Zondagdroom

Ken je dat, dan lig je lekker in je bed, je ogen gesloten, heerlijk in dromenland en dan moet je plassen. In je droom wel te verstaan!
Geen knappe wc te vinden, geen goede plek, smerig of gewoon openbaar maar ja je moet dus je zal. Getsie, getsie, smerig, vies en schaam, schaam....maar oké het is een droom, je wordt opgelucht wakker en gaat gewoon naar je eigen schone frisse toilet (mits je kids niet daarvoor een enorme remspoor in de pot hebben gelegd, met bij behorende odeur haha)
Vannacht was het in mijn droom ook weer eens zover, alleen nu hield het niet meer op. Je kunt wel zeggen dat de sluizen open waren en niet meer dicht gingen, ik bleef plassen. Een enorme stroom kwam er uit. Ondertussen zat ik maar op die wc-pot en liepen mensen in en uit.
(heeeel gezellig)
Het duurde zó lang dat ik mijn geduld begon te verliezen, pfffffff was het nou nog niet klaar!?! Waar kwam het allemaal vandaan zeg, waar had ik dat allemaal gelaten ooit? Aan mijn buik merkte ik niet zoveel, die werd er niet dunner van. Dus waar het vandaan kwam?
Met enige opluchting werd ik om 4:54 wakker en ben ik naar de wc gegaan, Er kwam niet eens zo heel veel uit.

Maar dan nu de betekenis:
Plassen in je dromen staat voor loslaten, en duidelijk is wel, dat ik heel wat los te laten had.
Even fast forward naar het wakkere leven, ik laat al een tijdje veel los. Verwerk oud zeer en trauma's opgelopen in het verleden. Ik ben zelfs begonnen met opgepikt trauma van anderen los te laten.( ja dat kan dus ook nog, emoties van anderen die zo heftig zijn dat ik zelfs dikke tranen moet laten)
En dat is mooi. Ik ben alleen een beetje ongeduldig. Dat het zo lang duurt dus. Ik was nog niet klaar met plassen toen ik wakker werd. Ik zal nog wel het één en ander los moeten laten.
Alles schoonspoelen, zodat het weer fris en helder is.
Dan kan de energie weer stromen.
Ik ga alvast maar nieuwe tissues kopen, ik kan maar beter voorbereid zijn. ;)

*´¨)
¸.•´¸.•*´¨)
(¸.•´ ★ *¨*•.¸¸.. ★ Fijne dag *¨*•.¸¸.. ★*¨*•.¸¸.. ★
ps: ik vond zelfs een bijpassend liedje ;)

Verzet is zinloos

 Het is niet iets wat ik niet eerder beschreven heb,
het is niet iets wat ik niet eerder overdacht,
en toch was ik het alweer vergeten.
Ik was even kwijt geraakt hoe het ook al weer zat. Door alle tumult en geraas was ik verdwaald geraakt tussen hoe het zou moeten zijn, maar nu niet is. Hoe iedereen vind dat het moet, en hoe ik wil dat het moet. Maar het is niet zo. Al heel lang niet meer.
Het is zelfs heel anders,
100% anders.

Dus ging ik in verzet,
want dit wil ik helemaal niet. echt niet! Ik wil iets anders. Ik wil dat mooie droombeeld dat ik ooit geschapen heb op weg naar de volwassenheid. Dat wil ik. Ja.....

Maar dat mooie droombeeld is dat wat het is, een droombeeld, een verwachting, iets wat NU niet is. Misschien gaat het ooit nog komen, je weet maar nooit, ik heb het immers gewenst. Maar voor nu moet ik dat loslaten. Ik zit ons in het leven  van NU in de weg met deze verwachting.
NU mag zijn zoals het is,
zoals ik in de Daily Groove  las;

The less you resist, the more creative you can be, and
the more you can *inspire* a change rather than having
to force one.

loslaten maar weer......

We hebben de knoop doorgehakt, zoon krijgt weer thuisonderwijs. De praktijkvakken doet hij nog wel op school maar al het andere gaan we weer thuis doen. Net als 3,5 jaar geleden gaat de directeur er mee akkoord, met het enige verschil dat school nu als team ook akkoord gaat en hij dus ingeschreven blijft terwijl hij meer thuis is dan op school. Er staat geen tijd aangegeven, als het nooit meer wil lukken zo in een groep dan is dat dus gewoon zo. Gaan ze niet moeilijk over doen. Vanuit school krijg ik begeleiding ivm zijn leerproces. Oftewel, ik ben nu weer jufmamma.

Zoon is opgelucht,
geen onnodige confrontaties met treiter-pestkoppen meer. Het liefst ging hij helemaal nooit meer naar school. Het heeft hem in iedergeval niet gebracht wat hij had gehoopt.
Geen vriendschap, geen intellectuele uitdagingen(hij doet nu al 4 jaar hetzelfde op school) en nauwelijks positieve ervaringen.  School en autisme.....bij hem geen goede combinatie.

Ik mag loslaten,
loslaten mijn verwachtingen over zijn leven,
loslaten mijn verwachtingen over mijn leven,
de dingen zijn anders gelopen,
en dat valt me moeilijker dan ik dacht. Dat accepteren van wat is zoals het is. Al dagen wil ik dat alles anders is, alleen is dat niet zo. Dit is het leven wat ons gegeven is. We mogen er het mooiste en het beste uit halen wat er uit te halen valt.
Elke dag opnieuw.
Ja.
~

~consu-moeten-minderen~

De afgelopen maand was een harde maand.
Met maar 40 euro per week te besteden in de grote vakantie heb ik wel menig traan gelaten. Niets kon en ik heb heel wat keren nee moeten verkopen aan mijn kinderen. Inmiddels is de maand voorbij, maar de problemen nog steeds niet.Het gaat niet eens om bijzonder veel geld maar nu is dat er gewoonweg niet. Dus kan ik kiezen....doorploeteren, of overgeven. Ik ben er niet uit......
Doorploeteren betekent nog vele maanden zo weinig. Met de winter voor de boeg en twee in de lucht geschoten kinderen, die alles groter moeten, is dat niet echt handig. En dan de feestdagen, die ik nu helemaal alleen met ze vier...dus ook alleen de kadootjes moet kopen....nee ik word er niet vrolijk van. Ik begin de moed te verliezen. Waar ik vorige maand nog goede hoop had is die nu weer de bodem in geslagen. Waar ik de vorige maand nog mogelijkheden zag zie ik nu een groot zwart gat.
Ik kan natuurlijk ook overgeven, aan de sanering.
Stoppen met het zelf doen en dan maar loslaten. Ik heb inmiddels de telefoonnummers in mijn bezit, ik hoef alleen nog maar te draaien. Het lullige is dat het geld wat ik nu nodig heb dan gaat naar de bewindvoerder. Het gaat me dus extra kosten.(aanloop plus drie jaar kost zo'n 4000 euro) En dan zit ik nog met het autootje, die ik echt wel heel erg nodig heb. Ik krijg al nachtmerries als ik eraan denk dat ik straks hijgend en piepend en krakend op de fiets moet gaan. Dat autootje is mijn redding als het gaat om vervoer in benauwde dagen.
Kortom....ik sta in een vacuüm.
Hoop en bid dat het allemaal met sissers af gaat lopen.
Dat ik het ga redden!

~

Last month was tough.
With only 40 euro's to spend a week in the summer holidays, I've left many a tear. Nothing was possible and I have said NO for many times to my children. Meanwhile the month has passed, but not the problems. I am not short of that much, but I just haven't got it.
So I can choose.....
go on like this or give it in.....
I just don't know.
Go on like this means many months of hardship. With winter around the corner and two kids who have outgrown all there clothes, it is not exactly convenient. And then the winterholidays, with only me and them to celebrate. And only me to buy the gifts It makes me feel very unhappy. I am beginning to lose heart. I had high hopes last month, but they have been beaten into the ground. Where I could see opportunities last month, I see now a huge black hole.......

I can also give in, give it to dept-restructuring.
Stop doing it myself and hand it over, let it go. I got the phonenumbers in my possesion, I only have to dail it. The stupid thing is that what I need is what i will have to pay extra when I choose this option. (in about 4000 euro's) And then there is the little car ,wich I realy realy need. I'll get noghtmares thinking of myself panting,wheezing and cracking on the bike. That car is my salvation when it come to the days of my astma attacks.
In short....I am living in a vacuum right now.
Hope and pray that everything will run off to fizzle.
That I wil make it!!!!

~