag en hangt dus op bed. Ja ik ook ;) en Zoon nog steeds.
Vanmiddag wordt ik wel actief. Denk ik, misschien.

Inmiddels ben ik ook al een week in conclaaf met de lpa en GGD-arts. Of nee, wordt ik bestookt om toch maar vooral alvast dingen aan te gaan vragen, terwijl de bevestiging van de vrijstelling achterwege gehouden wordt. De lpa is zelfs zo onbeschoft, dat ze mij alleen nog maar cc-tjes stuurde ipv directe mail. Is ze boos, dat ze niet meer mee mag spreken? Heeft ze zichzelf daarom een rol toegedicht "in het belang van Zoon?"
Ik beraad me nog op een goede actie, die haar op haar plek zet. Ongefundeerde en ongewenste bemoeienis van gemeenteambtenaren stellen wij niet op prijs. Zo ook beraam ik me op een reactie richting GGD-arts, die haar nota bene gevraagd heeft te ondersteunen zonder ons ook even te vragen of wij dat wel op prijs stellen. Fijn ook weer dat ze daarmee ons vertrouwen beschaamd. 
 Nou ja...het komt goed, dat moet gewoon!
*´¨)
¸.•´¸.•*´¨)
 (¸.•´ ★ *¨*•.¸¸.. ★  *¨*•.¸¸.. ★*¨*•.¸¸.. ★*¨*•.¸¸..

Zwijmelen op Zaterdag

Frans Diederich- achter de duinen van Den Helder

Deze week zit er ook weer op.
Niet dat ik nou erg actief was hoor. het was vooral een week super rustig. Zoon lag ziek op bed te slapen vooral, Dochter zat in Luxemburg. En ik vooral veel in bed. Op de één of andere manier moet ik altijd enorm uitrusten en bijslapen als de kinders me niet zo hard nodig hebben. Dat beloofd nog wat als ze later het huis uit gaan :) Natuurlijk duurt zo'n weekje niet zo heel lang en moesten we vannacht Dochterlief ophalen. Ik verwachtte hyper de pieper, maar ze was moe en stilletjes voor haar doen. En nu(middag inmiddels) slaapt ze nog steeds. En Zoon is weer terug gekropen vanmorgen.

Ik herken dit helemaal niet van mijn thuis van vroeger.
Zaterdag was druk druk druk dag. Dan ging mijn vader voor dag en dauw naar de markt. Ik ging vaak mee, en dan daarna gingen we naar de gloednieuwe Bibliotheek toe. Zochten onze boeken, gingen daarna aan een tafeltje aan het raam zitten en genoten van wat te drinken.
Toen was de bieb nog mega-groot. Werkte Buurmannetje van Opoe daar nog en zijn broertje (jaaaa ze waren leuk) en Jochie (klasgenoot vriendin, nòg leuker). Dus was het een feest om aan de balie te staan en je boeken in te leveren of af te stempelen.
Zaterdag was de dag dat ik alleen-tijd had met mijn vader. En hij met mij. Dan gingen we intellectueel doen. Sparren over allerlei interessante onderwerpen. Dat deden  wij graag....
Mijn moeder hield daar niet zo van, en mijn broertjes waren daar he-le-maal niet mee bezig. Die gingen op zaterdag te voetballen, en mijn moeder juichte ze aan op het veld. Of waste tenu's en schraapte de modder van de schoenen achteraf.
Zaterdag was ook de nog even snel alles aan kant dag. En de alvast voor-kook-dag voor Zondag. De soep werd gemaakt en het vlees voorbereid. Dat deed mijn vader. En ik zat daar vaak bij. Beetje meesnoepen en praten natuurlijk. Als hij erg veel gemaakt had aten we 's avonds al een kommetje soep. Zooo lekker.

Afijn,
wat ik zeggen wou; het is nu erg rustig en dag tikt zomaar voorbij. Ik denk dat ik er maar een paar wakker ga schudden. Tis zo stil zo.
*´¨) ik wens
¸.•´¸.•*´¨) iedereen een
(¸.•´ ★ *¨*•.¸¸.. ★ Fijn Weekend *¨*•.¸¸.. ★*¨*•.¸¸.. ★*¨*•.¸¸..
peejes: Het liedje heeft niets met die tijd te maken maar was wel een liedje wat mijn vader vaak draaide in de jaren voor hij stierf. Ineens was hij helemaal into de Franse liedjes. Het popte vannacht ineens in mijn hoofd en wil niet meer weg. Daarom dus een Frans liedje :)

Zwijmelen op Zaterdag...ik ben er weer hoor...

Sferische foto van Patrick Vischschraper .

Ik had even geen woorden meer. Ik zat verstopt, kon niets meer zeggen, wist het even niet meer onder woorden te brengen. Ik zat vol, zo vol, en ik was verdwaald. Nog niet echt in de gaten dat ik reageerde op iets wat al geweest was.
Denk om je hart schreef Albert een aantal keer op mijn tijdlijn...ja...denk om je hart....mijn hart bonkt nu alweer weken bijna mijn borst uit. Ik was gierende bang, bang dat we weer hetzelfde mee zouden maken. Dat we weer opgejaagd zouden worden.
Het slapen lukte niet meer, het wakker zijn lukte niet, onrust stroomde uit elke porie van mijn lijf. Zo erg dat ik ook niet meer schrijven kon. Waar moest ik het over hebben. Ik wist zelf amper meer wat ik nog voelde dan een gierende schreeuwende angst.
En waarom?
Omdat we naar de GGD-arts moesten voor een gesprek ivm het beroep op vrijstelling voor Zoon. Niet dat dat op zich nou zo'n probleem was hoor, maar het waren de woorden van de leerplichtambtenaar die dit losmaakten. Zij schreef dat zij na dit onderzoek nog om tafel ging met deze arts en het samenwerkingsverband om te kijken of er toch nog iets mogelijks was. dat hij toch weer naar school zou moeten, en dan pas zou zij beslissen.
Maar zij mag helemaal niet beslissen, ze mag zelfs niet eens in overleg met de GGD-arts. Die mag alleen een verklaring geven of ze hem wel dan wel niet geschikt acht voor schoolgang.
Dus vroeg ik haar naar de wettelijke basis voor haar plannen. Die kon ze niet geven, daar draaide ze omheen. Ze hield daar zo aan vast, dat ik van het een op het andere moment dat akelige nare inquisitie gevoel weer had. Zoals toen met de raad. Ze doet voorkomen of zij de gene is die bepaald of er een vrijstelling komt.
Maar toen kwam het gesprek met de GGD-arts.
Dat verliep heel goed. Zo goed dat ze besloot een verklaring voor de laatste jaren af te geven, en zo goed dat ze rechtstreeks voor ons zou bemiddelen voor zijn vrijetijdsbegeleiding. Alles buiten de lpa om. Meteen dezelfde middag stuurde ze verklaring door naar de lpa en naar ons. Nu is het wachten op de lpa tot zij haar taak verricht.
Daarna zal de rust indalen,
hoop ik,
heel erg!

1971

Het liedje?
Ik had hem al die tijd in mijn hoofd, werd ermee wakker en ik stond er mee op. 1971, wie had toch ooit gedacht dat dat vrolijke kleutertje van toen zoveel te verduren zou krijgen.
Wat zong Kelly Clarkson ook alweer?
What doesn't kill you makes you stronger
Laten we het daar maar op houden.
Op naar een autonoom leven voor Zoon en een warme gezonde fijne herfst voor ons allemaal.

*´¨)
¸.•´¸.•*´¨)
(¸.•´ ★ *¨*•.¸¸.. ★ Fijn Weekend *¨*•.¸¸.. ★*¨*•.¸¸.. ★*¨*•.¸¸..