
Wat als ik op die bewuste avond niet uit was gegaan.
Het niet de week ervoor was uitgeraakt met mijn vriendje.
Mijn vriendin niet had staan ruzie maken met haar ex-vriendje.
Waardoor ik het niet zo zat was geworden, dat ik dan maar alleen naar huis fietste in het holst van de nacht.
Er in de stad een uur daarvoor niet een meisje en een jongen samen hadden gedanst,
waarbij de jongen er van uit ging dat zij meer wou maar hem toen afwees.
Waardoor hij zo boos werd dat hij een mes trok,
en daarna weg vluchtte.
Mij toevallig onderweg tegenkwam, helemaal in mijn eentje,
nog na sudderend van de ruzie, die vriendin met ex-vriendje maakte.
Vervolgens aan mij toen vroeg of ik soms condooms had,
waarop ik geschrokken antwoorde; nee!
Dat hij een mes trok en ineens naast me stond met het mes tegen mijn keel,
ik heel hard NEEEEEEEEEE schreeuwde en , ik weet niet hoe ik het deed, omgedraaid weer op weg was terug naar vriendin en haar ex-vriendje.
Zou ik dan nu een heel ander leven hebben gehad?
Het maakt niet uit eigenlijk,
want het is allemaal wel gebeurd. En hoe je het ook wendt of keert, het heeft invloed gehad.
Soms zou je willen dat je nog even met terugwerkende kracht zo'n piepzak een vette dreun kon geven en een Kick in the Balls. Zo'n harde dat de kinderbijslag er aan ging. Gewoon voor genoegdoening. Verder denk ik zomaar dat ik het wel aardig doe allemaal. Ook al heb ik soms van die momenten van spijt, over hoe het allemaal gelopen is. Ik sta toch maar mooi hier te wezen. stoer sterk en kwetsbaar tegelijk!
En dan vind je dit in je inbox ;)
~The greatest predicament of living in the jungles of time and space, Bibje, is learning to be happy while still having unfulfilled dreams.
The greatest challenge is not looking to the illusions for meaning, definition, and answers.
The greatest mystery is figuring out who you really are.
And the greatest reward, Bibje, of living in the jungles of time and space, is having predicaments, challenges, and mysteries that you have absolutely aced, crushed, and unraveled.
Lucky you,
The Universe~
Ik heb weer een origineel bij één van de liedjes gevonden van This Mortal Coile, enjoy :)
Just like the sun over the mountain top
You know I'll always come again
You know I love to spend my morning times
Like sunlight dancing on your skin
What you see is what I've been
There is nothing I could hide from you
You see me better than I can
Out on the roads that lies before me now
There are some turns where I will spin
I only hope that you can hold me now 'til I can gain control again
Like a lighthouse you must stand alone
And mark a sailor's journey's end
No matter what seas I have been sailing on
I'll always row this way again
Out on the roads that lie before me now
There are some turns where I will spin
I only hope that you can hold me now 'til I can gain control again
I only hope that you can hold me now 'til I can gain control again